Лев Юрійович

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł pochodzi z Wikipedii w języku polskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku polskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Lew Jurijowicz, Lew II (rok urodzenia nieznany, zm. nie później niż w czerwcu 1323) – książę halicko-włodzimierski w latach 1308-1323, syn Jurija I Lwowicza, piastował władzę wraz z starszym bratem Andrzejem II. Utrzymywał pokojowe stosunki z Polską i zakonem krzyżackim. Zginął wraz z bratem podczas jednej z wypraw wojennych (istnieją spory, czy przeciw Wielkiemu Księstwu Litewskiemu, czy raczej przeciw Tatarom). Po śmierci braci wygasł ród Romanowiczów, a bojarzy wezwali na tron książęcy Bolesława Jerzego II Trojdenowicza, który był synem siostry Lwa II i Andrzeja II, Marii. Przodkowie                               Daniel Halicki               Lew Halicki                       Anna nowogrodzka lub NN, córka króla Mindoga               Jerzy Lwowic                             Bela IV               Konstancja węgierska                       Maria Laskarina               Lew II                                   Konrad I mazowiecki               Kazimierz I kujawski                       Agafia Światosławówna               Eufemia kujawska                             Kazimierz I opolski               Eufrozyna opolska                       Wiola opolska

Lew II Plik:Lev II of Galicia.jpg książę halicko-włodzimierski Okres od 1308 do 1323 Poprzednik Jerzy Lwowic Następca Andrzej II Halicki Dane biograficzne Dynastia Rurykowicze Państwo {{{państwo}}} Ojciec Jurij I