Krbava
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
| Strona | Autorzy | Nota |
| [3] | [4] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku chorwackim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku chorwackim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Krbava to historyczny region położony w Górzystej Chorwacji i byłe katolickie biskupstwo (1185–1460), poprzednik diecezji Modruš i obecnego honorowego tytułu biskupa łacińskiego.
Krbava je kraj u istočnoj Lici, Republika Hrvatska. Obuhvaća nekoliko polja u kršu (najveće je Krbavsko). Glavno naselje tog područja je Udbina.
Krbava (Szablon:IPA-sh; ) is a historical region located in Mountainous Croatia and a former Catholic bishopric (1185–1460){{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}}, precursor of the diocese of Modruš an present Latin titular see.
Można go uznać za położony na wschód od Liki, a nawet jako wschodnią część Liki. Miasto Udbina jest jego centralną osadą.
It can be considered either located east of Lika, or indeed as the eastern part of Lika. The town of Udbina is the central settlement of the Krbava karst field.
W czasie unii Chorwacji z Węgrami szlachta otrzymała tytuł „Krbava” (de Corbauia - „Korbawskich”).
During Croatia in the union with Hungary, nobility were given the title "of Krbava" (de Corbauia).
Spis treści
Historia
Po raz pierwszy wspomina ją Konstantyn VII Porfirogeneta w X wieku jako część Chorwacji, która wraz z Liką i Gacka jest pod rządami chorwackiego bana. W 1185 r. utworzono diecezję krbawską, z siedzibą w Mrsinj i Udbina do 1460 r., a następnie w Modruš do 1493 r., gdy siedzibę przeniesiono do Novi Vinodolski. W XIII wieku Gusići byli wymieniony jako żupani Krbava, a od XIV wieku Kurjakovići, w którym gestii Krbava pozostawała do 1509 roku. Tam w 1493 roku Turcy pokonali armię chorwacką Emeryka Derenčiny bitwie pod Krbavą, a do 1527 roku całkowicie podbili Krbavę i po raz pierwszy została przyłączony do bośniackiego, a w 1527 r. do nowo powstałego sandžaku Klis. Została uwolniony spod panowania tureckiego w 1689 roku. W 1712 r. stał się częścią Pogranicza Wojskowego, a w 1881 r. została połączona z Chorwacją i powiązana z Liką w żupanat Lika-Krbav [1].
Prvi put spominje je Konstantin Porfirogenet u 10. stoljeću kao dio Hrvatske koji je zajedno s Likom i Gackom pod vlašću hrvatskog bana. 1185. osnovana je Krbavska biskupija sa sjedištem u Mrsinju i Udbini do 1460., potom u Modrušu do 1493., kada je sjedište preneseno u Novi Vinodolski. U 13. stoljeću kao krbavski župani spominju se Gusići, a od 14. stoljeća Kurjakovići, u čijoj je vlasti Krbava ostala do 1509. Ondje su Turci 1493. u Krbavskoj bitci porazili hrvatsku vojsku Emerika Derenčina, a do 1527. potpuno su ovladali Krbavom i priključili je prvo Bosanskom, a 1527. novoosnovanomu Kliškom sandžaku. Od turske vlasti oslobođena je 1689. God. 1712. ušla je u sastav Vojne krajine, a 1881. ujedinjena je s Hrvatskom i povezana s Likom u Ličko-krbavsku županiju.[1]
Historia kościelna
- Jej stolica Udbina stała się siedzibą katolickiego biskupstwa Corbavia (łac. Curiate Italian)/Corbavien (sis) (łaciński przymiotnik), gdy rada w Splicie (Spalato) w 1185 r. odłączyła nowy sufraganat z Archidiecezji Spalato (która stała się jego metropolią). Obejmuje żupanat Krbava, część powiatu Lika oraz terytoria Modruš, Novigrad i Vinodol (Novi Vinodolski, wł. Novi w Valdivino), na południowy wschód od Rijeki. Papież Urban III zatwierdził erekcję i nominację na pierwszego biskupa Matteo z aktami synodalnymi.
- W latach sześćdziesiątych XVI wieku, w związku ze zdobyczami osmańskimi (tureckimi) w Dalmacji, diecezja Corbavia została formalnie wygaszona przez papieża Piusa II, ale jej terytorium zostało natychmiast ponownie przydzielone, aby utworzyć diecezję Modruš (chor. = Curiate Italian)/Modrussa/Modrussen (sis) (łac.), nazwaną tak od swojej nowej siedziby, niedaleko Fiume (Rijeka), w skalnej fortecy frankofońskiej (obecnie w gminie Josipdol). Diecezja znów była sufraganatem Archidiecezji Metropolitarnej w Spalato (Split).
