Ernuszt (ród)

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Strona	Autorzy	Nota
[3]	[4]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku chorwackim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku chorwackim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Ernuszt, także Ernusth de Csáktornya (pol. Ernust, chor. Ernušti lub Ernušti Čakovečki, Ernust od Čakovca), węgierska rodzina szlachecka, wywodzącą się z bogatej rodziny żydowskiej, która przybyła medytować na Węgrzech z Wiednia, nawróciła się na katolicyzm, osiągając szczyt swojej pozycji w Królestwie Chorwacji podczas panowania króla Macieja Korwina i jego następców. Wybitni członkowie rodziny byli banami Chorwacji i Slawonii, szambelanami króla, biskupami, ispánami, burmistrzami lub hrabiami oraz innymi urzędnikami państwowymi. Genealogia A1. Ernuszt I. János († 1476), ban całej Slawonii (1473-1476); żona: Nn Katalin B1. Ernuszt Zsigmond († 1505), biskup Pécs (1473-1505) B2. Ernuszt II. János († 1528), ban Dalmacji, Chorwacji i Slawonii (1507–1510); 1.żona: Pálóci Anna, 2.żona: Małgorzata Żagańska, 3.żona: Ország Borbála C1. [2.ż] Ernuszt Ferenc († 1526), zabity (?) w bitwie pod Mohaczem; C2. Ernuszt III. János C3. Farkas C4. [3.ż] Ernuszt Gáspár († 1540); żona: Anna Keglević Historia rodziny Na początku panowania króla Macieja Korwina (1458–1490) Ernusztowie byli hurtownikami i bankierami w Budzie. Jan I Ernuszt, nazywany „Hampó”, stał się stałym bankierem króla i powiększał swoje bogactwo dzięki intratnym i dochodowym interesom z suwerenem. Za swoje usługi bankowe zdobył także wiele tytułów i dóbr, kupując ziemię od króla lub otrzymując ją jako zastaw za pieniądze. 20 listopada 1473 r. został mianowany banem Slawonii, otrzymując jednocześnie komitat Međimurje, najbardziej wysuniętą na północ część terytorium z siedzibą w Čakovcu, dlatego pojawił się w dokumentach historycznych jako Jan Ernuszt de Csáktornya (węg. Ernuszt János, chor. Ivan Ernušt Čakovečki) Po jego śmierci 3 marca 1476 r. zastąpili go jego synowie Jan II i Zygmunt. Podczas gdy ten drugi został biskupem Peczu (1473–1505), ten pierwszy pozostał w głównej posiadłości jego ojca w Međimurje i służył (1507–1510), wraz z Jerzym Kanizsaiem, jako ban Chorwacji. W międzyczasie bracia zdobyli dodatkowe majątki, między innymi Djurdjevac i Molve (w 1477 r.). Franciszek Ernuszt, syn Jana II, odziedziczył cały majątek rodzinny po śmierci ojca w 1519 r. Był znany z udziału w bitwie pod Mohaczem 29 sierpnia 1526 r., gdzie był jednym z wielu węgierskich i chorwackich szlachciców, którzy je stracili żyje. Pozostawił dwóch synów, Jana III i Kaspra. Ten pierwszy zmarł w 1537 r., nie pozostawiając dzieci, a drugi ożenił się z Anną, córką Petara Keglevica, ban Chorwacji. Kasper brał udział w wielu bitwach przeciwko Turkom, prowadząc banderium, rodzaj jednostki wojskowej, a nawet kontratakując wroga w już okupowanych częściach Chorwacji i Slawonii. Niemniej decydująca była przewaga liczebna Osmanów, a Chorwaci byli zmuszeni wycofywać się coraz bardziej na zachód i północny zachód. Jednym ze sposobów ucieczki ludności była droga przez okręg Kaspra w Međimurje. On sam pomagał ludziom, ustawiając promy na rzece Drava i Mura, które umożliwiały uchodźcom przekroczenie ich i udanie się dalej na północ, aby dotrzeć do zachodnich Węgier, które wciąż nie były okupowane. Ponieważ Kasper zmarł bez problemu w 1540 r., jego rodzina wymarła. Wdowa Anna usiłowała zachować cały swój dobytek, angażując nawet załogę wojskową ojca, ale król Ferdynand I Habsburg na to nie pozwolił. W imieniu króla Nikola Šubić Zrinski, nowy ban Chorwacji, wyparł Keglevićiów z Međimurje siłą. Przypisy Bibliografia Kalšan, Vladimir (2006). Židovi u Međimurju. Čakovec: Muzej Međimurja Čakovec. ISBN 953-6896-12-5. Źródło Horvat, Rudolf, PhD: Poviest Međimurja [Historia Medjimurje], wydana przez „Prosvjetno-poviestno družtvo Hrvatski rodoljub", Zagreb, 1944, i przedrukowana przez „Matica hrvatska – Ogranak Čakovec" (Matrix Croatica – Čakovec Branch), Čakovec, 1993 Zobacz także Historia Chorwacji Chorwacja w personalnym związku z Węgrami Banowie Chorwacji Banowie Slawonii Čakovec Castle Zamek w Čakovcu Stari grad Đurđevac Mlakovečki Linki zewnętrzne Ivan Ernušt in the history of Medjimurje County King Matthias Corvinus gave Ivan Ernušt the estate of Koprivnica in 1477 Djurdjevac Castle built by Bishop Sigismund Ernušt Ernuszt family explained Ivan Ernušt Hampo postaje gospodar Međimurja Ernušti – vlasnici čakovečke utvrde Sigismund Ernušt izgradio Stari grad Đurđevac

Ernusth de Csáktornya Herb {{{dynastia}}} Kraj Królestwo Węgier w unii personalnej z Królestwem Chorwacji — Ban Dalmacji, Chorwacji i Slawonii Ban całej Slawonii Stolnik królewski Koniuszy królewski Biskup Pécsu ispáns župans (counts) etc. — Pierwszy I. János Ostatni Caspar Początek ok.1460 Koniec 1540 Pochodzenie żydowskie