Péc Gergely
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Preceded by Office established Ban of Barancs 1272–1273 Succeeded by Territory ruled by Darman and Kudelin Ban of Kucsó 1272–1273 Succeeded by Stephen, son of Tekesh Péc Gergely († po 1296/1309), węgierski baron, rycerz, sędzia królewski w 1288 roku. Przodkiem późnośredniowiecznej potężnej rodziny Marczali. Gregory from the kindred Péc (; died after 1296/1309) was a Hungarian baron and soldier in the 13th century, who served as Judge royal in 1288. He was a forefather of the late medieval powerful Marcali family. Spis treściRodzinaGrzegorz urodził się w pierwszej połowie lat czterdziestych. Pochodził z oddziału Zala rozszerzonego genu (klanu) Péc, który posiadał na dużą skalę posiadłości w kilku okręgach Transdanubii, oprócz innych części Królestwa Węgier. Był najstarszym synem Marka I, który pojawił się we współczesnych dokumentach w latach 1240–1245. Gregory miał czterech młodszych braci, Marka II, Szczepana, Lucasa III i Apora [1]. Stephen był przodkiem rodziny Berzence (lub Musinai) i jej oddziałów kadetów, Lorántfis i Sándorfis [2]. Lucas był Hiszpanem hrabstwa Zala, podczas gdy Apor był uważany za wpływowego barona na przełomie XIII i XIV wieku. Ich kuzynem był Denis, najbardziej znany członek klanu. Gregory was born in the first half of the 1240s. He originated from the Zala branch of the extended gens (clan) Péc, which had large-scale possessions in several counties of Transdanubia, in addition to other parts of the Kingdom of Hungary. He was the eldest son of Mark I, who appeared in contemporary documents in the period between 1240 and 1245. Gregory had four younger brothers, Mark II, Stephen, Lucas III and Apor.[1] Stephen was the ancestor of the Berzencei (or Musinai) family and its cadet branches, the Lorántfis and Sándorfis.[2] Lucas was ispán of Zala County, while Apor was considered an influential baron at the turn of the 13th and 14th centuries. Their cousin was Denis, the most notable member of the clan. Gregory miał syna Joachima z małżeństwa z niezidentyfikowaną szlachetną damą. O Joachimie pisano w dokumentach z lat 1311–1321. Jego zamek w Szentgyörgy (zwany także Békavár, zwany „Zamkiem Żaby”) został oblegany i schwytany przez Andrew Kőszegi około 1315 r. [3] Poprzez swojego jedynego wnuka Stephena Gregory był przodkiem potężnej rodziny Marcali, która stała się wybitna w XV wieku. Rodzina zmarła w 1487 r. [4] Gregory had a son Joachim from his marriage to an unidentified noble lady. Joachim was referred by written records from 1311 to 1321. His castle at Szentgyörgy (also called Békavár, lit. "Frog's Castle") was besieged and captured by Andrew Kőszegi around 1315.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Through his only grandson Stephen, Gregory was the forefather of the powerful Marcali family, which became prominent in the 15th century. The family died out in 1487.[3] KarieraGregory został po raz pierwszy wspomniany w przywileju królewskim z 1266 r., Który określa go mianem Hiszpana z Rojcsa (obecnie Rovišće, Chorwacja), który leży na terytorium hrabstwa Križevci i należy do królestwa Bela, księcia słowiańskiego [ 5] W tym charakterze uczestniczyli w bułgarskiej kampanii, która odbyła się w tym roku. Kiedy wasal księcia Szczepana, Despot Jacob Svetoslav podporządkował się carowi Konstantynowi Tikhowi z Bułgarii, korzystając z wojny domowej na Węgrzech, przekroczyli Dunaj w 1265 r. I napadli na węgierskie fortece na północ od rzeki należącej do królestwa Szczepana. W odpowiedzi, po tym, jak Béla IV i jego syn Stephen podpisali traktat pokojowy na Wyspie Królików, rex junior, przy ograniczonym wsparciu królewskiej armii Béli, najechali Bułgarię latem 1266 roku. Główna armia zajęła Widin, Plewen i inne forty, podczas gdy inna armia dowodzona przez Grzegorza Péca rozgromiła Bułgarów we Vrchovie (lub Vracsa). W tym samym czasie Egyed Monoszló