Ernusth de Csáktornya

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ernusth de Csáktornya (chor. Ernušt), węgierska rodzina szlachecka, wywodzącą się z bogatej rodziny żydowskiej [1] [2], która przybyła medytować na Węgrzech z Wiednia, nawróciła się na katolicyzm, a także osiągnęła swój szczyt w Królestwie Chorwacji podczas panowanie króla Macieja Korwina i jego następców. Ważnymi członkami rodziny byli banami Chorwacji i Slawonii, szambelanami króla, biskupami, ispánami, burmistrzowie (hrabiowie) i innymi urzędnikami państwowymi.

The House of Ernuszt (chor. Ernušt) was a Hungarian noble family, descending from a rich Jewish[1][2] family who came to medieval Hungary from Vienna, converted to Catholicism and also reached its peak in the Kingdom of Croatia during the reign of King Matthias Corvinus and his successors. Notable members of the family were bans of Croatia and Slavonia, king's chamberlains, bishops, ispáns, župans (counts) and other state officials. 

Drzewo genealogiczne

Notable members of the family


   Ivan I., umro 1476., hrvatski ban (1473-1476.)
   Ivan II., umro 1519., hrvatski ban (1508-1509.)
   Sigismund, umro 1505., pečuški biskup (1474-1505.)
   Franjo, poginuo na Mohačkom polju 1526.
   Ivan III., umro 1537.
   Gašpar, umro 1540.

Historia rodziny

Na początku panowania króla Macieja Korwina (1458–1490) Ernusztowie byli hurtownikami i bankierami w Buddzie. Jan I Ernuszt, nazywany „Hampó”, stał się regularnym bankierem króla i powiększał swoje bogactwo dzięki intratnym i dochodowym interesom z suwerenem. Za swoje usługi bankowe zdobył także wiele tytułów i dóbr, kupując ziemię od króla lub otrzymując ją jako W dniu 20 listopada 1473 r. Został mianowany Banem Slawonii, otrzymując jednocześnie powiat Međimurje, najbardziej wysuniętą na północ część terytorium z siedzibą w Čakovcu, dlatego pojawił się w dokumentach historycznych jako John Ernuszt de Csáktornya. (;).

At the beginning of the reign of King Matthias Corvinus (1458-1490), Ernuszts were wholesalers and bankers in Buda. John I Ernuszt, nicknamed „Hampó", became king's regular banker and increased his wealth by lucrative and profitable business with the sovereign. For his banking services he earned many titles and estates as well, either buying the land from the king or receiving it as mortgage for money lent to him. On 20 November 1473 he was appointed Ban of Slavonia, receiving at the same time Međimurje County, the northernmost part of the territory, with its seat Čakovec. Therefore, he appeared in historical documents as John Ernuszt de Csáktornya (; ). 

Po jego śmierci 3 marca 1476 r. Zastąpili go jego synowie Jan II i Zygmunt. Podczas gdy ten drugi został biskupem Peczu (1473–1505), ten drugi pozostał w głównej posiadłości Međimurje jego ojca i służył (1507–1510), wraz z Georgem Kanizsai, jako Ban Chorwacji. W międzyczasie bracia zdobyli dodatkowe majątki, między innymi Djurdjevac i Molve (w 1477 r.).

After his death on 3 March 1476, he was succeeded by his sons John II and Sigismund. While the latter became Bishop of Pécs, (1473–1505), the former stayed in his father's main Međimurje estate and served (1507–1510), together with George Kanizsai, as Ban of Croatia. In the meantime, brothers earned some additional estates, among which were Đurđevac and Molve (in 1477). 

Franciszek Ernuszt, syn Jana II, odziedziczył cały majątek rodzinny po śmierci ojca w 1519 r. Był znany z udziału w bitwie pod Mohaczami 29 sierpnia 1526 r., Gdzie był jednym z wielu węgierskich i chorwackich szlachciców, którzy je stracili żyje. Pozostawił dwóch synów, Jana III i Caspara. Ten pierwszy zmarł w 1537 r., Nie pozostawiając dzieci, a drugi ożenił się z Aną, córką Petara Keglevica, Ban Chorwacji.

