Mletačka opsada Zadra
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
|
Mletačka opsada Zadra' (pol. Oblężenie Zadaru, (12 sierpnia 1345 - 21 grudnia 1346 [1]) było udaną próbą Republiki Weneckiej do zdobycia Zadaru (lub Zary), chorwackiego nadmorskiego miasta w północnej Dalmacji. Była to połączona ofensywa lądowa i morska [2] przeprowadzona przez Wenecjan, zawierająca wiele odrębnych bitew i operacji przeciwko obywatelom Zadaru, którzy odmówili przyjęcia weneckiej zwierzchnictwa i zażądali autonomii. Mimo otrzymania pomocy wojskowej od chorwacko-węgierskiego króla Ludwika Angevina Zadar nie był w stanie oprzeć się oblężeniu i ostatecznie został pokonany. The Siege of Zadar (12 August 1345 – 21 December 1346[1]) was a successful attempt of the Republic of Venice to capture Zadar (or Zara), a Croatian coastal city in northern Dalmatia. It was a combined land and sea offensive[2] by the Venetians, consisting of many separate battles and operations against the citizens of Zadar, who refused to accept Venetian suzerainty and demanded autonomy. Despite receiving military aid from Croato-Hungarian king Louis the Angevin, Zadar was unable to resist the siege and was finally defeated. Spis treściTłoPlik:Konrad von Grünenberg - Beschreibung der Reise von Konstanz nach Jerusalem - Blatt 10r - 025.jpg Widok Zadaru w późnym średniowieczu Oblężenie wynikające z długotrwałych złożonych stosunków politycznych między miastem Zadar a Republiką Wenecji, a także zmiany polityki władcy chorwacko-węgierskiego po wstąpieniu tronu przez młodego Ludwika Angevina w 1342 r. Król żałował aby zachować pełną kontrolę nad terytorium Królestwa Chorwacji, w tym miast i miasteczek Dalmacji, których most był w rękach Wenecjan. Mieszkańcy Zadaru zbuntowali się przeciwko rządom Serenissima Repubblica w 1344 r., Prosząc króla Ludwika o pomoc. Rozpoczął kampanie wojskowe na południu Chorwacji we wrześniu 1344 r. I lipcu 1345 r., Ale nie przyniósł pożądanego przełomu. The siege resulted from the long-term complex political relations between the City of Zadar and the Republic of Venice as well as from the change of policy of the Croato-Hungarian ruler after the young Louis of Angevin ascended the throne in 1342. The king wished to maintain full control over the territory of the Kingdom of Croatia, including cities and towns of Dalmatia, most of which were in the hands of the Venetians. The citizens of Zadar rebelled against the rule of the Serenissima Repubblica in 1344, asking king Louis for help. He launched military campaigns to the south of Croatia in September 1344 and in July 1345, but they did not bring the desired breakthrough. W międzyczasie Wenecjanie postanowili chronić swoje interesy w Dalmacji, zdobyli żołnierzy (około 20 000 - 25 000) i wysłali ich latem 1345 r. W rejon Zadaru. Mieli do dyspozycji zarówno siły morskie, jak i lądowe, ponieważ król Ludwik dowodził tylko siłami lądowymi. In the meantime the Venetians decided to protect their interests in Dalmatia, gathered troops (some 20,000 – 25,000) and sent them in the summer of 1345 to the area of Zadar. They had both naval and land forces at their disposal, whereas king Louis commanded only land forces. Oblężenie12 sierpnia 1345 r. Wenecjanie zaczęli oblegać miasto i okoliczne zamki. Ich armią lądową dowodził Marco Giustiniani, a ich siły morskie były pod dowództwem Pietro de Canale. On 12 August 1345 Venetians started to besiege the city and the surrounding castles. Their land army was commanded by Marco Giustiniani and their marine forces were under the command of Pietro de Canale. Oblężenie składa się z wielu oddzielnych operacji, ruchów, bitew i innych działań wojskowych, które można podzielić na trzy fazy. Pierwsza faza zakończyła się pod koniec stycznia 1346 r., Gdy Wenecjanie zerwali łańcuch portów, co od początku oblężenia uniemożliwiło weneckim galerom wejście do portu w Zadarze. Przełamanie pozwoliło oblegającym zbliżyć się do murów miasta i kontrolować ruch statków zadarskich. W międzyczasie Pietro Civrano przejął najwyższe dowództwo sił weneckich jako capitaneus generalis. The siege consisted of many separate operations, movements, battles and other military activities, that can be divided into three phases. The first phase ended at the end of January 1346 with the Venetians' breaking of the