Árpád-házi Erzsébet (1236–1271)

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Strona	Autorzy	Nota
[3]	[4]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku niemieckim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku niemieckim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Strona	Autorzy	Nota
[5]	[6]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku węgierskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku węgierskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Leben Elżbieta węgierska urodziła się w 1236 r. Jako szósta córka węgierskiego króla Béli IV i jego żony Marii Laskaris z Nizäa. Dokładne miejsce jej narodzin nie jest znane. Nazwę otrzymała na cześć ciotki, św. Elżbiety z Turyngii, założonej w 1235 r. Przez papieża Grzegorza IX. został kanonizowany. W domu rodziców była świadkiem burzy mongolskiej i klęski armii węgierskiej w bitwie pod Muhi w 1241 r. Po przegranej bitwie znalazła schronienie w miejscowości Trau z rodzicami, którzy uciekli. Elisabeth von Ungarn wurde als sechste Tochter des ungarischen Königs Béla IV. und dessen Ehefrau Maria Laskaris von Nizäa im Jahre 1236 geboren. Ihr genauer Geburtsort ist unbekannt. Ihren Namen erhielt sie zu Ehren ihrer Tante der heiligen Elisabeth von Thüringen, die 1235 durch Papst Gregor IX. heiliggesprochen wurde. Im Elternhaus erlebte sie den Mongolensturm und die Niederlage des ungarischen Heeres in der Schlacht bei Muhi im Jahre 1241 miterleben. Nach der verlorenen Schlacht fand sie in der Stadt Trau gemeinsam mit ihrem – sich auf der Flucht befindenden Eltern – Zuflucht. W wieku jedenastu lat Elisabeth wyszła za mąż w 1247 r. Z księciem Heinrichem von Wittelsbachem, założycielem linii domów Wittelsbach-Dolna Bawaria. Dziesięcioro dzieci wyszło z małżeństwa: Bereits mit elf Jahren wurde Elisabeth im Jahre 1247 mit Herzog Heinrich von Wittelsbach, dem Begründer der Wittelsbach-Niederbayerischen Hauslinie verheiratet. Aus der Ehe gingen zehn Kinder hervor: Agnes (* 1254, † 1315) nun w Opactwo Seligenthal Elisabeth (* 1258, † 1314) zmarła jako zakonnica w opactwie Seligenthal Otto III. (* 1261, † 1312) ⚭ 1279 w Wiedeń z Katharina von Habsburg (* ~ 1256, † 1282), córka króla Rudolfs I. Heinrich (* 1262, † 1280) Sophie (* 1264, † 1284) ⚭ 1277 w Landshut z Poppo VIII z Henneberg (* 1279, † 1291) Katharina (* 1267, † 1310) ⚭ 1277 z Friedrich Tuta (* 1269, † 1291), margrabia Lausitz Ludwig III. (* 1269, † 1296), zmarł jako samotny i bezdzietny Stephan I. (* 1271, † 1310) ⚭ 1297 z Jutta (Judith) von Schweidnitz (* około 1285/87, † 1320) , Córka księcia Bolko I. Agnes (* 1254, † 1315) Nonne im Kloster Seligenthal Elisabeth (* 1258, † 1314) starb als Nonne in Kloster Seligenthal Otto III. (* 1261, † 1312) ⚭ 1279 in Wien mit Katharina von Habsburg (* ~1256, † 1282), Tochter König Rudolfs I. Heinrich (* 1262, † 1280) Sophie (* 1264, † 1284) ⚭ 1277 in Landshut mit Poppo VIII von Henneberg (* 1279, † 1291) Katharina (* 1267, † 1310) ⚭ 1277 mit Friedrich Tuta (* 1269, † 1291), Markgraf der Lausitz Ludwig III. (* 1269, † 1296), ledig und kinderlos verstorben Stephan I. (* 1271, † 1310) ⚭ 1297 mit Jutta (Judith) von Schweidnitz (* um 1285/87, † 1320), Tochter Herzogs Bolko I. Elisabeth zmarła zaledwie kilka miesięcy po urodzeniu swojego najmłodszego syna 25 października 1271 r. W Landshut. Miała zaledwie 35 lat, a jej ciało pochowano w krypcie rodziny Wittelsbachów w opactwie Seligenthal w Landshut. Elisabeth starb nur wenige Monate nach der Geburt ihres jüngsten Sohnes am 25. Oktober 1271 in Landshut. Sie wurde nur 35 Jahre alt und ihr Leichnam wurde in der Familiengruft der Wittelsbacher im Kloster Seligenthal in Landshut beigesetzt. Później z Andreasem III. płeć Arpades wymarła w linii męskiej, najstarszy syn Elisabeth Otto III. (jako wnuk króla Béli IV.) Prawo do tronu węgierskiego. 