|
Lackfi András (pol. Andrzej Lackfi, chor. Andrija Lacković, rum. Andrei Lackfi lub Andrei Lațcu) (* ok.1310, † październik 1359), węgierski szlachcic, wpływowy arystokrata, dowódca wojskowy w Królestwie Węgier. Przywódca Seklerów w latach 1343–1350, ban Maczwy w latach 1355–1356, wojewoda Siedmiogrodu w latach 1356–1359.
Lata młodzieńcze
András był młodszym synem Lacka lub Władysława z klanu Hermán, który był przywódcą Seklerów od 1328 roku. [1] András urodził się około 1310 roku. [2] Jego brat Denis, który został bratem franciszkańskim, był wychowawcą przyszłego króla Węgier Ludwika I [1]. Synowie i wnukowie Lacka sprawowali ważne funkcje po tym, jak Ludwik I wstąpił na tron w 1342 r. [3]
Andrew was a younger son of Lack, or Ladislaus, of the Hermán kindred, who was Count of the Székelys from 1328.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Andrew was born around 1310.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} His brother, Denis, who became a Franciscan friar, was the tutor of the future Louis I of Hungary.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Lack's sons and grandsons held important offices after Louis I ascended the throne in 1342.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}}
Wczesna kariera
András zastąpił ojca jako przywódca Seklerów i ispán lub szef saksońskiego obwodu Medgyes w Siedmogrodzie (obecnie Mediaș w Rumunii) w 1343 r. [4] W kolejnym roku został także szefem saksońskich okręgów Bistrița i Brasov (obecnie odpowiednio Bistrița i Brașov w Rumunii) [5]. Podczas jego kadencji urząd straosty dystryktu Bistrita został połączony z tytułem przywódcy Seklerów [6].
Andrew replaced his father as count of the Székelys and ispán', or head, of the Transylvanian Saxon district of Medgyes (now Mediaș in Romania) in 1343.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Next year, he also became the head of the Saxon districts of Beszterce and Brassó (now Bistrița and Brașov in Romania).{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} The office of the head of Beszterce district was attached to the honour of the Counts of the Székelys during his tenure.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}}
Aby zemścić się za najazdy tatarskie na Siedmiogród w poprzednich latach, król Ludwik wysłał Andrása, aby poprowadził kampanię wojskową na terytoriach podlegających Złotej Hordzie [7]. András i jego seklerscy wojownicy przekroczyli Karpaty i 2 lutego 1345 r. zadecydowali o porażce dużej armii tatarskiej [7].
To take revenge of the Tatar invasions of Transylvania in the previous years, Louis I dispatched Andrew to lead a military campaign across the territories subjected to the Golden Horde.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Andrew and his Székely warriors crossed the Carpathian Mountains and imposed a decisive defeat upon a large Tatar army on 2 February 1345.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}}
Przypisy
Źródła
- Engel, Pál (1996). Magyarország világi archontológiája, 1301–1457, I. [Świecka archontologia Węgier, 1301–1457, Volume I]. História, MTA Történettudományi Intézete. ISBN 963-8312-44-0.
- Engel, Pál (2001). The Realm of St Stephen: A History of Medieval Hungary, 895–1526. I.B. Tauris Publishers. ISBN 1-86064-061-3.
- Markó, László (2006). A magyar állam főméltóságai Szent Istvántól napjainkig – Életrajzi Lexikon [Wyżsi urzędnicy państwa węgierskiego od Świętego Stefana do współczesnościs – Encyklopedia biograficzna] (II wydanie); Helikon Kiadó Kft., Budapest; ISBN 963-547-085-1.
- Spinei, Victor (1986). Moldavia in the 11th–14th Centuries [Mołdawia w XI - XIV wieku]. Editura Academiei Republicii Socialiste România.
|
|
