Sólyom fia Pósa: Różnice pomiędzy wersjami
m (Zastępowanie tekstu - "* nieznana" na "* nieznana") |
m (Zastępowanie tekstu - "importowane z angielskiej" na "przetłumaczone z angielskiej") |
||
| Linia 1: | Linia 1: | ||
[[Kategoria:0]] | [[Kategoria:0]] | ||
| − | [[Kategoria:Strony | + | [[Kategoria:Strony przetłumaczone z angielskiej Wikipedii]] |
{{Uwaga| | {{Uwaga| | ||
|strona = https://en.wikipedia.org/wiki/Pousa,_son_of_S%C3%B3lyom | |strona = https://en.wikipedia.org/wiki/Pousa,_son_of_S%C3%B3lyom | ||
Aktualna wersja na dzień 16:38, 7 mar 2021
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Pósa, syn Solyoma (* nieznana, † 31 marca 1241 r.), węgierski szlachcic, dwukrotny wojewoda Siedmiogrodu, w 1227 r. I 1235–1241 r.[1][2] Pósa służył jako ispán komitatu Vas w 1225 r.[3] za panowania Andrzeja II był wiernym zwolennikiem księcia Beli, który po 1226 r. otrzymał tytuł księcia Siedmiogrodu, po porozumieniu króla z synem po serii konfliktów o tron. Gdy książę Bela działał niezależnie od swojego ojca, o czym świadczy przyznanie zwolnienia podatkowego rycerzom z Siedmiogrodu w 1231 r. oraz darowizny ziem znajdujących się na Wołoszczyźnie w 1233 r.[4] Pósa służył jako skarbnik (camerarius) dla Beli w 1225 r..[5] Pósa został mianowany wojewodą Siedmiogrodu w 1227 r.[2] Według László Markó sprawował urząd między 1226 a 1229 rokiem, ale istniejące statuty potwierdzają jego kadencję jako wojewoda dopiero w 1227 roku.[6] Pełnił funkcję koniuszego księcia Beli między 1229 a 1233.[7] Gdy Bela wstąpił na tron w 1235 roku, Pósa po raz drugi został wojewodą siedmiogrodzkim[2]. W 1241 r. Siedmiogród ucierpiał podczas inwazji Mongołów na Europę. Chan Güyük zaatakował prowincję z przełęczy Oituz w marcu. Wojewoda Pósa walczył ze swoją armią królewską pod Barcaság, gdzie poległ w bitwie 31 marca 1241 r.[6][8] Mongołowie kontynuowali kampanię skierowaną do wnętrza Królestwa Węgier. PrzypisyŹródła
|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||