poprowadził armię Szczepana do skutecznego ataku i schwytania Tirnovo, plądrując także okoliczne tereny [6]. Attila Zsoldos, historyk, uważał, że intencją powołania młodego Grzegorza na przywódcę jednej z zaangażowanych armii było umożliwienie mu wykazania się umiejętnościami wojskowymi. Książę Stephen, utalentowany dowódca wojskowy, stara się budować osobiste relacje z szlachcicami, którzy przybyli do Bułgarii z panowania jego ojca Béli. [7] Gregory is first mentioned by a royal charter in 1266, which refers to him as ispán of Rojcsa (today Rovišće, Croatia), which laid in the territory of Križevci (Kőrös) County and belonged to the dominion of Béla, Duke of Slavonia.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} In this capacity, he participated in the Bulgarian campaign, which took place in that year. When Duke Stephen's vassal, Despot Jacob Svetoslav submitted himself to Tsar Constantine Tikh of Bulgaria, taking advantage of the civil war in Hungary, they crossed the Danube in 1265 and raided the Hungarian fortresses north of the river which belonged to Stephen's realm. In response, after Béla IV and his son Stephen signed the peace treaty on the Rabbits' Island, the rex junior, with the limited support of Béla's royal army, invaded Bulgaria in the summer of 1266. The main army seized Vidin, Pleven and other forts, while another army commanded by Gregory Péc routed the Bulgarians in Vrchov (or Vracsa). In the same time, Egyed Monoszló led Stephen's army to successfully besiege and capture Tirnovo, also plundering the surrounding areas.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Historian Attila Zsoldos considers the intention behind the appointment of the young Gregory as leader of one of the involving armies was to give him opportunity to demonstrate his military skills. Duke Stephen, a talented military leader, has been trying to build personal relationships with those noblemen, who arrived to Bulgaria from his father Béla's dominion.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Jego kariera polityczna osiągnęła swój szczyt za panowania Władysława IV Węgier, którego rządy cechowała feudalna anarchia, gdy wiele grup baronów - przede wszystkim Csáks, Kőszeg i Gutkeled - walczyło przeciwko sobie o najwyższą władzę. Kiedy Béla z Macso został zamordowany przez Henry'ego Kőszegiego i jego żołnierzy w wyniku ostrego sporu około 15 listopada 1272 r. [8] jego prowincja, Księstwo Macso, zostało podzielone między członków wiodących rodzin szlacheckich. Gregory Péc stał się Ban of Barans i Kucsó (obecnie Braničevo i Kučevo odpowiednio w środkowo-wschodniej Serbii), po raz pierwszy wspomniany w tym charakterze 27 listopada. Nadal posiadał obie godności 14 maja 1273 r. [9] Jednak oba banany okazały się krótkotrwałymi jednostkami administracyjnymi. Jego następcą został Stephen, syn Tekesha jako Ban of Kucsó w 1279 roku, podczas gdy regionem Braničevo rządzili dwaj bułgarscy arystokraci, bracia Darman i Kudelin wkrótce po ostatnim wystąpieniu Gregory'ego jako ban. [9] His political career reached its peak during the reign of Ladislaus IV of Hungary, whose rule was characterized by feudal anarchy, when many groupings of barons — primarily the Csáks, Kőszegis, and Gutkeleds — fought against each other for supreme power. When Béla of Macsó was murdered by Henry Kőszegi and his soldiers following a sharp dispute around 15 November 1272,{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} his province, the Duchy of Macsó was divided among the members of the leading noble families. Gregory Péc became Ban of Barancs and Kucsó (present-day Braničevo and Kučevo in east-central Serbia, respectively), first mentioned in this capacity on 27 November. He still held both dignities on 14 May 1273.