Gyárfás

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Poprzednik: Biskup Győr (1156-1158) Następca: Izbeg András Gyárfás (łac. Gervasius lub Geruasius) (* nieznana, † po 1158), węgierski duchowny, prałat, później biskup Győr około 1156–1158. Kariera Gyárfás rozpoczął karierę kościelną jako członek królewskiej kaplicy za panowania króla Węgier Gezy II. Został mianowany kapelanem królewskim w 1146 i 1150 r. Kronikarz Rahewin opisał go jako „wysoko wykwalifikowanego, niezwykle kulturalnego człowieka”. Został wybrany na biskupa Győr w 1156 r. Zostając członkiem rady królewskiej, interweniował z Gézą II w marcu 1157 r., aby udzielić archidiecezji Esztergom w Nánie i Kakat prawa poboru soli (obecnie Štúrovo, Słowacja). Za jego wstawiennictwem Géza II nadał także pewne przywileje kapitule katedralnej Győr. Jeszcze w tym samym roku Gyárfás przyczynił się i zezwolił na założenie benedyktyńskiego opactwa Küszén (późniejszy Németújvár, obecnie Burg Güssing w Austrii), aby przybył Wolfer, urodzony w Karyntii rycerz i przodek rodziny Kőszegi. Gyárfás podporządkował klasztor opactwu Pannonhalma. Według współczesnego Rahewina, młodszy brat Gézy, István, został „oskarżony przed królem o aspiracje do władzy królewskiej”. W obawie przed porwaniem i straceniem przez brata Stefan szukał schronienia w Świętym Cesarstwie Rzymskim latem 1157 r. Na żądanie cesarza, uprzywilejowany przez Istvána, II. Géza uznał Fryderyka Barbarossę za arbitra w jego konflikcie ze Istvánem i wysłał swoich wysłanników: sędziego królewskiego Héder Henrika (brata Wolfera) i biskupa Gervasiusa - na sejm cesarski w Ratyzbonie w styczniu 1158 r. Wysłannicy odrzucili oskarżenia Stefana i z powodzeniem doprowadzili do ​​tego, że Fryderyk zajął neutralną pozycję, który „postanowił odłożyć się na bardziej dogodny czas na rozstrzygnięcie” sporu między Gézą a Istvánem. Po udanej misji dyplomatycznej Hédera i Gervasiusa István opuścił dwór niemiecki, udał się do Cesarstwa Bizantyjskiego i osiadł w Konstantynopolu. Rahewin, który opowiadał o wydarzeniach Otto von Freising Gesta Friderici imperatoris, błędnie nazwał Gervasiusa „biskupem Vasvár”, który był w rzeczywistości kolegialnym rozdziałem jego diecezji. Pozostała część posługi Gervasiusa jest nieznana. Jego najbliższym znanym następcą był András (érsek), który został wybrany arcybiskupem Kalocsy w 1169 r., dziesięć lat później. Przypisy Źródła Diós, István (1993). Magyar katolikus lexikon [Węgierski Leksykon Katolicki Vol. I]. Szent István Kiadó. Kristó, Gyula; Makk, Ferenc (1996). Az Árpád-ház uralkodói [Władcy dynastii Arpadów]. I.P.C. Könyvek. ISBN 963-7930-97-3. Makk, Ferenc (1989). The Árpáds and the Comneni: Political Relations between Hungary and Byzantium in the 12th century (Tłum. György Novák). Akadémiai Kiadó. ISBN 963-05-5268-X. Thoroczkay, Gábor, ed. (2018). Írott források az 1116–1205 közötti magyar történelemről [Pisemne źródła historii Węgier w latach 1116–1205]. Szegedi Középkorász Műhely. ISBN 978-615-80398-3-3. Udvardy, József (1991). A kalocsai érsekek életrajza (1000–1526) [Biografie arcybiskupów Kalocsa, 1000–1526] (po węgiersku). Zsoldos, Attila (2011). Magyarország világi archontológiája, 1000–1301 [Świecka archontologia Węgier, 1000–1301]. História, MTA Történettudományi Intézete. Budapest. ISBN978-963-9627-38-3.

Gervasius (łac.) Geruasius (łac.) Kraj działania Królestwo Węgier Urodziny data nieznana Śmierć po 1158 Biskup Győr Okres sprawowania 1156–1158 {{{3. funkcja}}} Okres sprawowania {{{3. funkcja - okres}}} Wyznanie katolicyzm Kościół rzymskokatolicki