* Its capital Udbina became the seat of a Catholic bishopric of Corbavia (Latin = Curiate Italian) / Corbavien(sis) (Latin adjective) when the council of Split (Spalato) in 1185 detached a new suffragan see from the Archdiocese of Spalato (which became its Metropolitan). It comprised the county of Corbavia, part of the county of Lika and the territories of Modruš, Novigrad and Vinodol (Novi Vinodolski, Italian Novi in Valdivino), south-east of Fiume. Pope Urban III approved the erection and the nomination as first bishop of Matteo with the synodal acts. * During the 1460s, due to the Ottoman (Turkish) advance in Dalmatia, the diocese of Corbavia]] was formally suppressed by Pope Pius II, but its territory immediately reassigned to establish as successor see the Diocese of Modruš (Croatian = Curiate Italian) / Modrussa / Modrussen(sis) (Latin), named after its new see, near Fiume (Rijeka), at the rock fortress of the Frankopan counts (now in the comune Josipdol). Again it was a suffragan of the Metropolitan Archdiocese of Spalato (Split).
Suffragan Bishops of Corbavia (Krbava), at Udbina
- all Roman Rite; possibly incomplete
| Nazwisko | Okres | Uwagi |
|---|---|---|
| Matteo | 1185 - † 1220 | |
| Martino | mentioned circa 1224 | |
| Saraceno | 1240 | |
| Pietro | 1300? – ? | |
| Bonifacio, Friars Minor (O.F.M.) | 1332.06.03 – ? | |
| Radoslav, O.F.M. | 1341? – ? | |
| Lupo | 1349.02.07 – ? | |
| Mauro | 1351.03.23 – ? | |
| Pietro Colda, Dominican Order (O.P.) | 1361.02.15 – † 1375? | |
| Tommaso Nicolai | 1375.11.14 – ? | |
| Miklós | (1386? – 1401.04.20 | next Bishop of Vác (Hungary) (1401.04.20 – 1405) |
| Stefano da Fermo, Augustinians (O.E.S.A.) | (1401.08.27 – 1406.02.01) | next Bishop of Karpathus (Italian Scarpanto; insular Greece) (1406.02.01 – ?) |
| Stefano Doimo de Blasi | (1406.02.01 – 1408.10.15) | next Bishop of Karpathus (insular Greece) (1408.10.15 – ?) |
| Gimignano da San Gimignano | (1408.10.15 – death ?) | |
| Gimignano da San Gimignano | (1408.10.15 – death ?) | |
| Petar Zoch | 1418.10.07 – ?) | |
| Vito Ostoir Marinich | (1431.06.22 – death ?) | |
| Francesco, O.F.M. | 1456.10.29 – ?) |
Titular see
Diecezja została nominalnie odnowiona w 2000 r. Jako łacińskie biskupstwo tytularne w Krbava (chorwacki) / Corbavia (łaciński = curiate włoski) / Corbavien (sis) (łaciński przymiotnik).
The diocese was nominally restored in 2000 as Latin Titular bishopric of Krbava (Croatian) / Corbavia (Latin = Curiate Italian) / Corbavien(sis) (Latin adjective).
Ma następujących zasiedziałych członków, jak dotąd nie pasujących do rangi biskupa (najniższej), ale rangi arcybiskupiej (pośredniej):
It has had the following incumbents, so far not of the fitting Episcopal (lowest) but of archiepiscopal (intermediary) rank :
- Titular Archbishop Ivan Jurkovič (2001.07.28 – ...) as papal diplomat : Apostolic Nuncio (ambassador) to Belarus (2001.07.28 – 2004.04.22), Apostolic Nuncio to Ukraine (2004.04.22 – 2011.02.19), Apostolic Nuncio to Russian Federation (2011.02.19 – 2016.02.13), Apostolic Nuncio to Uzbekistan (2011.07.22 – 2016.02.13), Permanent Observer to Office of the United Nations and Specialized Institutions in Geneva (UNOG) (2016.02.13 – ...), Permanent Observer to World Trade Organization (WTO) (2016.02.13 – ...), Representative to International Organization for Migration (IOM) (2016.02.13 – ...).
