Losonczy-Bánffy (rodzina)
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku węgierskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku węgierskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
A losonci Bánffy családPlik:Kvár Bánffy palota.jpg A leghíresebb losonci Bánffy-kastély, Kolozsvár Ta rodzina należy do rodzaju Tomaj. Pierwszym znanym czarterowanym przodkiem jest Dénes, którego syn, Dénes, występuje również w latach 1222–41 jako mistrz i palatyn. Jego syn III. Dénes, który jest oddziałem tej rodziny, wywodzi się od syna, Stefana, rodziny Losonci i jego wnuka, Dezső, rodziny Losonci Dezsőfy. II. To Dénes nabył dla swojej rodziny tablicę Transylvanian Maros i Losonc w Nógrád. To tutaj rodzina wzięła przedmowę. Bánffyak w XV. około połowy XX wieku ponownie podzielili się na dwie gałęzie. Później wspomina się o Istvanie, który był Székely Hiszpanem około 1440 r., László, który od 1491 r. Był mistrzem, i baronie Jerzym, od którego pochodzi gałąź Bonchida. Starszy oddział, Zygmunt, był założycielem oddziału, który pozostał Baronial. On jest 17. wieku W oddziale Junior lub Bonchida Dénes uzyskał stopień barona, którego syn George był gubernatorem Transylwanii. George uzyskał stopień hrabiego w 1696 r., Ale w 1858 r. Józef wyginął. Również w gałęzi Bonchida, ale w innej gałęzi, Farkas otrzymał stopień barona w 1729 r., A następnie jego przodka Mikołaja w 1880 r. Po 1526 r. Rodzina pojawiła się w Transylwanii. Dénes Bánffy W latach 1666–1674 był głównym rzecznikiem hrabstwa Cluj, kapitanem Cluj, później kapitanem armii miasta granicznego. W dalszej historii rodziny było kilku naczelnych kapelanów i innych wyższych urzędników. Zobacz szczegóły dla każdego członka rodziny. Ezen család a Tomaj nemzetség sarja. Első ismeretes okleveles őse Dénes, akinek szintén Dénes nevű fia 1222–41-ben fordul elő a neve, mint tárnokmester és nádor. Ennek fia, III. Dénes, akinél elágazik e család, István nevezetű fiától pedig a Losonci család ered, unokájától, Dezsőtől pedig a losonci Dezsőfy család veszi eredetét. II. Dénes volt az, aki családjának az erdélyi Marosszéplakot és a nógrádi Losoncot szerezte. Innen vette a család az előnevét. A Bánffyak a XV. század közepe táján ismét két ágra szakadtak. Később említik Istvánt, aki 1440 körül a székelyek ispánja, Lászlót, aki 1491-től tárnokmester, és György bárót, akitől a bonchidai ág ered. Az idősebb ágból származó Zsigmond a későbbiekben is bárói rangban maradt ág alapítója. Ő a XVII. században nyerte rangját. Az ifjabb, vagy bonchidai ágban Dénes nyert bárói rangot, akinek fia, György erdélyi főkormányzó volt. György 1696-ban nyerte grófi rangját, de ez a grófi ág 1858-ban, Józsefben kihalt. Szintén a bonchidai ágban, de egy másik alágban Farkas 1729-ben bárói rangot, majd egyenes őse, Miklós 1880-ban grófi rangot kapott. 1526 után a család nyilvános szereplése Erdélyre esik. Bánffy Dénes 1666–74-ben Kolozs vármegye főispánja, kolozsvári főkapitány, később végvári seregparancsnok. A család további történetében több főispán és egyéb magas rangú tisztviselő is volt. Részletesebben lásd az egyes családtagoknál. Az eddig ismert Losonczy-Bánffy családfaLosonczy-Bánfi László (1368–1427); 1. neje: (1407–1411) alsólendvai Bánffy Sára; 2. neje: Rad Katalin; 3. neje: (1417–1431) Kusaly Jakcs Katalin (1417–1431)
Główni członkowie rodziny
|
| |||||||||||||||||||||||||||
