|
Ростислав Михайлович (pol. Rościsław Michajłowicz, węg. III. Rosztyiszlav) (* 1219, † Belgrad 1263) [1], rusiński książę, wielki książę kijowski w 1239 r., członek dynastii Rurykowiczów.
III. Rosztyiszlav (Szablon:Ny-ru), (1219 – 1263,[1] Belgrád) kijevi nagyfejedelem 1239-ben.
Życie
Syn Michała Wsiewołodowicza, księcia Czernihowa, a następnie Nowogrodu [1] i Marii, córki Romana Mścisławowicza, księcia halickiego [1] W 1229 r. ojciec mianował go gubernatorem Nowogrodu [1], ale lud zmusił go do opuszczenia miasta w następnym roku. [1]
W 1238 r. ojciec i syn przegonili z Halicza księcia Daniela I [1], ale gdy wygnany książę powrócił w 1239 r., to wkrótce Michał i Rościsław musieli uciekać z powodu Tatarów do króla Węgier Beli IV. [1] Tutaj, w 1243 r., Rościsław poślubił Annę, najdroższą córkę króla. [1] Jego teść uczynił go księciem Halicza [1] i wysłał go do prowincji z dużą armią [1], lecz tam Daniel wyszedł z ukrycia po inwazji tatarskiej i pokonał Rościsława (najpewniej 17 grudnia 1249). [1]. W międzyczasie, 15 lipca 1246 r., Rościsław był jednym z najważniejszych dowódców armii węgierskiej w bitwie, która zakończyła się śmiercią Fryderyka Babenberga [1] w 1247 r. Jako bana Maczwy w latach 1254-1255 niepokoili go Tatarzy. Niepowodzenia jego zięcia Michała I Asena w wojnie z Cesarstwem Nicejskim, przypieczętowane w czerwcu lub lipcu 1256 roku pokojem w Regina (Erkene w Tracji), na mocy którego cesarze nicejscy zachowywali swe wcześniejsze zdobycze, a jedynie północna Macedonia ze Skopje powróciły do Bułgarii, doprowadziły do wybuchu niezadowolenia wśród bojarów bułgarskich. Na czele opozycji stanął Kolomana II Asena, który zamordował cara Michała [1] podczas polowania w okolicach Tyrnowa jesienią 1256 roku. Po zabójstwie Michała Koloman sam ogłosił się carem poślubiając wdowę po zamordowanym, córkę Rościsława, Marię. Rościsław jako teść zamordowanego cara również zgłosił swoje pretensje do korony Bułgarii. Gdy nadciągnął na czele swego wojska spod Belgradu pod Tyrnowo, Koloman II Asen zbiegł. Rościsław nie zdołał jednak opanować Tyrnowa i wraz z córką powrócił do Maczwy. W drodze powrotnej zdołał jednak oderwać od Bułgarii Widyń i tam ogłosił się carem bułgarskim [2]. Ostatecznie tron bułgarski w Tyrnowie opanował Mico Asen[3], szwagier zamordowanego Michała I Asena. Koloman II opuszczony przez swych stronników został zamordowany [2]. 12 lipca 1260 r. pomagał teściowi w bitwie pod Kressenbrunn na czele wojsk Maczwy i Bułgarii [1]. W 1261 roku on i jego żona byli w Wiedniu, gdzie odbyło się przyjęcie weselne ich córki Kingi z królem Czech Ottokárem II. (25 października 1261 [1]).
Édesapja Vszevolodics Mihály csernyigovi majd novgorodi herceg volt,[1] édesanyja Romanovics Dániel halicsi fejedelem leánya.[1] 1229-ben atyja Rosztyiszlavot tette Novgorod helytartójává,[1] de a nép már a következő évben elűzte.[1] 1238-ban az apa és fia Dániel herceget kiszorította Halicsból,[1] ahová azonban az elűzött fejedelem már 1239-ben visszatérhetett.[1] Nemsokára Mihálynak és Rosztyiszlavnak a tatárok elől IV. Béla magyar királyhoz kellett menekülniük.[1] Itt Rosztyiszláv 1243-ban nőül vette a király legkedvesebb leányát, Annát.[1] Apósa megtette őt halicsi hercegnek,[1] és Lőrinc mesterrel nagy sereggel küldte tartományába,[1] ahol azonban a tatárjárás után bujdosásából visszatért Dániel őt ismételve (leghatározottabban 1249. december 17-én[1]) megverte és Halics függetlenségét a magyarokkal szemben biztosította.[1] Időközben, 1246. július 15-én a magyar sereg egyik alvezére volt a Babenberg Frigyes halálával végződő ütközetben;[1] 1247-ben Tótország bánja,[1] 1254–1255-ben pedig Macsónak ura lett. Szomszédja, II. Mihály bolgár cár 1255-ben az ő leánykáját vette feleségül,[1] így viszont Rosztyiszlav a bolgárok ügyeibe is beavatkozott;[1] 1257-ben ő járt közbe a bolgárok s a II. Theodórosz nikaiai császár közt való béke megkötésénél,[1] Mihály megöletése után pedig 1258-ban elkergette és megölette a bitorló Kálmánt,[1] bolgár cárrá pedig – mint Magyarország hűbéresét – Mytzest tette.[1] 1260. július 12-én a kroissenbrunni csatában macsói és bolgár hadakkal segítette apósát.[1] 1261-ben feleségével együtt Bécsben időzött s nemsokára megülték leányuknak Kingának lakodalmát II. Ottokár cseh királlyal[1] (1261. október 25.[1]).
Gyermekei
Bibliografia
Przypisy
- ↑ 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 1,12 1,13 1,14 1,15 1,16 1,17 1,18 1,19 1,20 1,21 1,22 1,23 1,24 1,25 1,26 1,27 1,28 Bokor József (szerk.). Rosztizlav, A Pallas nagy lexikona. Budapest: Arcanum FolioNET Kft. (1998). ISBN 963-85923-2-X. [dostęp:2007-01-11]].
- ↑ 2,0 2,1 T. Wasilewski: Historia Bułgarii. s. 96.
- ↑ D. Lang uznaje Mico za bezpośredniego następcę Michała I Asena na tronie carskim (Bułgarzy, s. 83)
Przodkowie
|
|
