Glewia

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł pochodzi z Wikipedii w języku polskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku polskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Plik:Glaives by Wendelin Boeheim.jpg Różne formy ostrzy glewii Glewia (łac. glavea, glavia) – broń drzewcowa, zaopatrzona w żeleźce w postaci grotu o kształcie szerokiego, jednosiecznego noża, niekiedy odgiętego lekko do tyłu, osadzonego na drzewcu o długości 2–2,5 m. Późniejsze glewie miały jeden lub dwa kolce na grzbiecie noża, czasem wygięte lekko ku dołowi, co upodabniało je do gizarmy. Glewia pojawiła się w XII wieku, powszechnie używana była w XIV–XVI wieku (głównie w zachodniej Europie) jako broń piechoty. Od XVI wieku służyła jako broń paradna, podobnie jak halabarda, na wyposażeniu straży pałacowych. Popularnie używana w Azji, np. w Chinach lub Wietnamie oraz Korei jako broń elitarnych oddziałów.Za jej formę można uznać również japońską naginatę używaną często (zwłaszcza podczas jazdy konnej) przez samurajów i sohei.potrzebny przypis Bibliografia PWN Leksykon: Wojsko, wojna, broń, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN 2001, . Gradowski M., Żygulski Z., Słownik uzbrojenia historycznego, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2010, s. 63, ISBN 978-83-01-06260-3, OCLC 751388493. Linki zewnętrzne Polearms used in Nethack – lista broni drzewcowej z rycinami (ang.). Harvard-Smithsonian Center for Astrophysics, październik 2003. [dostęp 8 listopada 2010].