Luigi di Taranto
| ||
| Ludwik modlący z przy okazji założenia przysięgi rycerskiej Ludwik modlący z przy okazji założenia przysięgi rycerskiej | ||
| król Neapolu | ||
| Okres | od sierpień 1348 do 26 maja 1362 | |
| Koronacjaa | maj 1352 | |
| Poprzednik | Robert I Mądry | |
| Następca | Karol III z Durazzo | |
| Książę Tarentu | ||
| Okres | od 1346 do 1362 | |
| Koronacja | 1346 | |
| Poprzednik | Robert z Tarentu | |
| Następca | Filip II z Tarentu | |
| Hrabia Prowansji i Forcalquier | ||
| Okres | od 1349 do 1362 | |
| Koronacja | 1349 | |
| Poprzednik | Joanna I | |
| Następca | Ludwik I Andegaweński | |
| Dane biograficzne | ||
| Dynastia | Andegawenowie | |
| Gałąź | {{{gałąź}}} | |
| Linia | {{{linia}}} | |
| Pochodzenie | {{{pochodzenie}}} | |
| Państwo | {{{państwo}}} | |
| Urodziny | 1320 | |
| Miejsce | Neapol | |
| Śmierć | 26 maja 1362 | |
| Miejsce | Neapol | |
| Ojciec | Filip I z Tarentu | |
| Matka | Katarzyna II de Valois | |
| Żona | Joanna Neapolitańska od sierpień 1348 do 26 maja 1362 | |
| Dzieci | Katarzyna Franciszka | |
Ludwik z Tarentu, it. Luigi, Aloisio lub "Ludovico" (ur. 1320, zm. 26 maja 1362) – hrabia Prowansji i Forcalquier, książę Tarentu, wreszcie król Neapolu jako Ludwik I. Członek bocznej linii dynastii Kapetyngów, syn Filipa I z Tarentu i Katarzyny II de Valois, wnuk Karola II Andegaweńskiego.
Ludwik uzyskał koronę Neapolu dzięki poślubieniu królowej Joanny I, swojej kuzynki (mieli wspólnego dziadka Karola II), której poprzedni mąż Andrzej, król Neapolu, zginął zamordowany w wyniku spisku. podczas którego i Joanna miała zginąć. Natychmiast po uzyskaniu statusu jej współwładcy, Ludwik odsunął swoją żonę od pełni władzy, pozostawiając jej tylko tytuły.
Podczas wspólnego panowania, Ludwik zajmował się licznymi powstaniami, atakami i nieudanymi operacjami wojskowymi; powszechnie uważa się go za nieefektywnego monarchę.
Życie rodzinne
Owocem burzliwego małżeństwo Ludwika i Joanny były dwie córki:
Bibliografia
- Theo Kölzer: Ludwig von Tarent. W: Lexikon des Mittelalters (LexMA). Band 5, Artemis & Winkler, München/Zürich 1991, ISBN 3-7608-8905-0, Sp. 2199.
- Andreas Kiesewetter: Luigi d'Angio (d'Angio-Taranto), re di Sicilia. W: Mario Caravale (W): Dizionario Biografico degli Italiani (DBI). Band 66: Lorenzetto–Macchetti. Istituto della Enciclopedia Italiana, Rom 2006.
- Giornale araldico-genealogico-diplomatico dell'Accademia araldica italiana, vol. 4, Pisa, La direzione del giornale araldico, 1877.
- Giuseppe Pupillo e Operatori C.R.S.E.C. BA/7, Altamura, immagini e descrizioni storiche (PDF), Matera, Antezza Tipografi, 2017, ISBN 9788889313282.
Linki zewnętrzne
- Louis (king of Naples), artykuł w Encyclopadia Britannica