harbour chain which from the beginning of siege prevented Venetian galleys from entering the Zadar port. The breaking enabled the besiegers to come closer to the city walls and to control the movements of Zadar ships. In the meantime, Pietro Civrano took over supreme command of the Venetian forces as capitaneus generalis. Drugi etap upłynął pod znakiem wkroczenia armii króla Ludwika do konfliktu. Późną wiosną siły króla zaatakowały wenecką fortecę (bastida) zbudowaną w pobliżu Zadaru na początku oblężenia, ale bez powodzenia. Mimo dużej liczby (według niektórych źródeł do 100 000 ludzi), były one ściśnięte w wąskim przejściu między fortecą a morzem, więc nie mogli zbliżyć się na tyle, aby zdobyć fortecę. Ponadto byli pod ciężkim ostrzałem z dwóch stron - od weneckich statków i urządzeń balistycznych w fortecy. Główny atak sił chorwacko-węgierskich miał miejsce 1 lipca 1346 r., Ale pod koniec Wenecjanie przeprowadzili ten dzień. Ludwik Angevin postanowił wycofać się i nakazał swoim wojskom ruszyć na północ. The second phase was marked by the king Louis' army entering the conflict. In late springtime the King's forces attacked the Venetian fortress (bastida) built near Zadar at the beginning of the siege, but without success. Although large in number (according some sources up to 100.000 men), they were compressed in the narrow passage between the fortress and the sea, so they could not come closer strong enough to capture the fortress. Besides, they were under heavy fire from two sides – from the Venetian ships and from ballistic devices in the fortress. The major attack of the Croato-Hungarian forces took place on 1 July 1346, but at the end the Venetians carried the day. Louis the Angevin decided to retreat and ordered his troops to move northwards. Obrońcy Zadaru pozostali sami w trzeciej fazie. Brakowało im jedzenia i wody i brakowało nowych linii zaopatrzenia, ale walczyli do grudnia. Wreszcie 21 grudnia 1346 r. Wojska weneckie wkroczyły do miasta i przejęły nad nim kontrolę. In the third phase Zadar's defenders remained alone. They were short of food and water and without new supply lines, but they fought on until December. Finally, on 21 December 1346 the Venetian troops marched into town and took control of it. NastępstwaMiasto Zadar pozostawało pod kontrolą wenecką, dopóki król Ludwik Aniewin nie zaatakował terytoriów weneckich i zdobył w 1357 r. Wszystkie miasta i wyspy Dalmacji. 18 lutego 1358 r. W mieście podpisano traktat z Zadaru, w którym Republika Wenecji zrzekła się terytoriów między Zatoka Kwarner i miasto Durrës są ulubieńcem Louisa. The city of Zadar remained under Venetian control until king Louis the Angevin invaded Venetian territories and captured all Dalmatian cities and islands in 1357. On 18 February 1358 the Treaty of Zadar was signed in the city, in which the Republic of Venice renounced the territory between the Gulf of Kvarner and the city of Durrës in favour of Louis. Zadar pozostał wspólnotą samorządową pod rządami królów i królów chorwackich do 1409 roku, kiedy to został sprzedany wraz z całą Dalmacją Republice Weneckiej przez króla Neapolitana Władysława. Już miał zostać pokonany przez swojego przeciwnika o koronę, Zygmunta Luksemburskiego, i wykorzystał okazję, by sprzedać swoje „królewskie prawa” nad Dalmacją za sumę 100 000 dukatów. Zadar remained a self-governing community under Croato-Hungarian kings and queens until 1409, when it was sold, together with all of Dalmatia, to the Republic of Venice by the king Ladislaus of Naples. He was about to be defeated by his opponent for the crown, Sigismund the Luxemburgian, and took the opportunity to sell his "regal rights" over Dalmatia for the sum of 100.000 ducats. Zobacz także
Liniki zewnętrzne |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
_(Border).svg){kind=small}
- ↑ Begonja, Sandra (2014). "Srednjovjekovno djelo Obsidio Iadrensis / Opsada Zadra kao povijesni izvor za prikaz vojnopomorske moći Venecije u 14. stoljeću" [Średniowieczne dzieło Obsidio Iadrensis (Oblężenie Zadaru) jako źródło historyczne o potędze marynarki wojennej Wenecji w XIV wieku] (PDF). Povijesni prilozi (po chorwacku). Zagreb: Croatian Institute of History. 33 (47). [dostęp:2020-0-03].
- ↑ The Oxford Encyclopedia. Oxford University Press. Oxford. 2010.
.svg){kind=link}