6 grudnia 1305 roku został koronowany na koronę św. Szczepana w Stuhlweißenburg jako Béla V. jako apostolski król Węgier. Jednak ten czyn nie został uznany przez wielu Węgrów, ponieważ nie został dokonany przez arcybiskupa Gran, który był upoważniony tylko do koronacji królów [5]. Nachdem mit Andreas III. das Geschlecht der Arpaden in männlicher Linie ausstarb, erhob Elisabeths ältester Sohn Otto III. (als Enkel von König Béla IV.) Anspruch auf den ungarischen Königsthron. Er wurde auch am 6. Dezember 1305 mit der St. Stephanskrone in Stuhlweißenburg als Béla V. zum Apostolischen König von Ungarn gekrönt. Dieser Akt wurde jedoch von vielen Ungarn nicht anerkannt, da er nicht, von den für Königskrönungen allein legitimierten Erzbischof von Gran vollzogen wurde. Elżbieta z Domu Árpáda (1236 - Landshut, 24 października 1271) jest węgierską królewską księżniczką, panującą księżniczką Bawarii. IV. Węgierski król Bela i piąta córka księżniczki Marii Nicarius z Lascaris, matka króla Węgier Otto. Árpád-házi Erzsébet (1236 – Landshut, 1271. október 24.) magyar királyi hercegnő, házassága révén Bajorország uralkodó hercegnéje. IV. Béla magyar király és Laszkarisz Mária nikaiai hercegnő ötödik leánya, Ottó magyar király édesanyja. Nazwa pochodzi od ciotki, księżniczki Elżbiety, która została wyświęcona na rok przed swoimi narodzinami w 1235 r. Przez Świętego IX. Papież Grzegorz. Nevét nagynénjéről, Erzsébet hercegnőről kapta, akit születése előtt egy évvel, 1235-ben avatott szentté IX. Gergely pápa. Podczas najazdu tatarskiego wraz z rodziną uciekł do zamku Trau. Około 1250 r. Jego rodzice poślubili księcia Henryka Bawarskiego (Landshut, 19 listopada 1235 r. - Burghausen, 3 lutego 1290 r.), Jego ojca, II. Po śmierci księcia Otto Bavaria w 1253 roku odziedziczył on Dolną Bawarię i zapisał ją w XIII wieku. Henry się śmieje. Dziesięcioro dzieci urodziło się z małżeństwa: A tatárjárás alatt családjával együtt Trau várába menekült. 1250 körül szülei férjhez adták Henrik bajor herceghez (Landshut, 1235. november 19. - Burghausen, 1290. február 3.), aki apja, II. Ottó bajor herceg 1253-ban bekövetkezett halála után Alsó-Bajorországot örökölte, és felvette a XIII. Henrik nevet. Házasságukból tíz gyermek született: Elizabeth of Hungary (1236 – 24 October 1271) was a daughter of King Béla IV of Hungary and his wife Maria Laskarina. She was a member of the House of Árpad. Marriage Elizabeth and her sisters were all to marry well. Elizabeth married in 1250 to Henry XIII, Duke of Bavaria. The couple were married for twenty-one years and had ten children: Agnes of Wittelsbach (January 1254 – 20 October 1315). Joined the Cistercian Monastery at Seligenthal as a nun. Agnes of Wittelsbach (17 July 1255 – 10 May 1260). She shared her name with her older sister. Agnes of Wittelsbach (29 October 1256 – 16 November 1260). She shared her name with her two older sisters. Elizabeth of Wittelsbach (23 April 1258 – 8 August 1314). Joined the Cistercian Monastery at Seligenthal as a nun. Otto III, Duke of Bavaria (11 February 1261 – 9 November 1312). Henry of Wittelsbach (23 February 1262 – 16 September 1280). Sophie of Wittelsbach (c. 1264 – 4 February 1282). Married Poppo VIII, Count of Henneberg. Catherine of Wittelsbach (9 June 1267 – 9 January 1310). Married Friedrich Tuta, Margrave of Meissen. Louis III, Duke of Bavaria (9 October 1269 – 9 October 1296). Stephen I, Duke of Bavaria (14 March 1271 – 10 December 1310). Elizabeth died in 1271, and was thus outlived by her husband and eight of her children. Elizabeth is buried at Kloster Seligenthal. Ancestry {{#invoke:Ahnentafel|chart}} Przypisy