Derencsényi Imre

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Strona	Autorzy	Nota
[3]	[4]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku chorwackim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku chorwackim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Poprzednik: Ban Dalmacji, Chorwacji i Slawonii (1493) Następca: Both János Kanizsai László Derencsényi Imre Mirko Derenčin — Ban Chorwacji, Slawonii i Dalmacji — Plik:Balogh nembeli Derencsényi.jpg Ban Chorwacji, Slawonii i Dalmacji Okres 1493 Poprzednik Both János Następca Kanizsai László Dane biograficzne Ród Derencsényi Pochodzenie węgierskie Państwo Królestwo Węgier w unii personalnej z Królestwem Chorwacji Urodziny data nieznana Śmierć 1493 Miejsce Kara Hisar-i Sahib Przyczyna powieszenie Ojciec nieznany Matka nieznana Żona Orsolya Zápolya Dzieci János, syn, córka (?) Plik:Balogh nembeli Derencsényi.jpg Grb obitelji Derenčin Derencsényi Imre (łac. Emericus de Derenchen, chor.Emeric (Mirko) Derencin) (bd-1493), węgierski szlachcic, ban Jajce (1490-1492), ban chorwacki (1493 ) i dowódca wojskowy. Dowodził chorwacką armią w tragicznej bitwie pod Krbavsko Polje przeciwko tureckiej armii najemników Jakuba-paszy Haduma, w której chorwacka armia arystokratyczna poniosła ciężką klęskę. Został schwytany, a następnie uwięziony w Anatolii. Życiorys Kariera Pochodzi ze starej rodziny węgierskiej szlachty z rodu Balogh z siedzibą w Drienčane w żupanacie Gömör w dzisiejszej Słowacji. Jego ojcem był Jan (János) i jego żona Szapolyai Orsula, siostra Istvána i ciotka późniejszego chorwacko-węgierskiego króla Szapolyai I. Jánosa. Był lojalny wobec Korony i pełnił wysokie funkcje w Królestwie Chorwacji i na Węgrzech. Był kapitanem miasta Tate i Komároma, burmistrzem hrabstwa Gömör (1469-1475), wielkim sędzią hrabstwa Somogy i mistrzem tawerny na węgierskim dworze królewskim.. Wraz z Ladislavem Csulayem sprawował urząd bana Jajce (1490-1492). Z tej okazji wyróżnił się jako doskonały dowódca obrony Jajce. Od 1492 do 1493 pełnił funkcję kapitana miasta Senj. W pierwszej połowie 1493 r. wraz z Ivanem Botem od Bajne był chorwackim banem i powierzono mu obronę Senja przed atakami książąt Frankopan i ograniczenie ich władzy. Kiedy książę Bernardin Frankopan najechał Senj wiosną tego roku, próbując odzyskać skonfiskowane mienie, król Maciej Korwin zaatakował Senj, wzywając samych Senjansów, atakując oddziały Frankopanów i eliminując ich z Senja i oblegając w Brinje. Podczas oblężenia Ivan Bot został zabity, a Derenčin pozostał jedynym banem. Krbavska bitka Na wieść o inwazji rabusiów tureckich latem 1493 r. wrogość bana i książąt Frankopanów została przełamana i połączona armia bansko-feudalna złożona z ponad 10 000 ludzi wyruszyła, aby przechwycić Turków, aby zapobiec ich powrotowi do Bośni i porwać chorwackich niewolników. Bitwa odbyła się 9 września na Krbavskim Polu pod ufortyfikowanym miastem Udbina. Przekonany o przewadze liczebnej swojej armii i swojej wiedzy, Derenčin zignorował rozsądną sugestię niektórych dowódców, by wciągnać Turków do zasadzki w głąb Bośni. Zamiast tego przyjął bitwę na otwartym polu, co doprowadziło do całkowitej porażki armii chorwackiej. Po krótkiej i zaciętej bitwie ponad 10 tysięcy żołnierzy zostało zabitych i schwytanych. Syn Derenčina, Pavao (Paweł) i brat, zginęli w bitwie, a ban został schwytany i zabrany do Konstantynopola, skąd miał okazję, za pośrednictwem Dubrownika, wysłać list do węgierskiego króla Władysława II (1490-1516), a następnie do więzienia Kara Hisar-i Sahib w prowincji Brus w Anatolii. Po trzech miesiącach więzienia w ciemni zmarł. Przypisy Linki zewnętrzne Emerik Derenčin - Hrvatski biografski leksikon Emerik Derenčin - Hrvatska enciklopedija emerik Derenčin - Proleksis enciklopedija