|
Herman II. Celje (Fr. 1360 - Bratysława, 13 października 1435), hrabia i chorwacki ban z rodziny Celje. Jest synem Hermana I. i Katariny Kotromanić. W czasach Hermana II. Hrabia Celje doświadcza przyspieszonego rozwoju społecznego i materialnego.
Herman II. Celjski (o. 1360. - Bratislava, 13. listopada 1435.), grof i hrvatski ban iz obitelji Celjskih. Sin je Hermana I. i Katarine Kotromanić. U vrijeme Hermana II. grofovi Celjski doživljavaju ubrzani društveni i materijalni razvitak.
Życiorys
W 1396 r. Uratował życie króla Zygmunta w bitwie pod Nikopoliem i pomógł mu zejść łodzią z Dunaju w kierunku Konstantynopola i wrócić do chorwacko-węgierskiego królestwa [1]. W dowód wdzięczności król przekazał go w 1397 r. Varaždinowi, aw 1399 r. Hrabstwu Zagorje. Nabywając nieruchomości w regionie Slawonii, rodzina Celskich weszła w krąg chorwackiej elity feudalnej.
Godine 1396. spasio je kralju Sigismundu život u bici kod Nikopolja i pomogao mu da se spusti lađom od Dunava prema Carigradu i vrati u Hrvatsko-Ugarsko Kraljevstvo.[1] U znak zahvalnosti, kralj mu je 1397. darovao Varaždin, a 1399. godine Zagorsku županiju. Dobivanjem posjeda na području Slavonije, obitelj Celjski ušla je u krug hrvatske feudalne elite.
Herman II. nawiązał dynastyczny związek z dynastią luksemburską, poślubiając swoją córkę Barbarę z królem Zygmuntem. W 1406 r. Został mianowany słowiańskim zakazem, a także działał jako powiernik i dyplomata króla Zygmunta [2].
Herman II. je ustanovio dinastičku vezu s dinastijom Luksemburgovaca, udavši svoju kćer Barbaru za kralja Sigismunda. Godine 1406. imenovan je slavonskim banom, a djelovao je i kao pouzdanik i diplomat kralja Sigismunda.[2]
Ponieważ był związany z dynastią Kotroman przez swoją matkę Hermana II. zawiera w 1427 r. umowę o sukcesji z królem i banem w Bośni Company II. zgodnie z którym tron miał zostać przyznany Hermannowi, jeśli król zmarł bez potomków płci męskiej. [3]
Budući da je preko majke bio u srodstvu s dinastijom Kotromanića, Herman II. sklapa 1427. ugovor o nasljeđivanju s kraljem i banom u Bosni Tvrtkom II. prema kojem je prijestolje trebalo pripasti Hermanu ako kralj umre bez muških potomaka.[3]
W latach 1423–1435 ponownie zarządzał chorwackim zakazem.
U razdoblju od 1423. i 1435. bio je ponovno na dužnosti hrvatskog bana.
Przypisy
- ↑ Povijest Hrvata, srednji vijek, str. 340.
- ↑ Povijest Hrvata, srednji vijek, str. 340.
- ↑ Povijest Hrvata, srednji vijek, str. 340.
Bibliografia
- Povijest Hrvata, Srednji vijek, Zagreb, 2003. ISBN 953-0-60573-0
|
|
.svg){kind=link}