Bitwa o Jajce
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
|
Bitwa pod Jajce (1518) (chorwacka: Bitka kod Jajca) toczyła się w styczniu 1518 r. Między siłami osmańskimi Husrev Beg, Beylerbey z Bośni Eyalet oraz siłami węgierskimi i chorwackimi dowodzonymi przez Petara Berislavicia. Bitwa była częścią wojen chorwacko-osmańskich i wojen osmańsko-habsburskich między imperium osmańskim a monarchią habsburską. The Battle of Jajce (1518) () was fought in January 1518 between the Ottoman forces of Husrev Beg, Beylerbey of Bosnia Eyalet, and the Hungarian and Croatian forces led by ban Petar Berislavić. The battle was a part of the Croatian–Ottoman wars and Ottoman–Habsburg wars between the Ottoman Empire and the Habsburg Monarchy. Spis treściPreludiumTwierdza Jajce została zbudowana przez Hrvoje Vukčić w latach 1391. i 1404; forteca składała się z cytadeli i ufortyfikowanej osady otoczonej murem z dwiema wieżami, stróżówką i bastionem. Fort spadł na Turków w 1463 r., Ale został odzyskany przez Matidię Korvin 26 grudnia tego samego roku. Węgrzy silnie ufortyfikowali Jajce i sąsiednie zamki i dotarli do siedziby Banoviny, swoistego państwa buforowego w byłej Bośni dla obrony Węgier i Chorwacji. Jajce skutecznie przetrwał ataki osmańskie w 1464, 1491, 1493, 1501, 1502, 1514. i 1515.[1] Fortress of Jajce was built by Hrvoje Vukčić between 1391. and 1404; the fortress consisted of a citadel and a fortified settlement, surrounded by wall with two towers, a gatehouse and a bastion. The fort fell to the Ottomans in 1463, but was retaken by Matija Korvin on 26. December the same year. Hungarians fortified Jajce and adjacent castles heavily and made it the seat of a Banovina, a sort of buffer state in former Bosnia for the defense of Hungary and Croatia. Jajce successfully withstood Ottoman attacks in 1464, 1491, 1493, 1501, 1502, 1514. and 1515.[2] Battle{{#invoke:Location map|main}} Po bitwie pod Novigradem w 1515 r. Turcy zaatakowali Jajce tylko kilka razy, szanując rosnące znaczenie miasta. Aby złagodzić presję osmańską, zakaz Petara Berislavicia w styczniu 1518 r. Oblegał sąsiednie forty osmańskie na północy i zachodzie miasta, Bočac i Jezero. Siły chrześcijańskie składały się z 4000 kawalerii, 6000 piechoty (głównie z Chorwacji) i węgierskiej artylerii, ale ich ofensywa ostatecznie się nie udała.[3] After the Battle of Novigrad in 1515, Ottomans attacked Jajce in vain several times, respecting the growing importance of the city. To relieve the Ottoman presure, ban Petar Berislavić in January 1518. besieged adjacent Ottoman forts on the north and west of the city, Bočac and Jezero. Christian forces consisted of 4,000 cavalry, 6,000 infantry (mostly from Croatia) and some Hungarian artillery, but their offensive ultimately failed.[4] NastępstwaPod dowództwem bana Petara Keglevicia (1521–1525) i kapitana Mihailo Turka Jajce z powodzeniem odparł trzy kolejne ataki osmańskie (w 1521, 1524 i 1525 r.), Ale ostatecznie poddał się w 1527 r. Po bitwie pod Mohacsem.[5] Under command of ban Petar Keglević (1521-1525) and captain Mihailo Turek, Jajce successfully repelled three more Ottoman assaults (in 1521, 1524. and 1525), but finally surrendered in 1527, after the battle of Mohacs.[4] Bibliography
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Przypisy
- ↑ Gažević, Nikola (1974). Vojna enciklopedija (tom 3). Beograd: Vojnoizdavački zavod. str. 798.
- ↑ Gažević, Nikola (1974). Vojna enciklopedija (tom 3). Beograd: Vojnoizdavački zavod. str. 799.
- ↑ Gažević, Nikola (1974). Vojna enciklopedija (tom 3). Beograd: Vojnoizdavački zavod. str. 798.
- ↑ 4,0 4,1 Błąd rozszerzenia cite: Błąd w składni elementu
<ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwieVE2 - ↑ Gažević, Nikola (1974). Vojna enciklopedija (tom 3). Beograd: Vojnoizdavački zavod. str. 798.
- ↑ Gažević, Nikola (1974). Vojna enciklopedija (tom 3). Beograd: Vojnoizdavački zavod. str. 799.
- ↑ Gažević, Nikola (1974). Vojna enciklopedija (tom 3). Beograd: Vojnoizdavački zavod. str. 799.
- ↑ Gažević, Nikola (1974). Vojna enciklopedija (tom 3). Beograd: Vojnoizdavački zavod. str. 799.