|
III. Rostyslav (rus. Ростислав Михайлович) (1219 - 1263, [1] Belgrad) wielki książę kijowski w 1239 r.
III. Rosztyiszlav (Szablon:Ny-ru), (1219 – 1263,[1] Belgrád) kijevi nagyfejedelem 1239-ben.
Życie
Jego ojcem był Mihály Vszevolodics, książę Czernigowa, a następnie Nowogród, [1] jego matka była córką księcia Romanowicza Halicza [1] W 1229 r. Jego ojciec mianował gubernatorem Nowogrodu Rostysława [1], ale lud został wydalony w następnym roku. [1] W 1238 r. Ojciec i syn wysiedlili księcia Daniela z Halic [1], ale tam, gdzie powrócił wygnany książę w 1239 r. Wkrótce Michał i Rostisław z Tatarzy IV. Béla musiał uciec do króla Węgier. [1] Tutaj, w 1243 r., Słowianie Rostojscy poślubili Annę, najdroższą córkę króla. [1] Jego teść uczynił go księciem Halici [1] i wysłał go do prowincji z dużą armią [1], ale tam Daniel wrócił z ukrycia po inwazji tatarskiej, wielokrotnie go pokonując (najpewniej 17 grudnia 1249). [1]. W międzyczasie, 15 lipca 1246 r., Był jednym z pierwszych dowódców armii węgierskiej w bitwie, która zakończyła się śmiercią Fryderyka Babenberga [1], w 1247 r. Niepokoiła go Totia [1], aw latach 1254-1255 Macs. Jego sąsiad II. Bułgarski car Michał ożenił się z córką w 1255 r. [1], ale Rostisław interweniował w sprawach bułgarskich. [1] W 1257 r. Interweniował w bułgarskiej i II. Po zawarciu pokoju między Teodorem a cesarzem Niciką [1] po zabiciu Michała w 1258 r. Schwytał i zamordował obraźliwego Kalmana [1] i uczynił Mytzesa bułgarskim cara, jako narzeczoną Węgier [1]. 12 lipca 1260 r. Pomagał teścia w bitwie pod Kroissenbrunn z wojskami macho i bułgarską [1]. W 1261 roku on i jego żona zostali w Wiedniu i wkrótce poślubili przyjęcie weselne ich córki Kingi II. Ottokár z czeskim królem [1] (25 października 1261 [1]).
Édesapja Vszevolodics Mihály csernyigovi majd novgorodi herceg volt,[1] édesanyja Romanovics Dániel halicsi fejedelem leánya.[1] 1229-ben atyja Rosztyiszlavot tette Novgorod helytartójává,[1] de a nép már a következő évben elűzte.[1] 1238-ban az apa és fia Dániel herceget kiszorította Halicsból,[1] ahová azonban az elűzött fejedelem már 1239-ben visszatérhetett.[1] Nemsokára Mihálynak és Rosztyiszlavnak a tatárok elől IV. Béla magyar királyhoz kellett menekülniük.[1] Itt Rosztyiszláv 1243-ban nőül vette a király legkedvesebb leányát, Annát.[1] Apósa megtette őt halicsi hercegnek,[1] és Lőrinc mesterrel nagy sereggel küldte tartományába,[1] ahol azonban a tatárjárás után bujdosásából visszatért Dániel őt ismételve (leghatározottabban 1249. december 17-én[1]) megverte és Halics függetlenségét a magyarokkal szemben biztosította.[1] Időközben, 1246. július 15-én a magyar sereg egyik alvezére volt a Babenberg Frigyes halálával végződő ütközetben;[1] 1247-ben Tótország bánja,[1] 1254–1255-ben pedig Macsónak ura lett. Szomszédja, II. Mihály bolgár cár 1255-ben az ő leánykáját vette feleségül,[1] így viszont Rosztyiszlav a bolgárok ügyeibe is beavatkozott;[1] 1257-ben ő járt közbe a bolgárok s a II. Theodórosz nikaiai császár közt való béke megkötésénél,[1] Mihály megöletése után pedig 1258-ban elkergette és megölette a bitorló Kálmánt,[1] bolgár cárrá pedig – mint Magyarország hűbéresét – Mytzest tette.[1] 1260. július 12-én a kroissenbrunni csatában macsói és bolgár hadakkal segítette apósát.[1] 1261-ben feleségével együtt Bécsben időzött s nemsokára megülték leányuknak Kingának lakodalmát II. Ottokár cseh királlyal[1] (1261. október 25.[1]).
Gyermekei
Przypisy
- ↑ 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 1,12 1,13 1,14 1,15 1,16 1,17 1,18 1,19 1,20 1,21 1,22 1,23 1,24 1,25 1,26 1,27 1,28 Bokor József (szerk.) (1998). [[[:Szablon:MEK]] "Rosztizlav"]. [[[:Szablon:MEK]] A Pallas nagy lexikona]. Budapest: Arcanum FolioNET Kft.. ISBN 963-85923-2-X. Szablon:MEK. Pristupljeno 2007-01-11.
Lásd még
Szablon:Kijevi nagyfejedelem
|
|
