Вук Гргуревић Бранковић

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Strona	Autorzy	Nota
[3]	[4]	Ten artykuł pochodzi z Wikipedii w języku polskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku polskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Poprzednik: Serbian Despot (1471–1485) Następca: Stephen Tomašević (1459) Đorđe Branković Вук Гргуревић Бранковић (Vuk Grgurević Branković) (* ok.1440, † 16 kwietnia 1485), serbski szlachcic, despota serbski na Węgrzech latach 1465/1471-1485. Wnuk Jerzego I Brankovicza. Po utracie niepodległości przez Serbię w 1459 był w służbie tureckiej. W 1465 udał się na emigrację do Macieja Korwina, gdzie przebywało wielu serbskich uchodźców. Uczestniczył w wojnach Węgrów przeciwko Polsce, Czechom, Austriakom i Turkom. W 1471 uzyskał tytuł despoty i duże posiadłości na terytorium dzisiejszej Wojwodiny, które wcześniej wchodziło w skład despotatu serbskiego za panowania Jerzego I Brankovicza. Był uczestnikiem bitwy na Chlebowym Polu. Jego następcą został Jerzy II Branković. Życiorys Syn Grgura Brankovića i wnuk despota Durada Brankovićia i Ireny Kantakuzeny. Jego ojciec Grgur został oślepiony przez Turków w 1441 r. Po upadku serbskiego despotatu w 1459 r. Vuk został osmańskim wasalem, ale w 1465 r. przystąpił do służby u Macieja Korwina i został dowódcą serbskich oddziałów wojskowych na Syrmii. Vuk zyskał wielką reputację za odwagę i zyskał przydomek „Zmaj Ognjeni”, co przekłada się na „Ognistego Smoka”. Jego imię „Vuk” w języku serbskim oznacza „wilka”, więc jego pseudonim „Zmaj Ognjeni Vuk” w rzeczywistości oznaczał „Ognistego smoka wilka”. Jest bohaterem wielu epickich piosenek serbskich. Walczył o Węgry przeciwko Czechom, Polakom, Austriakom i Turkom. W 1471 roku uzyskał tytuł despoty Serbii, a także zyskał duży majątek we współczesnej Wojwodinie, która wcześniej należała do despoty Durada Brankovićia. Wśród jego posiadłości byli Slankamen, Kupinovo, Zrenjanin, Berkasovo, Irig, Vršac itp. Jego najsłynniejsze wyprawy wojskowe odbyły się w 1476 r., gdy zajął Srebrenicę i walczył pod Šabac i Smederevo, a w 1480 r., gdy zaatakował Sarajewo. W 1479 r. wraz z Dymitrem Jakšićiiem poprowadził serbskie oddziały lekkiej kawalerii w bitwie na Chlebowym Polu, niedaleko Zsibót. W decydującym momencie bitwy husarzy węgierscy i serbscy zaatakowali centrum osmańskie i rozbili ich szeregi, co zadecydowało o wyniku bitwy. W 1481 r. walczył z Turkami w Serbii i sprowadził stamtąd (okolice Kruševaca) około 50 000 ludzi, którzy osiedlili się w Banacie, głównie w okolicach Timișoara. Vuk używał pseudonimu Dojčin Petar, co pokazują niektóre jego listy. Wieki później podejrzewano o spadek. Cesarska cenzura spowodowała zajęcie i zniszczenie każdej kopii numeru Almanach de Gotha z 1808 r. W rzeczywistości urząd cenzury stwierdził, że słowo „genealogia” jest obelgą, ponieważ Bonapartes nie mógł go wytworzyć, a słowo tendencyjne zostało stłumione. Vuk worked together with alias Dojčin Petar, which demonstrates in some of his letters. An inheritance was suspected centuries later. Imperial censorship caused every copy of the 1808 issue of the Almanach de Gotha to be seized and destroyed. In fact the censorship office found the word "genealogy" to be an insult.since the Bonapartes could not produce one and the tendentious word was suppressed. Posiadłości Jego terytorium nazywało się „Mała Raszka” (Мала Рашка). Tytuły "Despot Królestwa Raszki". Rodzina                                     16. Branko Mladenović               8. Vuk Branković                       4. Đurađ I Branković                             18. Lazar I Hrebeljanović               9. Mara Lazarević                       19. Milica Nemanjić               2. Grgur Branković                                   20. Demetrios I Kantakouzenos               10. Theodore Kantakouzenos                       5. Eirene Kantakouzene                             22. John Uroš               11. Jelena                       23. Hlapena (?)               1. Vuk Grgurević                                       Vuk was married to Barbara Frankopan. Dziedzictwo Plik:Grgeteg mon.jpg Monaster Grgeteg ufundowany przez Vuka Grgurevićia Zgodnie z tradycją Vuk Grgurević założył prawosławny klasztor Grgeteg w 1471 roku. Zobacz także Syrmia Bitwa na Chlebowym Polu Rulers of Vojvodina Lista serbskich monarchów History of Vojvodina History of Serbia Źródła Bibliografia [[5]] Dr. Aleksa Ivić, Istorija Srba u Vojvodini, Novi Sad, 1929. Dr. Dušan J. Popović, Srbi u Vojvodini, knjiga 1, Novi Sad, 1990. Ćirković, Sima (2004). The Serbs. Malden: Blackwell Publishing. Linki zewnętrzne Zmaj Despot Vuk - mit, istorija, pesma Istorijske ličnosti Przypisy i uwaga

Vuk Grgurević Branković (serb.) — Despota Serbii — Vuk Branković Smok, Despota Serbii Vuk Branković Smok, Despota Serbii Coat of arms Coat of arms Despot Serbii Okres od 1471 do 1485 Poprzednik Stefan Tomaszević Kotromanić Następca Đurađ Branković Dane biograficzne Dynastia Branković Państwo {{{państwo}}} Urodziny ok.1440 Śmierć 16 kwietnia 1485 Ojciec Grgur Branković Matka Jelisaveta Nn Żona nieślubna Barbara Frankopan