Veliki Vojvoda Bosanski
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
|
Wielki książę Bośni (Szablon: Lang-bs) był tytułem dworskim w Królestwie Bośni, nadawanym przez króla najwyższym dowódcom wojskowym, zwykle zarezerwowanym dla najbardziej wpływowych i najbardziej zdolnych spośród najwyższej szlachty bośniackiej. [1] [2] [ 3], [4] Interpretowanie go jako urzędu, a nie rangi sądowej, może być dokładniejsze. [5] [6] Grand Duke of Bosnia (Szablon:Lang-bs) was a court title in the Kingdom of Bosnia, bestowed by the King to highest military commanders, usually reserved for most influential and most capable among highest Bosnian nobility.[1][2][3][4] To interpret it as an office post rather than a court rank could be more accurate.[5][6] Spis treściHistoriaW przeciwieństwie do użycia w Europie Zachodniej lub Europie Środkowej, a także w różnych krajach słowiańskich od Europy Środkowej po Północno-Wschodnią, gdzie analogia między Wielkim Księciem i Wielkim Księciem była znacząca, przy czym oba tytuły odpowiadały suwerenom niższym niż Król, ale wyższym niż Książę, w Tytuł wielkiego księcia Bośni bardziej odpowiadał bizantyjskiemu tytułowi wojskowemu megas doux. [6] [7] Unlike usage in Western Europe or Central Europe, as well as in various Slavic lands from Central to North-East Europe, where analogy between Grand Duke and Grand Prince was significant, with both titles corresponding to sovereign lower than King but higher than Duke, in Bosnia title Grand Duke corresponded more to Byzantine military title megas doux.[6][7] Podobnie jak w pozostałych krajach sąsiednich południowosłowiańskich, a wśród ich szlachty, w Bośni istniał również tytuł knez lub veliki knez, nominalnie analogiczny do księcia i wielkiego księcia, ale w rzeczywistości był to średni feudalny właściciel ziemski, z odpowiednimi wpływami w bośniackim Stanaku (także Wielki Rusag bośniacki (szablon: Lang-bs), cała Bośnia (szablon: Lang-bs)), który był instytutem zgromadzenia całej bośniackiej szlachty, niezależnie od rangi i statusu. [6] Ogólnie słowiańskie słowo knez jest często nazywane władcą, czasami analogicznym do Króla, dlatego veliki knez bardziej przypominał Najwyższego Króla niż Wielkiego Księcia [8]. Like in rest of South Slavic neighboring states, and among their nobility, in Bosnia also existed the title knez or veliki knez, nominally analogous to Prince and Grand Prince, but in fact was medium to major feudal landlord, with corresponding influence in the Bosnian Stanak (also Great Bosnian Rusag (Szablon:Lang-bs), Whole of Bosnia (Szablon:Lang-bs)), which was institute of assembly of all Bosnian nobility, regardless of rank and status.[6] Generally, Slavic word knez is often referred to ruler, sometimes analogous to King, thus veliki knez was more like High king than Grand duke.[8] Jednak w krajach sąsiednich tytuł książę, w słowiańskiej Wojwodinie, również miał znaczenie wojskowe, ale w tym sensie „wielki książę” był konkretnie, nawet wyłącznie, tytułem bośniackim [5]. However, in neighboring countries title Duke, in Slavic Vojvoda, also had military signification, but in that sense "Grand Duke" was specifically, even exclusively, Bosnian title.[5] W związku z tym tytuł wielkiego księcia Bośni został wyraźnie nadany przez bośniackiego władcę, w tym czasie odpowiednio Banem lub Królem / Królową, jego / jej najwyższym rangą dowódcom wojskowym [8]. Jako taki był raczej raczej urzędem niż rangą sądową, chociaż był również stopniem w sądowym porządku pierwszeństwa i często był w tym czasie jedną osobą, rzadko dwiema. [5] Accordingly, title the Grand Duke of Bosnia was explicitly given by Bosnian ruler, at the time Ban or King/Queen respectively, to his/her highest-ranking military commanders.[8] As such, it was an actually more like an office rather than a court rank, although it was also a grade in the court order of precedence, and was often held by one individual at the time, rarely two.[5] Title-holders
Zobacz także
Further reading
References
External links |