Osl (ród)

Źródło: Osl

Osl Herb {{{dynastia}}} Kraj Królestwo Węgier w unii personalnej z Królestwem Chorwacji — Ban Severin Skarbnik królewski Stolnik królewski — Pierwszy {{{pierwszy}}} Ostatni {{{ostatni}}} Początek XII wiek Koniec 1873 (ostatni Viczay) Pochodzenie węgierskie Gałęzie Kanizsai Ostffy Viczay

Osl (Osli, Osth lub Ozsol) to nazwa rodzaju (łac. „Klan”; nemzetség po węgiersku) z pieczyngiem lub węgierskim pochodzeniem w Królestwie Węgier, z siedzibą w dzisiejszym okręgu Győr-Moson-Sopron. Wieś Osli została nazwana na cześć tego klanu.

Osl (Osli, Osth or Ozsol)  was the name of a gens (Latin for "clan"; nemzetség in Hungarian) with Pecheneg or Hungarian origin in the Kingdom of Hungary, based in today's Győr-Moson-Sopron County. The village of Osli was named after that clan.

Historia

Gesta Hunnorum et Hungarorum („Czyny Hunów i Węgrów”) odnotowuje, że klan pochodził z jednego z 108 rodzajów podczas węgierskiego podboju Kotliny Karpackiej. Według legend przodkiem rodzaju był Súr, dowódca bitwa nad rzeką Lech i ewentualny potomek dynastii Árpád. [1] Przodkiem klanu był Osli I, który mieszkał między 1200 a 1230 rokiem. Prawdopodobnie miał siedmioro dzieci, w tym Beleda, który służył jako Mistrz nosicieli, którego najstarszy syn Beled był przodkiem rodziny hrabiego Viczaya, która wyginęła w 1873 r.

The Gesta Hunnorum et Hungarorum ("Deeds of the Huns and Hungarians") records that the clan was from one of the 108 original genera during the Hungarian Conquest of the Carpathian Basin. According to the legends, the forefather of the genus was Súr, a commander in the Battle of Lechfeld and a possible descendant of the Árpád dynasty. The ancestor of the clan was Osli I who lived around between 1200 and 1230. Presumably, he had seven children, including Beled, who served as Master of the cupbearers, whose eldest son, Beled was the ancestor of the Count Viczay family which became extinct in 1873.

Drugim synem Osli był Osli de Asszonyfalva, Ban Severin, którego trzeci syn Osli Ostffy został przodkiem rodziny Ostffy de Asszonyfalva. Trzecim synem był Benedek, biskup Váradu (dziś: Oradea, Rumunia). Przeżył inwazję Mongołów na Europę, a później został mianowany biskupem Győr. Czwarty syn, Tamás de Csorna, był pierwszym członkiem Domu Kanizsai. Jego wnuk Gergely nabył znaczące ziemie w okręgu Győr. Rábaszentmiklós otrzymał od Władysława IV w 1287 roku. Nie miał jednak męskich następców, więc majątek odziedziczył Lőrinc, Ispán z hrabstwa Zala, synowie jego brata. Ostatnim ocalałym członkiem tej rodziny była Orsolya Kanizsai (zm. 1571), żona Palatine Tamás Nádasdy.

Osli's second son was Osli de Asszonyfalva, Ban of Szörény, whose third son, Osli Ostffy became ancestor of the Ostffy de Asszonyfalva family. The third son was Benedek, Bishop of Várad (today: Oradea, Romania). He survived the Mongol invasion of Europe and later was appointed Bishop of Győr. The fourth son, Tamás de Csorna was the first member of the House of Kanizsai. His grandson Gergely acquired significant lands in Győr County. He was received Rábaszentmiklós by Ladislaus IV in 1287. However, he had no male successors, thus the property were inherited by Lőrinc, Ispán of Zala County, his brother's sons. The last surviving member of that family was Orsolya Kanizsai (d. 1571), wife of Palatine Tamás Nádasdy.

Piątym synem był Herbold, Ispán (hrabia; przybył) z hrabstwa Baranya. Po bitwie pod Mohi (1241) umieścił Bélę IV i rodzinę królewską w Twierdzy Klis (), która uciekła z Mongołów do Dalmacji. W tym czasie Herbold był kasztelanem Klis, który skutecznie bronił się przed Tatarami. W rezultacie później Béla IV przekazała duże majątki wzdłuż Raby.

The fifth son was Herbold, Ispán (Count; comes) of Baranya County. After the Battle of Mohi (1241), he put in safety Béla IV and the royal family at Klis Fortress () who fled from the Mongols to Dalmatia. During that time, Herbold served as castellan of Klis who defended successfully from the Tatars. As a result, later, Béla IV donated large estates along the Raba.

---

Za: [1]

References

{{#invoke:Check for unknown parameters|check|unknown=|preview=Page using Template:Reflist with unknown parameter "_VALUE_"|ignoreblank=y| 1 | colwidth | group | liststyle | refs }}

Sources

• János Karácsonyi: A magyar nemzetségek a XIV. század közepéig. Budapest: Magyar Tudományos Akadémia. 1900–1901.
• August Ernst: Geschichte des Burgenlandes. Verlag für Geschichte u. Politik, Wien 1991,
• Gyula Kristó (editor): Korai Magyar Történeti Lexikon - 9-14. század (Encyclopedia of the Early Hungarian History - 9-14th centuries); Akadémiai Kiadó, 1994, Budapest; .