Rátót I. László
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Rátót I. László (pol. Władysław I Rátót) († w kwietniu 1328), węgierski szlachcic, w czasie interregnum stronnik pretendenta do tronu Węgier księcia czeskiego Wacława . Później, razm z krewnymi dołączył do Karola I. Został pohańbiony w ostatniej dekadzie swojego życia. Był przodkiem rodziny Tari. Ladislaus (I) from the kindred Rátót (; died April 1328) was a Hungarian nobleman and landowner at the turn of the 13th and 14th centuries, who served as Ban of Slavonia in 1300. Initially, he was a member of the court of pretender Wenceslaus during the era of Interregnum. Alongside his kinship, he joined Charles I later. He became disgraced in the last decade of his life. He was the ancestor of the Tari family. Spis treściRodzinaLászló (także Lack) urodził się w potężnym i wpływowym rodzie Rátót, jako syn Stefana I („Porca”), który był mocnym stronnikiem królowej Elżbiety Kumanki, pełniąc kilka funkcji na jej dworze od 1265 r. [1]. Jest prawdopodobne, że jedyna znana żona Stefana, Aglent Smaragd, nie była matką László; nadal żyła w 1327 r. i była zakonnicą beginką w klasztorze Sibylla w Budzie. Jej bracia, Władysław i Aynard byli aktywnymi dworzanami nawet w 1350 r. [2] László miał czterech znanych braci: najstarszego Dominika II przez dziesięciolecia uważanego za prawdziwą głowę rodziny i potężnego barona. Wawrzyńca, który zginął w bitwie nad jeziorem Hód (w pobliżu dzisiejszego Hódmezővásárhely) w 1282 r. Kogut, który zginął w bitwie pod Rozgonami w 1312 r. Najmłodszym bratem był Eustachy III (zwany także „Wielkim”). Po raz pierwszy wspomniano o László we współczesnych mu zapisach dopiero w 1338 r., Więc był prawdopodobnie znacznie młodszy od swoich zmarłych braci, a jego matką była być może Aglent Emerald [3]. Ladislaus (also Lack) was born into the prestigious and influential gens (clan) Rátót, as the son of Stephen I ("the Porc"), who was a strong confidant of Queen Elizabeth the Cuman and held several offices in her court since 1265.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} It is plausible that Stephen's only known wife Aglent Smaragd was not the mother of Ladislaus; she was still alive in 1327, and was a Beguine nun at the Sibylla cloister in Buda. Her brothers, Ladislaus and Aynard were active courtiers even in 1350.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Ladislaus had four known brothers: the eldest one, Dominic II was considered actual head of the family and a powerful baron for decades. Lawrence was killed in the Battle of Lake Hód (near present-day Hódmezővásárhely) in 1282. Kakas perished in the Battle of Rozgony in 1312. The youngest brother was Leustach III (also "the Great"). He was first mentioned by contemporary records only in 1338, thus he was presumably much younger than his late brothers, and his mother was perhaps Aglent Smaragd.[1] W 1290 r. László ożenił się z niezidentyfikowaną córką Mikołaja Kacsicsa z gałęzi Zagyvafői. Mieli troje dzieci; Oliwiera II, Stefana Tariego (pierwszego członka szlacheckiej rodziny Tari) i Annę, która poślubiła pewnego Thepsena z Posegi. Wnuk László był Lőrinc Tari, słynny rycerz i pielgrzym w czasach Zygmunta. Rodzina Tari wyginęła w 1472 r. [4] Ladislaus engaged an unidentified daughter of Nicholas Kacsics from the Zagyvafői branch in 1290. They had three children; Oliver II, Stephen Tari (the first member of the Tari noble family) and Anka (Anne), who married a certain Thepsen of Posega. Ladislaus' great-grandson was Lawrence Tari, the famous knight and pilgrim in the age of Sigismund. The Tari family became extinct in 1472.