|
Anjou János (pol. Jan Andegweński) (* 1354, † 1360), węgierski książę, syn Stefana Andegaweńskiego - księcia Chorwacji, Dalmacji i Slawonii oraz Małgorzaty Bawarskiej. Odziedziczył księstwa ojca wkrótce po urodzeniu. Był uważany za spadkobiercę swojego bezdzietnego stryja, króla Węgier Ludwika I, który również zapewnił Janowi prawo do dziedziczenia Polski po Kazimierzu III. Zarówno Ludwik I, jak i Kazimierz III przeżyli przedwcześnie zmarłego Jana.
John (; 1354–1360) was a Hungarian royal prince of the Capetian House of Anjou. He was the only son of Stephen of Anjou, Duke of Croatia, Dalmatia and Slavonia, and Margaret of Bavaria. He inherited his father's duchies shortly after his birth. He was regarded the heir to his childless uncle, Louis I of Hungary, who also secured John's right to inherit Poland from Casimir III of Poland. Both Louis I and Casimir III survived John who died prematurely.
Urodziny
János był jedynym synem Stefana Andegaweńskiego i Małgorzaty Bawarskiej.[1][2] Stefan był najmłodszym synem króla Węgier Karola I. [1][2] Na Węgrzech Stefan był uważany za spadkobiercę swojego najstarszego bezdzietnego brata, [[I. Lajos|Ludwika Wielkiego [1], ale polscy szlachcice zabronili Stefanowi ingerowania w sprawy polskie, gdy potwierdzili w 1351 r., że Ludwik ma prawo odziedziczyć Polskę po swoim wuju ze strony matki, Kazimierzu III.[3][4] Matka Jánosa była córką Świętego Cesarza Rzymskiego, Ludwika IV.[5][6] Przybyła na Węgry jesienią 1350 r.[5]
John was the only son of Stephen of Anjou and Margaret of Bavaria.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}}{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Stephen was the youngest son of Charles I of Hungary.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}}{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} In Hungary, Stephen was regarded the heir to his childless eldest brother, Louis I of Hungary,{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} but the Polish noblemen forbade Stephen to interfere in Polish affairs when they confirmed, in 1351, Louis's right to inherit Poland from his maternal uncle, Casimir III of Poland.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}}{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} John's mother was the daughter of the Holy Roman Emperor, Louis IV.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}}{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} She came to Hungary in the autumn of 1350.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}}
Data i miejsce urodzenia Jánosa nie są znane.[2]] Jego ojciec przebywał w Zagrzebiu, gdy urodził się János, zgodnie z przyznaniem statutu jego matki przez Kapitułę Zagrzebską.[2] Stefan nie odwiedzał Zagrzebia w 1351 i 1352 r.[2] Siostra Jánosa, Elżbieta, urodziła się najprawdopodobniej w 1353 r.[2] Zatem János musiał się urodzić pod koniec 1353 lub 1354 r., gdyż według historyk Evy B. Fisher,[2] Stefan już wówczas otrzymał od Ludwika I Chorwację, Dalmację i Slawonię[6].
The date and place of John's birth are unknown.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} His father was staying in Zagreb when John was born, according to his mother's charter of grant to the Zagreb Chapter.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Stephen of Anjou did not visit Zagreb in 1351 and 1352.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} John's sister, Elizabeth, was born most probably in 1353.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Consequently, John must have been born in late 1353 or in 1354, according to historian Éva B. Halász.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Stephen had already received Croatia, Dalmatia and Slavonia from Louis I.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}}
Książę
Stefan zmarł 9 sierpnia 1354 r.[7] János odziedziczył prowincje ojca pod opieką matki.[6] Był uważany za spadkobiercę Ludwika I, który również przekonał polskiego Kazimierza III do adopcji Jana w 1355 r.[8] [2] Ludwik I, będąc związany wojną z Wenecją, wiosną 1356 r. mianował Jánosa swoim zastępcą rządzącym Slawonią, a w 1357 r. - banem administrującym Chorwacją i Dalmacją.[6] W 1358 r. János został nazwany księciem Slawonii, Chorwacji i Dalmacji.[9] Zmarł w 1360 r.[9]
Stephen died on 9 August 1354.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} John inherited his father's provinces under the guardianship of his mother.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} He was regarded the heir to Louis I who also persuaded Casimir III of Poland to adopt John in 1355.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}}{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Not independently of the war with Venice, Louis I appointed a lieutenant to rule Slavonia in the spring of 1356, and a ban to administer Croatia and Dalmatia in 1357.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} John, nevertheless, was styled duke of Slavonia, Croatia and Dalmatia in 1358.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} He died in 1360.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}}
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 Csukovits 1994, s. 294.
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 B. Halász 2016, s. 92.
- ↑ Knoll 1972, s. 197.
- ↑ B. Halász 2016, s. 89.
- ↑ 5,0 5,1 B. Halász 2016, s. 84.
- ↑ 6,0 6,1 6,2 6,3 Engel 2001, s. 157. Błąd rozszerzenia cite: Nieprawidłowy znacznik
<ref>; nazwę „Engel157” zdefiniowano więcej niż raz z różną zawartością
- ↑ B. Halász 2016, s. 91.
- ↑ Engel 2001, s. 169.
- ↑ 9,0 9,1 B. Halász 2016, s. 93.
Źródła
- B. Halász, Éva (2016). "Anjou István herceg (1332–1354)". In Zsoldos, Attila (ed.). Hercegek és hercegségek a középkori Magyarországon [Książęta i książęta w średniowiecznych Węgrzech] (po węgiersku). Városi Levéltár és Kutatóintézet. str. 81–93. ISBN 978-963-8406-13-2.
- Csukovits, Enikő (1994). "Stephen 7.". In Kristó, Gyula; Engel, Pál; Makk, Ferenc (eds.). Korai magyar történeti lexikon (9–14. század) [Encyklopedia wczesnej historii Węgier (IX-XIV wiek)] (po węgiersku). Akadémiai Kiadó. str. 294. ISBN 963-05-6722-9.
- Engel, Pál (2001). The Realm of St Stephen: A History of Medieval Hungary, 895–1526. I.B. Tauris Publishers. ISBN 1-86064-061-3.
|
|
