II. András
https://pl.wikipedia.org/wiki/Andrzej_II_w%C4%99gierski
| ||||
| ||||
| Plik:Andrew II of Hungary.jpg | ||||
| Król Węgier i Chorwacji | ||||
| Okres | od 1205 do 1235 | |||
| Poprzednik | Władysław III | |||
| Następca | Bela IV | |||
| Król Halicko-Włodzimierski | ||||
| Okres | od 1227 do 1230 | |||
| Poprzednik | Mścisław II Udały | |||
| Następca | Daniel Halicki | |||
| Dane biograficzne | ||||
| Dynastia | Árpádowie (Arpadowie) | |||
| Państwo | {{{państwo}}} | |||
| Urodziny | 1176 | |||
| Śmierć | 26 października 1235 | |||
| Ojciec | Bela III | |||
| Matka | Agnieszka z Châtillon | |||
| Żona | Gertruda z Meran od ok. 1200 do 28 września 1213 | |||
| Dzieci | Anna Maria Bela IV Elżbieta Koloman | |||
| Żona | Jolanta de Courtenay od 1215 do czerwca 1233 | |||
| Dzieci | Jolanta | |||
| Żona | Beatrycze d'Este od 14 maja 1234 do 26 października 1235 | |||
| Dzieci | Andrzej (zm. 1234) Stefan Pogrobowiec | |||
Andrzej II, węg. II. András magyar király (ur. 1176, zm. 26 października 1235) – od 1205 król Węgier, Chorwacji i od 1206 król halicko-włodzimierski (łac. rex Galiciae et Lodomeriae).
Spis treści
Życiorys
Młodszy syn króla Beli III i Agnieszki de Châtillon. Młodszy brat króla Emeryka.
W 1211 roku ściągnął do Siedmiogrodu Krzyżaków, osadzając ich w Burzenlandzie z zadaniem obrony królestwa przed pogańskimi Połowcami. Jednak już po kilkunastu latach, w 1225 roku wygnał ich z kraju, gdy zorientował się, iż Krzyżacy bardziej zainteresowani są stworzeniem u niego własnego, odrębnego państwa niż walką z poganami. Wypędzając Krzyżaków z Siedmiogrodu przyznał liczne przywileje Sasom siedmiogrodzkim (tzw. Diploma Andreanum z 1224 r.)[1].
Węgrzy nie byli zadowoleni z rządów króla, dlatego władca, chcąc pozyskać rycerstwo i możnych, wydał w 1222 Złotą bullę – przywilej zwalniający ich z podatków, a także gwarantujący im nietykalność osobistą, prawo wyboru urzędników ziemskich oraz kontrolę rządów przez sejm zwoływany raz do roku. Obiecał też nie rozdawać lenn i urzędów obcym.
W latach 1217–1218 brał udział w V wyprawie krzyżowej, uczestniczył wówczas w obronie Akki. Zmarł 26 października 1235 r. i został pochowany w katedrze w Wielkim Waradynie (obecnie Oradea).
Przodkowie
| 4. Gejza II | ||||||
| 2. Bela III | ||||||
| 5. Eufrozyna | ||||||
| 1. Andrzej II | ||||||
| 6. Renald z Chatillon | ||||||
| 3. Agnieszka z Châtillon | ||||||
| 7. Konstancja z Antiochii | ||||||
Małżeństwa
Około roku 1200 Andrzej ożenił się z Gertrudą z Meran (siostrą Agnieszki i Jadwigi). Mieli 5 dzieci:
- Annę Marię (1204-1237),
- Belę IV (1206-1270), następcę Andrzeja,
- Elżbietę (1207-1231), świętą, żonę Ludwika IV Świętego – landgrafa Turyngii,
- Kolomana (1208-1241),
- Andrzeja (zm. 1234).
W lutym 1215 Andrzej ożenił się z Jolantą de Courtenay, córkę z drugiego małżeństwa Piotra II, cesarza łacińskiego. Miał z nią jedynie córkę:
- Jolandę (Jolantę) (1215–1251), żonę Jakuba I Aragońskiego, matkę królowej Francji – Izabeli Aragońskiej.
14 maja 1234 trzecią żoną Andrzeja została Beatrycze d’Este, córka Aldobrandina I d’Este. Urodziła Andrzejowi pogrobowego syna:
- Stefana Pogrobowca (1236–1271), ojca króla Andrzeja III.
Przypisy
{{#invoke:Navbox|Finish|1=
{{#invoke:Navbox|Iterate|min=1 |max=1
|opis= |spis=}}{{#invoke:Navbox|Iterate |min=2 |max=30 |opis= |spis=}}| Władcy Węgier | ||
|---|---|---|
| 75px | ||
| {{{opis}}} |
{{{spis}}} |
{{{spis}}} |
| {{{opis}}} |
{{{spis}}} | |
|
{{{spis}}} | ||
}} {{#invoke:Navbox|Finish|1=
{{#invoke:Navbox|Iterate|min=1 |max=1
|opis= |spis=}}{{#invoke:Navbox|Iterate |min=2 |max=30 |opis= |spis=}}| Władcy Chorwacji | ||
|---|---|---|
| 75px | ||
| {{{opis}}} |
{{{spis}}} |
{{{spis}}} |
| {{{opis}}} |
{{{spis}}} | |
|
{{{spis}}} | ||
|
}}