[2] KarieraWładysława po raz pierwszy wspomniano o nieautentycznej karcie z 1283 r., W której opisano proces i późniejsze porozumienie w ramach konfederacji ich majątków. Siedem lat później, w 1290 r., Policzył również ten dokument, który zawarł pokój między klanami Rátót i Kacsics w hrabstwie Nógrád po serii starć i dominacji, które doprowadziły do brutalnego morderstwa i zniszczenia jego fortów przez Leustacha Kacsicsa. Ladislaus Rátót współpracował z siostrą zmarłego Leustacha [5] Ladislaus was first mentioned by a non-authentic charter in 1283, which narrates a lawsuit and a subsequent agreement within the kindred following the division of their estates. Seven years later, in 1290, he countersigned that document too, which concluded a peace between the Rátót and Kacsics clans in Nógrád County after series of clashes and dominations, which resulted Leustach Kacsics' brutal murder and the devastation of his forts. In accordance with the treaty, Ladislaus Rátót engaged the late Leustach's sister.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Wraz z bratem Dominikiem Władysław był uważany za wiernego zwolennika króla Andrzeja III po koronacji w 1290 r. Władysław i jego pokrewieństwo uczestniczyli w zgromadzeniu prałatów, szlachty, Saksonów, Szeklerów i Kumanów w Peszcie latem 1298 r. [6] ] Został Mistrzem Stewardów około lutego 1291 roku i zachował godność co najmniej do lipca 1294 roku. [7] Ponieważ w nadchodzących dziesięcioleciach nie ma znanego urzędnika, przypuszcza się, że Władysław pełnił tę funkcję do 1300 r. [5], kiedy został powołany do zakazu słowiańskiego. Prawdopodobnie sprawował urząd do śmierci Andrzeja III i wyginięcia dynastii Árpád w styczniu 1301 r. [8] Ponieważ zwierzchnictwo nad terytorium Slawonii zostało podzielone między Kőszegis i Babonići, którzy rządzili swoimi oligarchicznymi prowincjami niezależnie od władzy królewskiej ostatnich lat XIII wieku, Władysław nie miał faktycznej kontroli nad Slawonią i praktycznie pełnił tę funkcję. tylko dwór królewski, a on nosił tytuł. [5] Po kolejnym podziale majątków tego rodzaju, czasem z końca XIII wieku lub z początku XIV wieku, Władysław i jego oddział zostali wyłącznymi właścicielami Ágasvár (zwanego „Zamkiem Ágas”), małego fortu położonego w paśmie górskim Mátra, które poprzednio pełnił funkcję rezydencji krewnej [9]. Alongside his brother Dominic, Ladislaus was considered a loyal supporter of King Andrew III from his coronation in 1290. Ladislaus and his kinship attended the assembly of the prelates, noblemen, Saxons, Székelys, and Cumans in Pest in the summer of 1298.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} He was made Master of the stewards around February 1291, and held the dignity at least until July 1294.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} As there is no known office-holders in the upcoming decades, it is presumable that Ladislaus served in this capacity until 1300,{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} when he was appointed Ban of Slavonia. He perhaps held the office until the death of Andrew III and the extinction of the Árpád dynasty in January 1301.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} As the suzerainty over the territory of Slavonia were divided between the Kőszegis and Babonići, who ruled their oligarchic provinces independently of the royal power by the last years of the 13th century, Ladislaus had no effective control over Slavonia, and virtually served in this capacity in the royal court only, while he bore the title.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Following another division of estates within the kindred sometimes in the late 13th century or early 14th century, Ladislaus and his branch became the sole owners of Ágasvár (lit. "Ágas Castle"), a small fort located in the mountain range of Mátra, which had formerly functioned as the kindred's residence.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Po śmierci Andrzeja Władysław poparł roszczenia Wacława w nadchodzącej wojnie o sukces na tronie węgierskim. Był członkiem tej węgierskiej delegacji, która udała się do Czech i ofiarowała koronę młodemu księciu [10]. Jego ojciec, król czeski Wacław II, spotkał się z węgierskimi wysłannikami w Hodonínie na początku sierpnia 1301 r. I przyjął ich ofertę w imieniu jego syna [11]. Władysław został nazwany skarbnikiem dworu królewskiego w październiku 1302 r. (Choć Wacław miał tylko narzeczoną, Elżbietę z Töss, która mieszkała w tym czasie w Austrii) [12]. W 1307 r. Władysław złożył przysięgę wierności Karolowi z Anjou wraz ze swoimi