Francis Ernuszt, the son of John II, inherited all of the family possessions after his father's death in 1519. He was known for his participation in the Battle of Mohács on 29 August 1526, where he was among many Hungarian and Croatian nobles who lost their lives. He left two sons, John III and Caspar. The former died in 1537 leaving no children, and the latter was married to Ana, a daughter of Petar Keglević, Ban of Croatia. 

Caspar brał udział w wielu bitwach przeciwko Turkom, prowadząc banderium, rodzaj jednostki wojskowej, a nawet kontratakując wroga w już okupowanych częściach Chorwacji i Slawonii. Niemniej decydująca była przewaga liczebna Osmanów, a Chorwaci byli zmuszeni wycofywać się coraz bardziej na zachód i północny zachód. Jednym ze sposobów ucieczki ludności przez okręg Caspara w Međimurje. On sam pomagał ludziom, ustawiając promy na rzece Drava i Mura, które umożliwiały uchodźcom przekroczenie ich i udanie się dalej na północ, aby dotrzeć do zachodnich Węgier, które wciąż nie były okupowane.

Caspar took part in many battles against the Ottomans, leading his banderium, a kind of military unit, and even counter-attacked the enemy in already occupied parts of Croatia and Slavonia. Nevertheless, Ottoman numerical superiority was decisive and Croats were forced to retreat more and more to the west and northwest. One of the ways used for population to flee lead through the Caspar's Međimurje County. He himself helped people by setting ferries on the Drava and Mura river which enabled the refugees to cross them and go further north to reach western Hungary, which was still not occupied. 

Ponieważ Caspar zmarł bez problemu w 1540 r., Jego rodzina wymarła. Wdowa Anna usiłowała zachować cały swój dobytek, angażując nawet załogę wojskową ojca, ale król Ferdynand I Habsburg na to nie pozwolił. W imię króla Nikola Šubić Zrinski, nowy Zakon Chorwacji, wyparł Keglevićs z Međimurje siłą.

Since Caspar died in 1540 without issue, his family died out. His widow Anna attempted to retain all his possessions, even engaging her father's military crew, but King Ferdinand I Habsburg did not allow it. In the name of the king, Nikola Šubić Zrinski, the new Ban of Croatia, pushed the Keglevićs out of Međimurje by force. 

See also

Przypisy

  1. Szablon:Harvtxt
  2. Szablon:Hr icon Podravina (časopis za multidisciplinarna istraživanja): Borislav Grgin: Odnos središnje vlasti i grada Koprivnice za vladavine ugarsko-hrvatskog kralja Matijaša Korvina (1458. - 1490.): broj 3: stranica 128: Koprivnica, lipanj 2003. <templatestyles src="Template:Quote/styles.css"/>

    {{#invoke:Trim quotes|trim|s=Plemićka obitelj Ernuszt (Ernušt) bila je židovskog podrijetla, a došli su u Ugarsku iz Švedske ili Austrije. U drugoj polovici 15. i prvoj polovici 16. stoljeća uživali su posjede u Ugarskoj i srednjovjekovnoj Slavoniji. Prvi iz obitelji Ernuszt koji se doselio u Ugarsku sredinom 15. stoljeća i tamo se pokrstio bio je kasniji slavonski ban Ivan.}}

    — {{safesubst:#invoke:Separated entries|comma}}

Bibliography

  • Kalšan, Vladimir (2006). Židovi u Međimurju. Čakovec: Muzej Međimurja Čakovec. ISBN 953-6896-12-5.

Sources

  • Horvat, Rudolf, PhD: Poviest Međimurja (History of Medjimurje), edited by „Prosvjetno-poviestno družtvo Hrvatski rodoljub", Zagreb, 1944, and reprinted by „Matica hrvatska – Ogranak Čakovec" (Matrix Croatica – Čakovec Branch), Čakovec, 1993

External links

Ernusth de Csáktornya

Herb {{{dynastia}}}
Kraj Królestwo Węgier
w unii personalnej
z Królestwem Chorwacji
Ban Dalmacji, Chorwacji i Slawonii
Ban całej Slawonii
Stolnik królewski
Koniuszy królewski
Biskup Pécsu
ispáns
župans (counts) etc.
Pierwszy I. János
Ostatni Caspar
Początek ok.1460
Koniec 1540
Pochodzenie żydowskie


[[Kategoria:Ernuszt