Szörényi Bánság

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Szörényi Bánság (pol. Banat Severin, rum. Banatul Severinului, łac. Banatus Zewrinensis, bułg. Северинско банство (Severinsko banstvo), serb. Северинсана) pełnił szczególną rolę w początkowo antybułgarskim, a później antyosmańskim systemie obronnym średniowiecznego Królestwa Węgier. Został założony przez księcia Belę w 1228 r. The Banate of Severin or Banate of Szörény (; ; ; Szablon:Lang-bg, {{#invoke:Lang|lang}}; Szablon:Lang-sr, {{#invoke:Lang|lang}}) was a Hungarian political, military and administrative unit with a special role in initially anti-Bulgarian, latterly anti-Ottoman defensive system of the medieval Kingdom of Hungary. It was founded by Prince Béla in 1228. Terytorium Banat Severin był marchią (lub prowincją graniczną) średniowiecznego Królestwa Węgier między Dolnym Dunajem a rzeką Olt (dzisiejsza Oltenia w Rumunii). [3] Karta donacji wydana 2 czerwca 1247 r. dla Rycerzy Szpitalników, wymienionych na Olt jako wschodniej granicy. Rycerze otrzymali „Ziemię Severina” (Terra de Zeurino) [4] wraz z pobliskimi górami od Beli IV na Węgrzech. [5] Król opisał ten sam region jako ziemię „opuszczoną i wyludnioną” w liście do papieża Grzegorza IX z 7 czerwca 1238 r. [6] Współcześni uczeni zakładają, że albo podbój terytorium Węgier, albo konfrontacje między Bułgarią a Węgrami zmusiły miejscową ludność do ucieczki [6]. Historyk László Makkai mówi, że populacja wyraźnie zaczęła rosnąć pod koniec lat 30. XIII wieku, ponieważ Bela poprosiła papieża o mianowanie biskupa Severin [7]. The Banate of Severin was a march (or a border province) of the medieval Kingdom of Hungary between the Lower Danube and the Olt River (in present-day Oltenia in Romania).{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}}{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}}{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} A charter of grant, issued on 2 June 1247 for the Knights Hospitallers, mentioned the Olt as its eastern border.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} The Knights received the "Land of Severin" (Terra de Zeurino),{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} along with the nearby mountains, from Béla IV of Hungary.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}}{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} The king had described the same region as a "deserted and depopulated" land in a letter to Pope Gregory IX on 7 June 1238.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Modern scholars assume that either the Hungarian conquest of the territory or confrontations between Bulgaria and Hungary had forced the local population to flee.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Historian László Makkai says, the population obviously began to increase by the end of the 1230s, because Béla requested the pope to appoint a bishop to Severin. Grant czarterowy z 1247 r. również wspomniał, że Kumania graniczyła z ziemią Severin od wschodu [8]. W tym samym dyplomie wymieniono dwie jednostki polityczne Wołoszczyzny (lub rumuńskie) - kenezatus (kenezat) Jana i Farca?a - które zostały przy tej okazji poddane Szpitalnikom. [9] Trzeci kenezat, rządzony przez wojewodę litowojskiego, nie został uwzględniony w grancie, ale pozostawiono go Wołochom „tak, jak go trzymali”. [8] Jednak Bela przekazał szpitalnikom połowę królewskich dochodów zgromadzonych na ziemi Litovoi, z wyjątkiem dochodów z „Krainy Hátszeg” (obecnie ?ara Ha?egului w Rumunii) [11] [12] Alexandru Madgearu mówi, że dyplom pokazuje, że kenezat Litovoi graniczy z Ziemią Severin na północy, a zatem banat musiał obejmować tylko południową Oltenię w połowie XIII wieku. [3] Kenezatus wojewody Seneslau, znajdujący się na wschód od Olt, został całkowicie wyłączony z donacji [9]. The 1247 charter of grant also mentioned that "Cumania" bordered the Land of Severin from the east.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} The same diploma listed two Vlach (or Romanian) political units—the kenezatus of John and Farca?—which were subjected to the Hospitallers on this occasion.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}}{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}}{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} A third kenezatus, which was ruled by Voivode Litovoi, was not included in the grant, but it was left to the Vlachs "as they had held it".{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}}{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}}{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} However, Béla gave the Hospitallers the half of the royal revenues collected in Litovoi's land, with the exception of the revenues from the "Land of Hátszeg" (now ?ara Ha?egului in Romania).{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}}{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Alexandru Madgearu says, the diploma shows that Litovoi's kenezatus bordered the Land of Severin to the north, thus the banate must have only included southern Oltenia in the middle of the 13th century.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} The kenezatus of Voivode Seneslau, which was located to the east of the Olt, was fully excluded from the grant.