Borsa Loránd
| Strona | Autorzy | Nota |
| [2] | [3] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Borsa Loránd (pol. Wawrzyniec Borsa, rum. Roland Borşa) (* nieznana, † 1301), węgierski szlachcic, wojewoda Siedmiogrodu, znany z walki z najazdami Mongołów, a później z buntu przeciwko próbom króla Karola I kontrolowania jego terytorium. Spis treściPoczątkiWedług najwcześniejszej pisemnej wzmianki ród Borsa pochodzi ze wsi Barsa (obecnie Barsa jest częścią współczesnego Füzesgyarmat.)[1] Członek szlacheckiej rodziny o „możliwym pochodzeniu rumuńsko-słowiańskim” (Tudor Sălăgean)[2], pochodzącej z doliny rzeki Borșa (dziś w powiecie Cluj, Rumunia, dopływu rzeki Someşul Mic). Gałąź rodziny została założona w Bihor w XII wieku i utrzymywała związki z gałęzią w Siedmiogrodzie. Pierwszy okres rządów (1282)Początkowo, jako zwolennik króla Węgier Władysława IV i jego polityki centralizacji, Loránd został wiosną 1282 r. mianowany wojewodą Siedmiogrodu, a w lipcu i sierpniu uczestniczył w królewskiej kampanii przeciwko klanowi Aba, a następnie odegrał decydującą rolę w zwycięstwo nad buntownikami z plemienia Kumanów. Mimo tego sukcesu seria ustępstw króla wobec arystokracji zmusiła Loránda do rezygnacji ze swojego województwa na rzecz Apora Péca. Drugi okres rządów (1284-1285)Po powrocie na urząd wojewody Siedmiogrodu w 1284 r. Loránd znalazł się w obliczu najazdów mongolskich. Zimą 1285 r. próbował powstrzymać inwazję kampanią, w której mieszkańcy Siedmiogrodu wyróżnili się odwagą na polu bitwy. Aby pomóc w zarządzaniu swoimi nowymi terytoriami, powołał wicewojewodę z siedmiogrodzkiej gałęzi rodu, Władysława z Szentmártón. Po konflikcie z królem Władysławem IV pod koniec 1285 r. Loránd został ponownie pozbawiony władzy. Reorganizacja Siedmiogrodu i ostatni okres rządówLoránd znajdował się u szczytu swej kariery, gdy w Siedmiogrodzie zaczęto reorganizować funkcjonowanie według zasad „kongregacyjnych”, przenosząc de facto władzę na grupę lokalnych szlachciców. Gdy pierwsze zgromadzenie szlachty spotkało się w 1285 r. pod Turdą, Loránd stracił Siedmiogród i okazał się niezdolny do wywierania wpływu na innych szlachciców lub odgrywania ważnej roli w zarządzaniu prowincją. Niemniej jednak, gdy sentyment do Władysława silniej odezwał się u szlachty, wrócił do władzy po raz ostatni w 1288 roku. Wraz z bratem zorganizował zabójstwo króla przez najemników kumańskich w komitacie Bihar w 1290 roku. Ta akcja , wraz z jego ukrytymi ambicjami dotyczącymi Siedmiogrodu, doprowadził go do bezpośredniego konfliktu z ostatnim potomkiem dynastii Arpadów, Andrzejem III.. Pokonany przez wojska królewskie w wojnie domowej w 1294 r. został zwolniony z funkcji wojewody, ale jakoś udało mu się uniknąć konfiskaty jego rozległych ziem. Zmarł daleko od przedsionków władzy w 1301 roku. PrzypisBibliografia
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||