Bő Péter

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Poprzednik: Przywódca Seklerów (1294-1299/1300) Następca: Ákos I. Mojs Losonci I. István Bő Péter, także Fogas Péter († po 1300 r.), węgierski szlachcic. Kariera Urodził się w rodzie Bő, pochodzącym z komitatu Somogy, jako jeden z dwóch synów Istvána, który sam był synem Dersa. Jego starszy brat był duchownym Mihály, biskupem Zagrzebia, a następnie arcybiskupem Esztergom. Poprzez niezidentyfikowaną ciotkę ze strony ojca (siostrę Istvána) Mihály i Péter byli spokrewnieni z członkami rodu Monoszló i jego wpływowymi współczesnymi członkami, braćmi Egyed, Gergely i Péter. Z racji pozycji jego kuzyna Monoszló III. Pétera, biskupa Siedmiogrodu, Péter Bő został mianowany wodzem Seklerów przez króla Andrzeja III w 1294 r., W tym samym czasie, gdy Kán III. László objął urząd wojewody Siedmiogrodu, podczas gdy Mihály Bő został wielkim przełożonym Siedmiogrodu Péter po raz pierwszy pojawił się jako przywódca Seklerów w karcie królewskiej 29 czerwca 1294 r., gdy był członkiem specjalnej delegacji badającej zbrodnię między obywatelami Esztergom, miejscowego kapituły i duchownych Kościoła św. Tomasza. W grudniu 1294 r. Monoszló II. Egyed podarował Atyina (dziś Voćin, Chorwacja) braciom Mihály i Péter, powierzając Kapitułę Peczu, aby wesprzeć jego nauczanie. Darowizna ziemi została potwierdzona przez Andrzeja III w dniu 9 stycznia 1295 r. 19 lutego 1299 r. Péter był nadal określany jako przywódca Seklerów, gdy był obecny podczas umowy posiadania między skarbnikiem królewskim Rátót II. Domokos a Sártványeczse Gyula. Według nieautentycznej karty Péter nadal sprawował urząd w następnym roku. Kán III. László przejął kontrolę nad całym Siedmiogrodem po śmierci Andrzeja III w 1301 r. W trakcie Interregnum przejął także administrację ziemi seklerskiej, w związku z czym godność przywódcy Seklerów stała się gołosłowna do 1315 r., gdy Karol przywrócił królewski autorytet po śmierci Kána. Monoszló Egyed sporządził swoją pierwszą wolę i testament w 1298 r., gdy to formalnie adoptował swoich matczynych krewnych (kuzynów) Mihály i Péter. Egyed podarował im zamek Darnóc (dziś Slatinski Drenovac, Chorwacja), ale zarówno Péter, jak i Mihály zmarli przed Egyedem. Tak więc w 1308 r. Egyed zmienił swoją ostatnią wolę i testament w taki sposób, że jego zięć, Miklós i jego bracia z rodziny Nyék z klanu [Aba]] otrzymali Darnóc, a przypieczętowała Péter Bő w tym czasie. Zgodnie ze wspomnianą nieautentyczną kartą z dnia 28 października 1300 r. król Andrzej III zezwolił Péter Bő na przekazanie Darnóc swojej żonie. Przypuszcza się, że dokument został sfałszowany na korzyść żony Pétera (obecnie wdowy) na początku XIV wieku, ponieważ w rzeczywistości jej mąż nigdy nie był właścicielem majątku. Przypisy Źródła Karácsonyi, János (1901). A magyar nemzetségek a XIV. század közepéig. I. kötet [Rody węgierskie do połowy XIV wieku, t. 1]. Hungarian Academy of Sciences. Kordé, Zoltán (2001). A székely ispáni méltóság kezdeteiről [O pochodzeniu urzędu przywódcy Seklerów]. W: Barbu, Violeta; Tüdős S., Kinga (red.). Historia manet. Volum omagial. Demény Lajos emlékkönyv. Editura Kriterion. str. 199–207. OCLC 909140187. Kordé, Zoltán (2016). Közigazgatás [Administration]; Katonáskodó székelyek az írott forrásokban [Seklerscy wojownicy w źródłach pisanych]. W: Benkő, Elek; Oborni, Teréz (red.). Székelyföld története, I. kötet: A kezdetektől 1562-ig. Magyar Tudományos Akadémia Bölcsészettudományi Kutatóközpont, Erdélyi Múzeum-Egyesület, Haáz Rezső Múzeum. str. 168–180, 305–320. ISBN 978-606-739-040-7. Kovács, Mihai (2015). ["'Semper meliora prospiciuntur et utiliora attenduntur'. Monoszló nb. Péter erdélyi püspök társadalmi és politikai kapcsolatai" ['Semper meliora prospiciuntur et utiliora attenduntur'. Political and Social Relationships of Peter Monoszló Bishop of Transylvania] (PDF). Erdélyi Múzeum. 77 (1): str. 1–13. [dostep:2016-12-2]. Zsoldos, Attila (2011). Magyarország világi archontológiája, 1000–1301 [Świecka archontologia Węgier, 1000–1301]. História, MTA Történettudományi Intézete. Budapest. ISBN978-963-9627-38-3.

Bő Péter — Przywódca Seklerów — Przywódca Seklerów Okres od 1294 do 1299 lub 1300 Poprzednik Ákos I. Mojs Następca wakat do 1315, później Losonci I. István Dane biograficzne Ród Bő Pochodzenie węgierskie Państwo Królestwo Węgier w unii personalnej z Królestwem Chorwacji Urodziny data nieznana Śmierć po 1300 Ojciec István Matka nieznana