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Banowie początkowo mieli siedzibę w twierdzy Szörény (obecnie Drobeta-Turnu Severin w Rumunii) [13] [14] Po utraceniu Szörény pod koniec XIII wieku fort Miháld (obecnie Mehadia w Rumunii) stał się centrum prowincji [14]. Oprócz Miháld, banat obejmował Orsova (obecnie Or?ova w Rumunii) i rumuńskie okręgi wzdłuż górnego biegu rzeki Timis (Timi?). [13] [14] The bans initially had their seat at the fortress of Szörény (now Drobeta-Turnu Severin in Romania).{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}}{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} After Szörény was lost in the late 13th century, the fort of Miháld (now Mehadia in Romania) was the center of the province.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} In addition to Miháld, the banate included Orsova (now Or?ova in Romania) and the Romanian districts along the upper course of the Temes (Timi?) river.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}}{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Historia Około 1199 r. Kałojan z Bułgarii zajął region między rzekami Cerna i Olt. [3] Królestwo Węgier rozszerzyło się także ku Karpatom na początku XIII wieku, co spowodowało konflikty między tymi dwoma krajami [14] [15] Na początku 1227 r. plemiona Kumanów zamieszkujące na wschód od Olt, aż do rzeki Siret, zgodziły się co roku składać hołd królom Węgier. [13] Węgrzy zdobyli bułgarską fortecę Severin podczas kampanii wojskowej przeciwko Bułgarii w 1231 r. [16] Kaloyan of Bulgaria occupied the region between the rivers Cerna and the Olt around 1199.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} The Kingdom of Hungary was also expanding over the Carpathian Mountains in the early 13th century, which gave rise to conflicts between the two countries.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}}{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} The Cuman tribes dwelling to the east of the Olt as far as the river Siret agreed to pay a yearly tribute to the kings of Hungary in early 1227.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} The Hungarians captured the Bulgarian fortress of Severin during a military campaign against Bulgaria in 1231.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Po bitwie pod Mohaczem z 1526 r. banat Severina został podzielony. Południowo-wschodnia część (na wschód od Varcsaró - Vârciorova, dziś część Bolvașnița) podlegała jurysdykcji książąt wołoskich, a w północno-zachodniej części (na zachód od Orsova - dzisiejsza Orșova - włącznie) została stopniowo przeorganizowana w banat Lugos i Karansebes. After the 1526 Battle of Mohács, the Banate of Severin was divided. South-eastern part (eastwards from Varcsaró - Vârciorova, today part of Bolvașnița) came under the jurisdiction of Wallachian princes and in the north-western part (westwards from Orsova - present-day Orșova - inclusive) was gradually reorganized into the Banate of Lugos and Karánsebes. Przypisy Źródła Curta, Florin (2006). Southeastern Europe in the Middle Ages, 500-1250. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-89452-4. Engel, Pál (1996). Magyarország világi archontológiája, 1301–1457, I. [Świecka Archontologia Węgier, 1301-1457, Volume I] (po węgiersku). História, MTA Történettudományi Intézete. ISBN 963-8312-44-0. Madgearu, Alexandru (2017). The Asanids: The Political and Military History of the Second Bulgarian Empire, 1185–1280. BRILL. ISBN 978-9-004-32501-2. Makkai, László (1994a). "szörényi bánság [Banate of Severin]". In Kristó, Gyula; Engel, Pál; Makk, Ferenc (eds.). Korai magyar történeti lexikon (9–14. század) [Encyklopedia historii wczesnych Węgier (IX-XIV wiek)] (po węgiersku). Akadémiai Kiadó. p. 657. ISBN 963-05-6722-9. Makkai, László (1994b). "The Emergence of the Estates (1172–1526)". In Köpeczi, Béla; Barta, Gábor; Bóna, István; Makkai, László; Szász, Zoltán; Borus, Judit (eds.). History of Transylvania. Akadémiai Kiadó. str. 178–243. ISBN 963-05-6703-2. Papacostea, Șerban (1998). Between the Crusade and the Mongol Empire. Center for Transylvanian Studies, Romanian Cultural Foundation. ISBN 973-577-186-1. Pop, Ioan-Aurel (2013). "'De manibus Valachorum scismaticorum...": Romanians and Power in the Mediaeval Kingdom of Hungary, The Thirteenth and Fourteenth Centuries. Peter Land Edition. ISBN 978-3-631-64866-7. Vásáry, István (2005). Cumans and Tatars: Oriental Military in the Pre-Ottoman Balkans, 1185–1365. Cambridge University Press. ISBN 0-521-83756-1. Zsoldos, Attila (2011). Magyarország világi archontológiája, 1000–1301 [Świecka Archontologia Węgier, 1000–1301] (po węgiersku). História, MTA Történettudományi Intézete. ISBN 978-963-9627-38-3. Referencje Hațegan I., Cavalerii teutoni în Banatul Severinului (1429–1435), "Tibiscus-istorie" V, Muzeul Banatului, Timișoara, 1978, pp. 191–196. http://mek.niif.hu/02100/02114/html/316.html Histoire de la Transylvanie Linki zewnętrzne Map

Szörényi bánság (węg.) Banatul Severinului (rum.) Северинска бановина (serb.) 250px Utworzony: XIII wiek Zlikwidowany: XVI wiek Siedziba: Szörényvár Sukcesorzy Wołoszczyzna 20px [Karánsebesi–lugosi bánság] 20px