Ulrich von Cillei: Różnice pomiędzy wersjami
m (Zastępowanie tekstu - "importowane z chorwackiej" na "przetłumaczone z chorwackiej") |
|||
| Linia 1: | Linia 1: | ||
[[Kategoria:0]] | [[Kategoria:0]] | ||
[[Kategoria:Strony skompilowane]] | [[Kategoria:Strony skompilowane]] | ||
| − | [[Kategoria:Strony | + | [[Kategoria:Strony przetłumaczone z chorwackiej Wikipedii]] |
[[Kategoria:Strony importowane z polskiej Wikipedii]] | [[Kategoria:Strony importowane z polskiej Wikipedii]] | ||
{{Uwaga| | {{Uwaga| | ||
Aktualna wersja na dzień 18:24, 7 mar 2021
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku chorwackim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku chorwackim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
| Strona | Autorzy | Nota |
| [3] | [4] | Ten artykuł pochodzi z Wikipedii w języku polskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku polskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Ulrich von Cillei (pol. Ulryk Cellejski, chor. Ulrik II. Celjski, węg. Cillei II. Ulrik) (* ok.1406, † 9 listopada 1456 w Belgradzie), szlachcic austriacki i chorwacko-węgierski, Ban całej Slawonii z rodziny hrabiów Celje. Syn Fryderyka II oraz Elżbiety Frankopanskiej, wnuk Hermana II. W 1433 r. ożenił się z Katariną Branković, córką serbskiego despota Jerzego I Brankovićia, który starał się wzmocnić pozycję rodzin na Bałkanach. W 1436 r. król Zygmunt ogłosił Fryderyka II i jego syn Ulricha II dziedzicznymi książętami Świętego Cesarstwa Rzymskiego. W konfrontacji z Talovciami o tytuł bana i przywództwo w Chorwacji Ulrik wykorzystał ważny wówczas fort Medvedgrad, który nabył po wyginięciu rodu Albenich. Poparł prawo wdowy Elżbiety do dziedziczenia po królu Albrechcie, w imieniu ich syna pogrobowca Władysława. Po śmierci Matko Talovaca przejął banowanie Slawonii w 1445 r., co umożliwiło mu zdobycie wpływów w Zagrzebiu. W walce o władzę w królestwie Ulrik starł się z potężną węgierską rodziną Hunyadich, a wrogość została tymczasowo osłabiona przez małżeństwo córki Ulrika, Elżbiety z młodszym synem Hunyadiego, Maciejem.[1] W 1456 r. Ulrich został gubernatorem Węgier, ale w tym samym roku został w Belgradzie[2] zabity przez Władysława Hunyadiego. PrzypisyLinki zewnętrzne |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
- 0
- Strony skompilowane
- Strony przetłumaczone z chorwackiej Wikipedii
- Strony importowane z polskiej Wikipedii
- Strony z odwołaniami do nieistniejących plików
- Cillei
- Ród
- Banowie całej Slawonii
- Urzędnicy Królestwa Węgier
- Węgierscy dygnitarze historyczni
- Węgierscy szlachcice
- Węgierscy urzędnicy królewscy
- Urodzeni w 1406
- Urodzeni w XV wieku
- Zmarli w 1456
- Zmarli w XV wieku