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} However, both banates proved to be short-lived administrative units. He was succeeded by Stephen, son of Tekesh as Ban of Kucsó in 1279, while the region of Braničevo was ruled by two Bulgarian nobles, brothers Darman and Kudelin shortly after Gregory's last appearance as ban.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Grzegorz walczył z wojskami czeskiego Ottokara II, który najechał pogranicze Węgier w kwietniu 1273 r. Uczestniczył w licznych starciach przeciwko armii morawskiej wraz ze swoimi krewnymi, Denisem i Benedyktem [10]. Gregory był rzecznikiem hrabstwa Somogy od czerwca do września / grudnia 1275 r. [11] Odzyskał urząd około lipca 1276 r., Piastując stanowisko do tego samego miesiąca następnego roku. [11] Funkcję sędziego królewskiego pełnił około września 1288 r. W ostatnich latach panowania Władysława IV [12]. Możliwe, że zachował godność do przyszłego roku, kiedy zastąpił go Amadeus Aba. [10] Gregory fought against the troops of Ottokar II of Bohemia, who invaded the borderlands of Hungary in April 1273. He participated in numerous clashes against the Moravian army alongside his kinsmen, Denis and Benedict.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Gregory served as ispán of Somogy County from June to September/December 1275.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} He regained the office around July 1276, holding the position until the same month of the next year.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} He functioned as judge royal around September 1288, during the last regnal years of Ladislaus IV.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} It is possible that he held the dignity until the next year, when he was succeeded by Amadeus Aba.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Po zabójstwie Władysława w 1290 r. Grzegorz został uznany za zaufanego węgierskiego Andrzeja III. Jego odziedziczone i nabyte ziemie leżały na granicy domen dwóch oligarchicznych mocarstw, Csáków i rodziny Kőszegi, więc jego status polityczny, społeczny i finansowy był stale zagrożony. Jest prawdopodobne, że zbudował zamek Świętego Jerzego, aby chronić swoje ziemie przed Kőszegiem [3]. Został Hiszpanem hrabstw Barów i Nitry w 1291 r., Aby reprezentować władzę królewską w panowaniu klanu Csák [13]. Kiedy Andrzej III i Albert z Austrii wspólnie zaatakowali ziemie Kőszeg i ich główny fort w Kőszeg w sierpniu 1296 r., Gregory wziął udział w kampanii wojskowej. To ostatnia istotna informacja o nim. Po śmierci Andrzeja w 1301 r. Wycofał się z życia publicznego, jeśli w ogóle żył. Według nieautentycznej karty z lipca 1309 roku (w rzeczywistości została napisana sto lat później), działali oni jako arbitrzy w pozwie pomiędzy Tengerdis a opactwem Somogyvár [10]. Following Ladislaus' assassination in 1290, Gregory was considered a confidant of Andrew III of Hungary. His inherited and acquired lands laid in the borderland of domains of two oligarchic powers, the Csáks and the Kőszegi family, thus his political, social and financial status were constantly at risk. It is plausible that he built the castle of Szentgyörgy in order to protect his landholdings against the Kőszegis.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} He was made ispán of Bars and Nyitra counties in 1291 to represent the royal power in the dominion of the Csák clan.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} When Andrew III and Albert of Austria jointly invaded the Kőszegis' lands and their main fort at Kőszeg in August 1296, Gregory participated in the military campaign. This is the last relevant information about him. Following Andrew's death in 1301, he retired from public life, if he was still alive at all. According to a non-authentic charter dated July 1309 (in fact it was written a century later), he acted as an arbiter in a lawsuit between the Tengerdis and the Somogyvár Abbey.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} PrzypisyŹródła
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
