Mikołaj III

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł pochodzi z Wikipedii w języku polskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku polskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Mikołaj III (łac. Nicolaus III, właśc. Giovanni Gaetano Orsini; ur. ok. 1210-1220 w Rzymie, zm. 22 sierpnia 1280 w Viterbo) – papież w okresie od 25 listopada 1277 do 22 sierpnia 1280. Życiorys Był synem Mattea Rossy Orsiniego (przywódcy wojsk papieskich, który uwięził kardynałów podczas elekcji Celestyna IV) i Perny Gaetani. Innocenty V mianował go kardynałem diakonem kościoła św. Mikołaja, a Urban IV – zarządcą Sabiny i Kampanii, generalnym inkwizytorem oraz opiekunem franciszkanów i dominikanów. Za czasów Jana XII został archiprezbiterem Bazyliki św. Piotra. Był dyplomatą papieskim. Wybrano go na konklawe w Viterbo, na którym doszło do aktów przemocy. Zaraz po wyborze na Stolicę Piotrową, przekonał Karola Andegaweńskiego, by nie ubiegał się o kolejną kadencję senatora rzymskiego i wydał dekret (11 lipca 1278) mówiący, że żaden nie-Rzymianin nie może sprawować tej funkcji bez zezwolenia. Wprowadził też papieską signorię – wybrał sam siebie na dożywotniego senatora. Zdołał doprowadzić do ustalenia stałych granic Państwa Kościelnego, które przetrwały aż do XIX wieku, głównie dzięki podpisaniu konkordatu z królem Niemiec, Rudolfem I Habsburgiem (w którym Rudolf zrzekł się wszelkich roszczeń do Romanii). Aby ostatecznie pogodzić zwaśnione rody Habsbugów i Andegawenów, papież doprowadził do małżeństwa córki Rudolfa I, Klemencji, z wnukiem Karola I, Karolem Martelem. Negocjował także z Michałem Paleologiem kwestię zjednoczenia kościołów – warunki, jakie wysłał były jeszcze ostrzejsze niż poprzednie – Mikołaj odmówił ekskomuniki łacińskich sprzymierzeńców Karola Andegaweńskiego w Bizancjum i wymagał obecności legata papieskiego w Konstantynopolu. Zreformował procedury kancelarii papieskiej, mianował kilku nowych kardynałów. Rozstrzygnął spór ubóstwa franciszkańskiego, wybierając drogę pośrednią, wytyczoną przez św. Bonawenturę (bulla Exiit qui seminat). Założył Ogrody Watykańskie i zbudował "Capella Sancta Sanctorum" na Lateranie, a także odrestaurował Bazylikę św. Piotra. Zmarł na udar mózgu niedaleko Viterbo. Przypisy Bibliografia Poczet papież. Warszawa: Demart, 2009. ISBN 978-83-7427-468-5. Pope Nicholas III (po angielsku). Catholic Encyclopedia. [dostęp 2012-12-31].

III. Miklós (węg.) Mikołaj III (pol.) Nikola III. (chor.) Nicolaus Tertius Giovanni Gaetano Orsini Papież Plik:NicholasIII.jpg Plik:C o a Niccolo III.svg Państwo WD: {{#property:P17}} Urodziny ok. 1210-1220 Miejsce Rzym Śmierć 22 sierpnia 1280 Miejsce Viterbo Papież Okres sprawowania 1277-1280 Wyznanie katolicyzm Kościół rzymskokatolicki Pontyfikat 25 listopada 1277