Despotat Serbii

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku hiszpańskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku hiszpańskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Plik:Serbian despotate 1455 1459.png

250px

Despot Serbii (Szablon: Lang-sr) był jednym z ostatnich państw serbskich, które wpadły w potęgę Imperium Osmańskiego. Chociaż rok 1389, rok bitwy o Kosowo, jest uważany za koniec serbskiego średniowiecznego państwa, despotyczny następca imperium serbskiego i morawskiej Serbii, państwo Knez Lazar, przeżyło kolejne siedemdziesiąt lat, przeżywając odrodzenie kulturalnej i politycznej w pierwszej połowie XV wieku, zanim ostatecznie zostali podbici przez Turków w 1459 roku. Jednak nadal istniał w Królestwie Węgier do połowy wieku Szablon: WIEK, z władcami na wygnaniu na Węgrzech. Trwało to między 1403 a 1540 rokiem. Pavle Bakić był ostatnim despotycznym despotą rozpoznanym przez imperium osmańskie i habsburskie.

El Despotado de Serbia (Szablon:Lang-sr) fue uno de los últimos Estados serbios que cayeron en poder del Imperio otomano. Aunque el año 1389, el año de la batalla de Kosovo, se considera como el fin del Estado medieval serbio, el despotado, sucesor del Imperio serbio y de la Serbia Morava, Estado del knez Lazar, sobrevivió durante setenta años más, experimentando un renacimiento cultural y político en la primera mitad del siglo XV, antes de ser conquistado definitivamente por los turcos en 1459. Sin embargo, todavía continuó existiendo dentro del Reino de Hungría hasta mediados del siglo Szablon:SIGLO, con sus gobernantes en el exilio en Hungría. Duró entre 1403 y 1540. Pavle Bakić fue el último déspota serbio en ser reconocido por los imperios otomano y de los Habsburgo.

Rządzący

Stefan Lazarević (1402-1427)
Đurađ Branković (1427-1439)
Ishak-Beg (1439-1443) (Gobernador otomano)
Isa-Beg (1443-1444) (Gobernador otomano)
Đurađ Branković (1444-1456) (Restaurado)
Lazar Branković (1456-1458)
Stefan Branković (1458-1459)
Stefan Tomašević (1459)

W latach 1471–1537 spadkobiercy dynastyczni mieszkali na emigracji na Węgrzech.

Desde 1471 hasta 1537 los herederos dinásticos vivieron exiliados en Hungría.

Referencias

Mala Prosvetina Enciklopedija, Third edition (1985); Prosveta; ISBN 86-07-00001-2
Dušan Spasić, Aleksandar Palavestra, Dušan Mrđenović: Rodoslovne tablice i grbovi srpskih dinastija i vlastele, Second edition (1991); Bata; ISBN 86-7685-007-0
Vladimir Ćorović: Ilustrovana istorija Srba, Vol. III (2006); Politika NM & Narodna Knjiga; ISBN 86-331-2525-0 (NK)
Dennis P. Hupchick: The Balkans: From Constantinople to Communism; Palgrave Macmillan; ISBN 1-4039-6417-3