|
Mikołaj II. Gorjansky (bd-po 3 grudnia 1433 r.), chorwacki szlachcic, węgierski palatyn i chorwacki ban, syn Palatyna Mikołaj I. i brat Jana VII. Pochodził ze chorwackiej szlacheckiej rodziny Gorjansk.
Nikola II. Gorjanski (?, druga pol. 15. st. – ?, poslije 3. prosinca 1433.), hrvatski velikaš, ugarski palatin i hrvatski ban. Sin palatina Nikole I. i brat Ivana VII. Iz hrvatske je plemenitaške obitelji Gorjanskih.
Jego pierwszą żoną była córka serbskiego księcia Łazarza, a drugą była Ana Celjska, córka Hermana II. [1]
Prva supruga bila mu je kći srpskog kneza Lazara, a druga Ana Celjska, kći Hermana II.[1]
Životopis
Był zwolennikiem królowej Elżbiety i Marii. W 1386 r. Udało mu się uciec z bitwy pod Gorjanem, aw następnym roku przeprowadził serię bitew przeciwko zbuntowanym braciom Horvat [2]. W 1387 r. Król Sigmund nazwał go Machvan, 1394 chorwacko-dalmatyński i 1397 słowiański Ban. Brał udział z królem Zygmuntem w ataku na Bośnię, gdzie oblężenie Doboru odbyły Iwanis i Paul Horvat.
Bio je pristaša kraljica Elizabete i Marije. Godine 1386. uspio se spasiti iz bitke kod Gorjana te je sljedeće godine vodio niz bitaka protiv pobunjene braće Horvat.[2] Kralj Žigmund ga je 1387. imenovao mačvanskim, 1394. hrvatsko-dalmatinskim, a 1397. slavonskim banom. Sudjelovao je s kraljem Žigmundom u napadu na Bosnu, gdje su opsjeli Dobor koji su držali Ivaniš i Pavao Horvat.
W 1394 r. Zmiażdżył rebeliantów w bitwie pod Knin i ustanowił królewskie rządy w Chorwacji i Dalmacji [3]. Po klęsce chrześcijańskiej armii pod Nikopolem Mikołaj II. udało mu się uratować łodzią. W następnym roku uczestniczył w zgromadzeniu w Krizevci, gdzie zginął Stjepan Lackovic.
Godine 1394. slomio je pobunjenike u bitci kod Knina i uspostavio kraljevsku vlast u Hrvatskoj i Dalmaciji.[3] Poslije poraza kršćanske vojske kod Nikopolja, Nikola II. se uspio spasiti brodom. Iduće je godine sudjelovao na saboru u Križevcima gdje je ubijen Stjepan Lacković.
Zdobył panowanie Cresa i Lošinja, Medvedgrada od króla, a także był księciem Splitu i Rabu. W 1401 r. Został mianowany węgierskim palatynem ze względu na zasługi w wyzwoleniu króla Zygmunta i pełnił tę funkcję do końca życia. [4]
Od kralja je dobio upravu nad Cresom i Lošinjem, Medvedgrad, a bio je i splitski i rapski knez. Godine 1401. je zbog zasluga u oslobođenju kralja Žigmunda, imenovan ugarskim palatinom i tu je dužnost obavljao do kraja života.[4]
W 1412 roku brał udział w nieudanej wojnie z Wenecjanami.
Godine 1412. sudjelovao je u neuspješnom ratu protiv Mlečana.
Palatine branch
the following family tree depicts the known members of the "Palatine" branch of the family:[5][6] (* = born; † = died; ∞ = wife or husband; b. = before; c. = in about; m. = mentioned)
Vidi još
Przypisy
Vanjske poveznice
|
|
Garai II. Miklós Nikola II. Gorjanski
|
|
| — |
Ban Maczwy Ban Dalmacji i Chorwacji Ban całej Slawonii |
—
|
|
| Ban Maczwy
|
| Okres
|
od (1) 1387, (2) 1394 do (1) 1390, (2) 1394
|
| Poprzednik
|
1. Bánffy I. János 2. Lackfi György
|
| Następca
|
1. Losonci István 2. Treutel Miklós 2. Kórógyi István
|
| Ban Dalmacji i Chorwacji
|
| Okres
|
od : (1) 1392, (2) 1392, (3) 1397 do : (1) 1392, (2) 1397, (3) 1402
|
| Poprzednik
|
1. Horváti János 2. Butko Kurjaković 3. Ivan V. Krčki
|
| Następca
|
1. Butko Kurjaković 2. Pavao Kurjaković 2. Karlo Kurjaković 3. Ladislav Grđevački
|
| Ban Slawonii
|
| Okres
|
od 1397 do 1401
|
| Poprzednik
|
Bebek Detre
|
| Następca
|
Albeni Eberhard
|
| Dane biograficzne
|
| Ród
|
Garai
|
| Pochodzenie
|
węgierskie ?
|
| Państwo
|
Królestwo Węgier w unii personalnej z Królestwem Chorwacji
|
|
|
| Śmierć
|
po 3 grudnia 1433
|
|
|
| Ojciec
|
I. Miklós
|
| Rodzeństwo
|
Erzsébet, Helena, Dorotea, János
|
|
|
| Żona
|
Teodora
|
| Dzieci
|
III. Miklós, László, Dorothea, Barbara
|
|
|
| Żona
|
Anna Cyllejska ?
|
|