Erdélyi-medence: Różnice pomiędzy wersjami

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 15: Linia 15:
 
  |
 
  |
  
'''Erdélyi-medence''' (pol. ''Wyżyna Transylwańska''', także ''Wyżyna Siedmiogrodzka'' lub ''Kotlina Siedmiogrodzka'', rum. ''Podişul Transilvaniei'') – [[podprowincja]] geograficzna [[Karpaty|Karpat]] położona na terenie [[Rumunia|Rumunii]], niemal ze wszystkich stron otoczona pasmami [[Karpaty Wschodnie|Karpat Wschodnich]], [[Karpaty Południowe|Południowych]] i [[Góry Zachodniorumuńskie|Gór Zachodniorumuńskich]].
+
'''Erdélyi-medence''' (pol. ''Wyżyna Transylwańska'', także ''Wyżyna Siedmiogrodzka'' lub ''Kotlina Siedmiogrodzka'', rum. ''Podişul Transilvaniei'') – [[podprowincja]] geograficzna [[Karpaty|Karpat]] położona na terenie [[Rumunia|Rumunii]], niemal ze wszystkich stron otoczona pasmami [[Karpaty Wschodnie|Karpat Wschodnich]], [[Karpaty Południowe|Południowych]] i [[Góry Zachodniorumuńskie|Gór Zachodniorumuńskich]].
  
 
Teren obecnej wyżyny zajmował w [[neogen]]ie basen otoczony wypiętrzającymi się górami. Początkowo zajmowało go morze, gromadził się na jego dnie materiał skalny ([[żwir]]y, [[piasek|piaski]], [[ił (skała)|iły]]), pochodzący z sąsiednich pasm górskich, z którego powstały [[skały osadowe]] budujące obecnie wyżynę. Szczątki żywych organizmów dały początek złożom [[gaz ziemny|gazu ziemnego]], a suchy klimat spowodował powstawanie w zamkniętych zatokach złóż [[halit|soli]]. W [[pliocen]]ie było tu jezioro, a pod koniec pliocenu i w [[plejstocen]]ie wypiętrzenie całego bloku Karpat zmieniło dno jeziora w wyżynę.
 
Teren obecnej wyżyny zajmował w [[neogen]]ie basen otoczony wypiętrzającymi się górami. Początkowo zajmowało go morze, gromadził się na jego dnie materiał skalny ([[żwir]]y, [[piasek|piaski]], [[ił (skała)|iły]]), pochodzący z sąsiednich pasm górskich, z którego powstały [[skały osadowe]] budujące obecnie wyżynę. Szczątki żywych organizmów dały początek złożom [[gaz ziemny|gazu ziemnego]], a suchy klimat spowodował powstawanie w zamkniętych zatokach złóż [[halit|soli]]. W [[pliocen]]ie było tu jezioro, a pod koniec pliocenu i w [[plejstocen]]ie wypiętrzenie całego bloku Karpat zmieniło dno jeziora w wyżynę.
Linia 66: Linia 66:
 
{{Region infobox
 
{{Region infobox
 
  |nazwa=Erdélyi-medence (węg.)<br>Wyżyna Transylwańska (pol.)<br>Wyżyna Siedmiogrodzka (pol.)<br>Kotlina Siedmiogrodzka (pol.)<br>Podişul Transilvaniei (rum.)
 
  |nazwa=Erdélyi-medence (węg.)<br>Wyżyna Transylwańska (pol.)<br>Wyżyna Siedmiogrodzka (pol.)<br>Kotlina Siedmiogrodzka (pol.)<br>Podişul Transilvaniei (rum.)
|obrazek =  
+
|mapa =
|opis grafiki =
+
|opis_mapy =
 +
|obrazek = Podisul Transilvaniei.jpg
 +
|opis grafiki
 
  |opis_obrazka=Wyżyna Transylwańska
 
  |opis_obrazka=Wyżyna Transylwańska
 
  |megaregion=[[Region Karpacki]]
 
  |megaregion=[[Region Karpacki]]
Linia 81: Linia 83:
 
== Bibliografia ==
 
== Bibliografia ==
 
# Krystyna Jawecka (red.) ''Mapa przeglądowa Europy. Rumunia. Skala 1:1&nbsp;000&nbsp;000'', PPWK Warszawa-Wrocław 1983/84  
 
