Jelena Jakšić

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku słowackim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku słowackim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Jelena Jakšić (Szablon:Lang-sr-Cyrl; born c. 1475 - died after 1529) was titular Despotissa of Serbia, first by marriage with Jovan Branković, who was titular Despot of Serbia from 1493 to 1502, and then by marriage with Ivaniš Berislavić, who held the same title, from 1503 to 1514. Jelena's son (from the second marriage) Stefan Berislavić also held the title (Despot of Serbia), from 1520 to 1535. Life Plik:Jaksic Coat of arms.png Herb szlacheckiej rodziny Jakšić Jelena była córką Stefana Jakšicia (zm. 1489 r.) Ze szlacheckiej rodziny Jakšić. Jej ojciec był jednym z najbardziej znanych serbskich szlachciców w Królestwie Węgier. [1] W 1486 r. Król węgierski Matthias Corvinus (zm. 1490) nadał tytuł Despoty Serbii Đorđe Brankovićowi, starszemu synowi Stefana Brankovića (zm. 1476), byłemu despocie Serbii (1458-1459). Wkrótce potem Jelena wyszła za mąż za młodszego brata Đorđe, Jovana Brankovicia. W 1493 roku Janowi nadano również tytuł, ponieważ w Królestwie Węgier było zwyczajem, że różne wyższe stanowiska zajmowali wspólnie dwaj urzędnicy. Kiedy jej mąż został tytularnym despotą, stała się despotą. Mieszkali w zamku Kupinik w hrabstwie Syrmia i mieli kilka córek. [2] [3] [4] Jelena was daughter of Stefan Jakšić (d. 1489), of the Jakšić noble family. Her father was one the most notable Serbian nobles in the Kingdom of Hungary. In 1486, Hungarian king Matthias Corvinus (d. 1490) granted the title Despot of Serbia to Đorđe Branković, elder son of Stefan Branković (d. 1476), former Despot of Serbia (1458-1459). Soon after that, Jelena was married to Đorđe's younger brother Jovan Branković. In 1493, Jovan was also granted the title, as it was customary in the Kingdom of Hungary that various senior posts should be held jointly by two incumbents. When her husband became titular despot, she became despotissa. They lived at the castle Kupinik in the Syrmia County, and had several daughters. W 1496 r. Jej szwagier Đorđe postanowił zrzec się wszystkich swoich tytułów i posiadłości na rzecz swojego brata Jovana, męża Jeleny. W tym samym czasie George złożył śluby zakonne, przyjmując imię Maxim. [4] Jovan pozostał jedynym despotą do 1502 roku, kiedy zmarł bez męskich włosów, a jego wdowa Jelena została z kilkoma pomniejszymi córkami, próbując zapewnić sobie spadek. [2] Ikona z XVII wieku, przedstawiająca męża Jeleny Jovana Brankovića oraz jego matkę, ojca i brata In 1496, her brother in law Đorđe decided to relinquish all of his titles and possessions in favor his brother Jovan, Jelena's husband. In the same time, Đorđe took monastic vows, adopting the name Maksim (Максим). Jovan remained the sole despot until 1502, when he died, without male hairs, and his widow Jelena was left with several minor daughters, trying to secure their inheritance. Plik:Saints Maksim, Angelina, Jovan and Stefan Branković, by Andreja Raičević.jpg Ikona z XVII wieku, przedstawiająca męża Jeleny [Jovana Brankovića] oraz jego matkę, ojca i brata W latach 1503–1504 węgierski król Władysław II (zm. 1516 r.) Postanowił ponownie poślubić Jelenę z Ivanišem Berislaviciem (zm. 1514), wybitnym szlachcicem z powiatu Požega, nadając mu tytuł Despota Serbii, a także przekazując mu ród Brankovićów. majątki. [5] [1] Jelena i Ivaniš mieli dwóch synów i dwie córki. Ivaniš zmarł w 1514 r., Gdy ich synowie byli jeszcze nieletni, a Jelena przejęła sprawy rodzinne do 1520 r., Kiedy to król węgierski Ludwik II (zm. 1526) mianował jej starszego syna Stefana Berislavića nowym tytularnym despotą Serbii. Zmarła jakiś czas po 1529 roku. In 1503–1504, Hungarian king Vladislaus II (d. 1516) decided to remarry Jelena to Ivaniš Berislavić (d. 1514), a prominent noble from the Požega County, granting him the title Despot of Serbia, and also transferring to him Branković family estates. Jelena and Ivaniš had two sons and two daughters. Ivaniš died in 1514, while their sons were still minors, and Jelena took charge of family affairs, until 1520, when Hungarian king Louis II (d. 1526) appointed her elder son Stefan Berislavić as new titular Despot of Serbia. She died sometime after 1529. Family Błąd przy generowaniu miniatury: Coat of arms of the Branković dynasty From her first marriage, with Jovan Branković (d. 1502), Jelena had several daughters: Marija, married to Ferdinand Frankopan, of the House of Frankopan Jelena, married to Peter IV Rareş, Prince of Moldavia Ana, married to Fiodor Sanguszko, Marshal of Volhynia Marija Magdalena, married to Iwan Wiśniowiecki, a noble from Volhynia From her second marriage, with Ivaniš Berislavić (d. 1514), Jelena also had several children: Stefan Berislavić (d. 1535), titular Despot of Serbia Đorđe Berislavić (d. after 1527) two daughters (names unknown) Some researchers have suggested, after taking into account the dates of Jelena's marriages and also the dates of marriages of her daughters, that some of her daughters who are usually considered to be from her first marriage, might in fact be from her second marriage. Przypisy {izvori}} Źródła Bataković, Dušan T., ed. (2005). Histoire du peuple serbe [Historia narodu serbskiego] (in French). Lausanne: L’Age d’Homme. Ćirković, Sima (2004). The Serbs. Malden: Blackwell Publishing. Isailović, Neven G.; Krstić, Aleksandar R. (2015). "Serbian Language and Cyrillic Script as a Means of Diplomatic Literacy in South Eastern Europe in 15th and 16th Centuries". Literacy Experiences concerning Medieval and Early Modern Transylvania. Cluj-Napoca: George Bariţiu Institute of History. str. 185–195. Jireček, Constantin (1918). Geschichte der Serben. 2. Gotha: Perthes. Krstić, Aleksandar R. (2017). "Which Realm will You Opt for? – The Serbian Nobility Between the Ottomans and the Hungarians in the 15th Century". State and Society in the Balkans Before and After Establishment of Ottoman Rule. Belgrade: Institute of History, Yunus Emre Enstitüsü Turkish Cultural Centre. str. 129–163. Pilat, Liviu (2010). "Mitropolitul Maxim Brancovici, Bogdan al III-lea şi legăturile Moldovei cu Biserica sârbă". Analele Putnei (po rumuńsku). 6 (1): 229–238. Spremić, Momčilo (2004). "La famille serbe des Branković - considérations généalogiques et héraldiques" (PDF). Зборник радова Византолошког института (po francusku). 41: str. 441–452. Stojkovski, Boris; Ivanić, Ivana; Spăriosu, Laura (2018). "Serbian-Romanian Relations in the Middle Ages until the Ottoman Conquest" (PDF). Transylvanian Review. 27 (2): 217–229. Wasilewski, Tadeusz (1963). "Przyczynki źródłowe do stosunków Polski ze Słowiańszczyzną południową w wiekach XIII-XVI" (PDF). Studia Źródłoznawcze. 8: str. 117–124. Zabolotnaia, Lilia (2010). "Câteva precizări despre dinastia Branković". Tyragetia. 4 (2): str.115–122.