Kanizsai Dorottya
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku węgierskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku węgierskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
|
Plik:Orlai perenyine.jpg Orlai Petrich Soma: Perényiné Kanizsai Dorottya a mohácsi csata után összeszedi a halottakat Plik:Blason Kanizsai Dorottya.png Kanizsai Dorottya címere Dorottya Kanizsai (*bd, †po 1490-1532), wegierska szlachcianka, córka jest córką Kanizsai Miklósa, ispána {{Sopron]]. Okoliczności jej narodzin i śmierci są nieznane. Źródła ostatnio wspomniano w 1532 r. Kanizsai Dorottya (1490-1532 után) a 15. és 16. században élt magyar főúrnő, Kanizsai Miklós soproni ispán leánya. Születésének és halálának körülményei ismeretlenek. A források utoljára 1532-ben említik. Spis treściŻyciorysNajpierw poślubił palatyn Geréb Pétera, a po jego śmierci została żoną palatyna Perényi Imrego, biskupa Perényi Ferenc († 1526) i ojczyma Perényi Pétera. Előbb Geréb Péter nádorhoz ment férjhez, majd annak halála után a szintén nádor Perényi Imre felesége, Perényi Ferenc püspök (†1526) és Perényi Péter mostohaanyja lett. Pod nieobecność szkoły publicznej rodziny szlacheckie przyprowadziły swoje córki do słynnych arystokratek - dom Dorotytyi Kanizsai stał się znany wielu ludziom na ziemi. Dziewczęta nie tylko zdobyły wiedzę o czasie, ale także zostały wychowane na przykładzie babci dla ludzkości i dobroci. Po śmierci drugiego męża (luty 1519 r.) przeszła na emeryturę. Była zwolennikiem biednych i poległych. Nyilvános iskola híján a nemesi családok leányaikat híres főúri asszonyokhoz adták nevelőbe – Kanizsai Dorottya háza messze földön ismertté lett. A lányok nemcsak a korabeli tudnivalókat sajátították el, hanem emberségre, helytállásra is nevelte a nagyasszony példája őket. Második férje halála (1519 februárja) után visszavonultan töltötte az életét. A szegények és elesettek támogatója volt. Po bitwie pod Mohács (29 sierpnia 1526 r.), w poszukiwaniu ciała Perényi Ferenca, kapłani i 400 poddanych z tego regionu złożyli poległych bohaterów we wspólnym grobie, nadając im ostateczny honor. Ostatnie lata spędził w Sárvár, wychowując dziecko swojego brata. A mohácsi csata (1526. augusztus 29.) után Perényi Ferenc holttestét keresve, a környék papjai és 400 jobbágya segítségével közös sírba tétette az elesett hősöket, megadva a végtisztességet nekik. Utolsó éveit Sárváron töltötte testvére gyermekének nevelésével. UpamiętniaNevét viseli ma
Babits Mihály verset írt róla.[8] PrzypisForrások |
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||