|
Raholcai Kont Miklós († koniec kwietnia 1367), węgierski szlachcic, palatyn, wojewoda Siedmiogrodu, stolnik królewski, przodek rodziny Újlaki. [1]
Raholcai Kont Miklós (? – 1367 április vége) nádor, erdélyi vajda, pohárnokmester, az Újlaki család őse.[1]
Życiorys
Syn Lőrinca Tóta, skarbnika królewskiego i bana slawońskiego [2]. Jego braćmi byli I. Bertalan (Bartol I.) podczaszy królewski i Lökös (Lenkus), stolnik królewski [1].
Tót Lőrinc tárnokmester és szlavón bán[2]
fia volt, testvérei Bertalan és Lökös pohárnokmesterek voltak.[1]
Miklós był rycerzem dworskim (od 1343), podczaszym królewskim (1345-1351) i ispánem komitatu Bars (1345-1350). W 1347 r. był najważniejszym dyplomatą króla Ludwika Wielkiego. W 1349 roku otrzymał Galgóc/Hlohovec, gdzie zbudował zamek. Także w tym roku został ispánem komitatów: Sopron, Varaždin i Vas. W latach 1349–1350 był ispánem komitatu Nyitra, a w latach 1349–1351 ispánem Pozsony (Bratysława). W latach 1351–1352, jako wysłannik Ludwika Wielkiego, negocjował na Litwie. W latach 1351–1356 był wojewodą Siedmiogrodu, ispánem komitatów: Arad i Szolnok, a w 1352 r. ispánem komitatu Brassó. W latach 1356–1367 był palatynem, a jednocześnie ispánem komitatów: Bihar, Nyitra, Sáros, Sopron, Szepes (Spiszu), Trencsén i Vas. W 1361 r. założył klasztor paulinów w Csatkán. W 1362 uczestniczył w negocjacjach między cesarzem niemiecko-rzymskim Karolem IV a Ludwikiem Wielkim. Był jednym z dowódców kampanii bośniackiej w 1363 r.[1]
1343-ban udvari lovag, 1345–1351-ig pohárnokmester, 1345–1350-ig barsi ispán, 1347-ben Nagy Lajos király egyik vezető diplomatájaként több itáliai fejedelmi udvarban tárgyalt, majd Lackfi István leváltása után 1350-ben ő vezette a második itáliai hadjáratot. 1349-ben adományul kapta Galgócot, ahol várat építtetett. 1349-ben soproni, varasdi és vasi ispán, 1349–1350-ben nyitrai ispán, 1349–1351-ben pozsonyi ispán. 1351–1352-ben Litvániában tárgyal Nagy Lajos követeként. 1351–1356-ig erdélyi vajda, valamint aradi és szolnoki ispán, 1352-ben brassói ispán. 1356–1367-ig nádor, egyidejűleg bihari, nyitrai, sárosi, soproni, szepesi, trencséni és vasi ispán. 1361-ben Csatkán pálos monostort alapított. 1362-ben IV. Károly német-római császárral tárgyalt Nagy Lajos megbízásából. 1363-ban a boszniai hadjárat egyik vezére.[1]
W 1364 r. otrzymał miasto Újlak/Ilok w komitacie Valkó, wraz z jego posiadłościami, który stał się centrum majątku rodziny w Sremie. Od nazwy tego miasta jego ród wziął nazwę [2].
1364-ben kapta adományul a Valkó megyei Újlakot a hozzá tartozó uradalommal együtt, ami a család szerémségi birtokközpontja, és családjának névadója lett.[2]
Miklós był jednym z liderów bułgarskiej kampanii w 1365 r.[1]
1365-ben a bulgáriai hadjárat egyik vezére.[1]
Rodzina
Z małżeństwa z Klarą Zsámboki miał troje dzieci: Miklósa, Bertalaan i Katalina. [2]
Az előkelő Zsámboki Klárával kötött házasságából három gyermeke született, Miklós, Bertalan és Katalin.[2]
Źródło
- Zdenko Gálik 2016: Mikuláš Kont a jeho hradné panstvo Hlohovec. Historia Nova 11.
Przypisy
|
|
