|
Garai II. Miklós (chor. Nikola II. Gorjanski) (*1367, † po 3 grudnia 1433), chorwacki szlachcic, węgierski palatyn i chorwacki i slawoński ban, syn palatyna Mikołaja I i brat Jana VII. Członek chorwackiej rodziny Gorjansk.
Nikola II. Gorjanski (?, druga pol. 15. st. – ?, poslije 3. prosinca 1433.), hrvatski velikaš, ugarski palatin i hrvatski ban. Sin palatina Nikole I. i brat Ivana VII. Iz hrvatske je plemenitaške obitelji Gorjanskih.
Jego pierwszą żoną była córka serbskiego księcia Łazarza, a drugą była Ana Celjska, córka Hermana II. [1]
Prva supruga bila mu je kći srpskog kneza Lazara, a druga Ana Celjska, kći Hermana II.[1]
Życiorys
Był stronnikiem królowej wdowy Elżbiety i Marii. W 1386 r. udało mu się uciec z bitwy pod Garą, aw następnym roku przeprowadził serię bitew przeciwko zbuntowanym braciom Horvat [2]. W 1387 r. król Zygmunt mianował go banem Maczwy, w 1394 chorwacko-dalmatyńskim i w 1397 słowiańskim. Brał udział z królem Zygmuntem w ataku na Bośnię, gdzie oblegał Dobor, w którym skryli się u odbyły Ivaniš i Pavao Horvat.
Bio je pristaša kraljica Elizabete i Marije. Godine 1386. uspio se spasiti iz bitke kod Gorjana te je sljedeće godine vodio niz bitaka protiv pobunjene braće Horvat.[2] Kralj Žigmund ga je 1387. imenovao mačvanskim, 1394. hrvatsko-dalmatinskim, a 1397. slavonskim banom. Sudjelovao je s kraljem Žigmundom u napadu na Bosnu, gdje su opsjeli Dobor koji su držali Ivaniš i Pavao Horvat.
W 1394 r. Zmiażdżył rebeliantów w bitwie pod Kninem i ustanowił królewskie rządy w Chorwacji i Dalmacji [3]. Po klęsce chrześcijańskiej armii pod Nikopolem Miklósowi udało mu się uratować łodzią. W następnym roku uczestniczył w zgromadzeniu w Križevci, gdzie zginął Stjepan Lacković.
Godine 1394. slomio je pobunjenike u bitci kod Knina i uspostavio kraljevsku vlast u Hrvatskoj i Dalmaciji.[3] Poslije poraza kršćanske vojske kod Nikopolja, Nikola II. se uspio spasiti brodom. Iduće je godine sudjelovao na saboru u Križevcima gdje je ubijen Stjepan Lacković.
Od króla uzyskał władze nad Cresa i Lošinja, Medvedgrad, a także był księciem Splitu i Rabu. W 1401 r. został mianowany węgierskim palatynem ze względu na zasługi w uwolnieniu króla Zygmunta i pełnił tę funkcję do końca życia. [4]
Od kralja je dobio upravu nad Cresom i Lošinjem, Medvedgrad, a bio je i splitski i rapski knez. Godine 1401. je zbog zasluga u oslobođenju kralja Žigmunda, imenovan ugarskim palatinom i tu je dužnost obavljao do kraja života.[4]
W 1412 roku brał udział w nieudanej wojnie z Wenecjanami.
Godine 1412. sudjelovao je u neuspješnom ratu protiv Mlečana.
Vidi još
Przypisy
Vanjske poveznice
|
|
Garai II. Miklós Nikola II. Gorjanski
|
|
| — |
Ban Maczwy Ban Dalmacji i Chorwacji Ban całej Slawonii |
—
|
|
| Ban Maczwy
|
| Okres
|
od (1) 1387, (2) 1394 do (1) 1390, (2) 1394
|
| Poprzednik
|
1. Bánffy I. János 2. Lackfi György
|
| Następca
|
1. Losonci István 2. Treutel Miklós 2. Kórógyi István
|
| Ban Dalmacji i Chorwacji
|
| Okres
|
od : (1) 1392, (2) 1392, (3) 1394 do : (1) 1392, (2) 1397, (3) 1402
|
| Poprzednik
|
1. Horváti János 2. Butko Kurjaković 3. Ivan V. Krčki
|
| Następca
|
1. Butko Kurjaković 2. Pavao Kurjaković 2. Karlo Kurjaković 3. Ladislav Grđevački
|
| Ban całej Slawonii
|
| Okres
|
od 1397 do 1401
|
| Poprzednik
|
Bebek Detre
|
| Następca
|
Albeni Eberhard
|
| Dane biograficzne
|
| Ród
|
Garai
|
| Rodzina
|
Palatyn
|
| Pochodzenie
|
węgierskie ?
|
| Państwo
|
Królestwo Węgier w unii personalnej z Królestwem Chorwacji
|
|
|
| Śmierć
|
po 3 grudnia 1433
|
|
|
| Ojciec
|
I. Miklós
|
| Rodzeństwo
|
Erzsébet, Helena, Dorotea, János
|
|
|
| Żona
|
Teodora
|
| Dzieci
|
III. Miklós, László, Dorothea, Barbara
|
|
|
| Żona
|
Anna Cyllejska ?
|
|