Borisz: Różnice pomiędzy wersjami
m (Zastępowanie tekstu - "importowane z czeskiej" na "przetłumaczone z czeskiej") |
|||
| Linia 1: | Linia 1: | ||
[[Kategoria:0]] | [[Kategoria:0]] | ||
| − | [[Kategoria:Strony | + | [[Kategoria:Strony przetłumaczone z czeskiej Wikipedii]] |
{{Uwaga| | {{Uwaga| | ||
|strona = https://cs.wikipedia.org/wiki/Boris_Uhersk%C3%BD | |strona = https://cs.wikipedia.org/wiki/Boris_Uhersk%C3%BD | ||
Aktualna wersja na dzień 16:50, 7 mar 2021
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku czeskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku czeskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
|
Borisz (pol. Borys, ros. Борис Коломанович) (* 1113÷14, † 1154), węgierski królewicz, pretendent do tronu Węgier jako syn króla Kolomana. ŻyciorysUrodził się jako syn węgierskiego króla Kolomana i jego cudzołożnej żony Eufemii, córki księcia Włodzimierza Monomacha z Kijowa. Podobno w 1128 roku brał udział w nieudanym buncie przeciwko królowi Stefanowi II. Następnie udał się do Bizancjum, gdzie ożenił się i próbował uzyskać poparcie cesarza Jana II. Komnena. W 1131 r. zmarł bezdzietny Stefan II, a jego ślepy kuzyn Bela II został jego następcą na tronie. W tym czasie Borisz ponownie nasilił swoje roszczenia do tronu węgierskiego i pojawił się na polskim dworze Bolesława Krzywoustego. W 1132 roku zaatakował Węgry i uratował się przed przegraną bitwą, uciekając. Bela była militarnie wspierany przez swego austriackiego szwagra Adalberta Babenberskiego i czeskiego Sobiesława I, którzy wielokrotnie najeżdżali Śląsk Bolesława. Dopiero w sierpniu 1135 r. w parlamencie Rzeszy Bolesław wycofał się z popierania swego protegowanego Borisza i uznał Belę za króla Węgier [1]. Borisz nie zrezygnował ze swojego marzenia o koronie węgierskiej, w 1146 r. bezskutecznie walczył z synem Beli Gejzą. Rok później przyłączył się do drugiej krucjaty, której przywódca, król Francji Ludwik VII, odmówił oddania Borisza Gejzie. W 1150 r. Borisz zaatakował południową część Węgier w służbie cesarza Manuela. Zginął w bitwie z Pieczyngami w 1154 r. Przypis
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||