# Krystyna Jawecka (red.) ''Mapa przeglądowa Europy. Rumunia. Skala 1:1&nbsp;000&nbsp;000'', PPWK Warszawa-Wrocław 1983/84  
# [[Jerzy Kondracki]] ''Fizycznogeograficzna regionalizacja Czech, Słowacji, Węgier i Rumunii w układzie dziesiętnym'', „Przegląd Geograficzny”, tom LXVIII, z. 3–4, 1996, s. 457–466
+
# Jerzy Kondracki ''Fizycznogeograficzna regionalizacja Czech, Słowacji, Węgier i Rumunii w układzie dziesiętnym'', „Przegląd Geograficzny”, tom LXVIII, z. 3–4, 1996, s. 457–466
# Jerzy Kondracki ''Karpaty'', wydanie drugie poprawione, Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa 1989, {{ISBN|83-02-04067-3}}
+
# Jerzy Kondracki ''Karpaty'', wydanie drugie poprawione, Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa 1989, ISBN 83-02-04067-3.
# [[Andrzej Maryański]] ''Rumunia'', Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1973  
+
# Andrzej Maryański ''Rumunia'', Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1973  
  
 
[[Kategoria:Geografia]]
 
[[Kategoria:Geografia]]
 
[[Kategoria:Siedmiogród]]
 
[[Kategoria:Siedmiogród]]

Wersja z 11:18, 8 lut 2021

Erdélyi-medence (pol. Wyżyna Transylwańska, także Wyżyna Siedmiogrodzka lub Kotlina Siedmiogrodzka, rum. Podişul Transilvaniei) – podprowincja geograficzna Karpat położona na terenie Rumunii, niemal ze wszystkich stron otoczona pasmami Karpat Wschodnich, Południowych i Gór Zachodniorumuńskich.

Teren obecnej wyżyny zajmował w neogenie basen otoczony wypiętrzającymi się górami. Początkowo zajmowało go morze, gromadził się na jego dnie materiał skalny (żwiry, piaski, iły), pochodzący z sąsiednich pasm górskich, z którego powstały skały osadowe budujące obecnie wyżynę. Szczątki żywych organizmów dały początek złożom gazu ziemnego, a suchy klimat spowodował powstawanie w zamkniętych zatokach złóż soli. W pliocenie było tu jezioro, a pod koniec pliocenu i w plejstocenie wypiętrzenie całego bloku Karpat zmieniło dno jeziora w wyżynę.

Wyżynę Transylwańską budują głównie skały osadowe, jedynie w rejonie północnym na Wyżynie Samoszu odsłonięte jest krystaliczne podłoże. Ponieważ region ma charakter kotliny otoczonej górami, klimat jest tu dosyć suchy, a występuje roślinność leśno-stepowa, miejscami słonolubna.

Na terenie Wyżyny Transylwańskiej wyróżnia się siedem jednostek:

Hydrografia =

Jego najważniejszymi rzekami są Szamos na północy i Maros pośrodku, które płyną w kierunku północno-wschodnim-południowo-zachodnim przez dorzecze, a na południu Olt.

Erdélyi-medence (węg.)
Wyżyna Transylwańska (pol.)
Wyżyna Siedmiogrodzka (pol.)
Kotlina Siedmiogrodzka (pol.)
Podişul Transilvaniei (rum.)

{{{opis grafiki}}}
Wyżyna Transylwańska
Megaregion Region Karpacki
Prowincja Góry Zachodniorumuńskie i Wyżyna Transylwańska
Podprowincja Wyżyna Transylwańska
Zajmowane
jednostki
administracyjne
Rumunia
okręg Sălaj
okręg Kluż
okręg Bistriţa-Năsăud
okręg Arad
okręg Hunedoara
okręg Alba
okręg Marusza
okręg Harghita
okręg Sybin
okręg Braszów

Bibliografia

  1. Krystyna Jawecka (red.) Mapa przeglądowa Europy. Rumunia. Skala 1:1 000 000, PPWK Warszawa-Wrocław 1983/84
  2. Jerzy Kondracki Fizycznogeograficzna regionalizacja Czech, Słowacji, Węgier i Rumunii w układzie dziesiętnym, „Przegląd Geograficzny”, tom LXVIII, z. 3–4, 1996, s. 457–466
  3. Jerzy Kondracki Karpaty, wydanie drugie poprawione, Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa 1989, ISBN 83-02-04067-3.
  4. Andrzej Maryański Rumunia, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1973