braćmi i kuzynami [10]. Uczestniczył w diecie raka 10 października 1307 r., Co potwierdziło roszczenia Karola do tronu [13]. Wraz z braćmi Dominikiem i Kogutem byli obecni na Zgromadzeniu Narodowym 27 listopada 1308 roku w Peszcie, gdzie Karol był jednogłośnie ogłoszony królem [13]. Jego osobę reprezentował Dominik podczas Drugiej Koronacji Karola I w dniu 15 czerwca 1309 r. [14] After Andrew's death, Ladislaus supported the claim of Wenceslaus in the emerging war of succession for the Hungarian throne. He was a member of that Hungarian delegation, which traveled to Bohemia and offered the crown to the young prince.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} His father, the Bohemian king Wenceslaus II met the Hungarian envoys in Hodonín in early August 1301 and accepted their offer in his son's name.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Ladislaus was referred to as treasurer of the queenly court in October 1302 (albeit Wenceslaus had only fiancée, Elizabeth of Töss, who lived in Austria during that time).{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} By 1307, Ladislaus took an oath of allegiance to Charles of Anjou, alongside his brothers and cousins.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} He attended the Diet of Rákos on 10 October 1307, which confirmed Charles' claim to the throne.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Alongside his brothers, Dominic and Kakas, he was present at the national assembly on 27 November 1308 in Pest, where Charles was unanimously proclaimed king.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} His person was represented by Dominic at the second coronation of Charles I on 15 June 1309.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Po śmierci swojego starszego brata, Dominika w drugiej połowie 1320 r., Władysław pozostał ostatnim członkiem swojego pokolenia w klanie Rátót, nie licząc swojego młodszego brata Leustacha III. Stopniowo tracił wpływy na dworze królewskim od czasu wojny zjednoczeniowej Karola, gdzie pojawili się wykwalifikowani żołnierze i dowódcy wojskowi. Na początku lat trzydziestych Władysław pogrążył się w konflikcie z jednym z nich, Ákosem Mikcsem, Banem Slawonii, który z powodzeniem walczył z oligarchami i innymi wrogami Karola. Z powodu ich konfrontacji Władysław, który reprezentował starą elitę przeciwko „nowej arystokracji króla”, został zhańbiony na dworze królewskim. Następnie Władysław został uwięziony i skazany na śmierć. Oskarżył swoją wolność zapisami Váchartyána, Kisnémediego (zarówno w okręgu Pest), jak i Selida w okręgu Nógrád na Ákosa Mikcsa w 1325 r. Jednocześnie zrekompensował swojemu zięciowi Thepsenowi, który odziedziczył część Váchartyána, z część w Vácrátót. Władysław wycofał się z życia publicznego. Swoją ostatnią wolę i testament skompilował w kwietniu 1328 r. Wkrótce zmarł [10]. Following the death of his elder brother, Dominic in the second half of 1320, Ladislaus remained the last member of his generation in the Rátót clan, not including his younger brother Leustach III. He gradually lost influence in the royal court since Charles' unification war, where skilled soldiers and military leaders were emerged. In the early 1320s, Ladislaus was embroiled in conflict with one of them, Mikcs Ákos, Ban of Slavonia, who successfully fought against the oligarchs and Charles' other enemies. Because of their confrontation, Ladislaus, who represented the old elite against the king's "new aristocracy", became disgraced at the royal court. Thereafter Ladislaus was imprisoned and sentenced to death. He ransomed his liberty with the bequeathing of Váchartyán, Kisnémedi (both in Pest County) and Selid in Nógrád County to Mikcs Ákos in 1325. Simultaneously, he compensated his son-in-law Thepsen, who would have inherited a part of Váchartyán, with a portion in Vácrátót. Ladislaus retired from public life thereafter. He compiled his last will and testament in April 1328. He died soon.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} PrzypisyŹródła
|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
