Szécsényi Kónya

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Poprzednik: Ban Dalmacji i Chorwacji (1366-1367) Następca: Szécsi I. Miklós Lackfi I. Imre Szécsényi Kónya lub Konya (chor. Konja Széchényi) (* nieznana, † 1367), węgierski szlachcic, ban Dalmacji i Chorwacji (1366-1367) za panowania króla Węgier Ludwika I. Kónya Szécsényi (or Konya; , ; died 1367), was a Hungarian baron, who served as Ban of Croatia and Dalmatia from 1366 until his death, during the reign of King Louis I of Hungary. Życiorys Nazywał się Mikołaj, ale współcześni (nawet w oficjalnych dokumentach) nazywali go wyłącznie „Kónya” po opadających uszach. Urodził się w potężnej rodzinie Szécsényi jako najmłodszy syn Tomasza Szécsényi, wojewody Siedmiogrodu i jego pierwszej żony, nieznanej z imienia córki szlachcica Piotra Visontai'a z klanu Aba. Jego bracćmi byli: Michał, biskup Vác, a następnie biskup Egeru i Stefan, o którym wspomniano tylko raz w 1331 r. Po śmierci matki Tomasz Szécsényi poślubił Annę, księżną oświęcimską. W małżeństwie urodziło się troje dzieci, ale wszystkie z nich (przyrodnie rodzeństwo Kónyi: Kaspar, Władysław I i Anna) zmarły w dzieciństwie. Kónya po raz pierwszy pojawił się we współczesnych mu dokumentach jako młody dworzanin w 1327 r., gdy już pełnił funkcję Master of the stewards królowej Elżbiety, małżonki króla Wegier Karola I. Pomimo funkcji dworskiej nie był obecny 17 kwietnia 1330 r., gdy Felicjan Záh wpadł do jadalni pałacu królewskiego w Wyszehradzie z mieczem w ręku i zaatakował rodzinę królewską. Jednak familiaris Kónya, jego zastępca János Cselenfi zadźgał zabójcę, a przybywający królewscy strażnicy zabili Felicjana. Szécsényi pełnił funkcję mistrza stewardów na dworze królowej do 1340 r. Kónya first appeared in contemporary documents as a young courtier in 1327, when he already served as Master of the stewards for Queen Elizabeth, spouse of Charles I of Hungary.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Despite his court function, he was not present on 17 April 1330, when Felician Záh, stormed into the dining room of the royal palace at Visegrád with a sword in his hand and attacked the royal family. However Kónya Szécsényi's familiar, deputy master John Cselenfi stabbed the assassin and the arriving royal guards killed Felician.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Szécsényi functioned as Master of the stewards in the Queen's Court until 1340.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Plik:Ecseg légifotó.jpg Ruiny zamku Ecseg 1 Został wiernym stronnikiem Ludwika I, który wstąpił na tron ​​w 1342 r. po śmierci ojca. Matka króla Elżbieta „działała jak współregent” przez dziesięciolecia, ponieważ wywierała na syna potężny wpływ, co również podkreślało rosnące wpływy jej dworzanina Szécsényiego. Aktywnie uczestniczył w neapolitańskich kampaniach Ludwika Wielkiego, mieszkającego od lat we Włoszech. Brał udział w oblężeniu czołowego garnizonu Corato złożonego z żołnierzy węgierskich i „lombardzkich”. Służył jako ispán komitatów: Sáros i Szepes od 1346 do 1349 r. oraz komitatu Nógrád od 1346 do 1350 r. (był również właścicielem zamku Szanda). Został wymieniony jako kasztelan zamku Csejte (obecnie Čachtice na Słowacji) w 1354 r. W latach 1354–1360 służył jako ispán komitatu Gömör i kasztelan zamku Fülek (dziś w Fiľakovo na Słowacji). Był ispánem komitatu Pozsony, zachowując godność od 1360 do 1362 r. Skończył karierę jako ban Dalmacji i Chorwacji, pełniąc tę ​​funkcję od 1366 r. do śmierci w następnym roku. He became a staunch supporter of Louis I, who ascended the throne in 1342 after his father's death. The king's mother Elizabeth "acted as a sort of co-regent" for decades, because she exerted a powerful influence on him, which also resulted her courtier Szécsényi's growing influence. He actively participated in the Neapolitan campaigns of Louis the Great, residing in Italy for years. He was involved in the siege of Corato, leading a garrison composed of Hungarian and "Lombard" soldiers.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} He served as ispán of Sáros and Szepes Counties from 1346 to 1349, and of Nógrád County from 1346 to 1350 (also possessing Szanda Castle as its honor).{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} He was mentioned as castellan of Csejte Castle (today Čachtice in Slovakia) in 1354.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Between 1354 and 1360, he served as ispán of Gömör County and castellan of Fülek Castle (today in Fiľakovo, Slovakia).{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} He was made ispán of Pozsony County, holding the dignity from 1360 to 1362.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} He finished his career as Ban of Croatia and Dalmatia, serving in this capacity from 1366 until his death in the next year.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Kónya poślubił Elżbietę Haschendorfer, córkę austriackiego szlachcica Wulfinga I Haschendorfera z Haschendorf (obecnie część Neckenmarkt w Austrii). Po tym, jak jej brat Wulfing II zginął podczas oblężenia Zadaru (1346 r.) i nie pozostawił męskich spadkobierców, król Ludwik w 1347 nadał Elżbiecie status syna , upoważniając ją do odziedziczenia majątku ziemskiego ojca. W wyniku tego Szécsényi nabył zamek Ecseg i inne posiadłości przez swoją żonę, które następnie należały do posiadłości Hollókő (i wkrótce została zdemolowana przez samych Szécsényis). Para miała trzech synów: Franka, Mikołaja I i Szymona. Frank i Szymon zostali baronami za panowania Zygmunta Luksemburskiego, który nadal powiększał ich bogactwo rodzinne i obdarzał ważnymi godnościami, podczas gdy Mikołaj, który był właścicielem wsi Cered, został po raz ostatni wspomniany w 1383 roku, prawdopodobnie zmarł około tego roku. Kónya Szécsényi married Elizabeth Haschendorfer, a daughter of Austrian noble Wulfing I Haschendorfer from Haschendorf/Hasfalva (today part of Neckenmarkt in Austria). After her brother Wulfing II was killed in the Siege of Zadar (1346) and left no male heirs, King Louis granted the status of a son to Elizabeth in 1347, authorizing her to inherit her father's landed property. As a result of this, Szécsényi acquired the castle of Ecseg and other estates through his wife, which after then belonged to the Hollókő lordship (and soon it was demolished by the Szécsényis themselves).{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} The couple had three sons: Frank, Nicholas I and Simon. Frank and Simon became notable barons during the reign of Sigismund of Luxembourg, who continued to expand family wealth and held important dignities,{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} while Nicholas, who owned the village of Cered, was last mentioned in 1383, possibly died around that year. Przypisy Źródła Bertényi, Iván (1989). Nagy Lajos király [Król Ludwik Wielki]. Kossuth Könyvkiadó. ISBN 963-09-3388-8. Engel, Pál (1996). Magyarország világi archontológiája, 1301–1457, I. [Świecka archontologia Węgier, 1301–1457, Volume I]. História, MTA Történettudományi Intézete. ISBN 963-8312-44-0. Markó, László (2006). A magyar állam főméltóságai Szent Istvántól napjainkig – Életrajzi Lexikon [Wyżsi urzędnicy państwa węgierskiego od Świętego Stefana do współczesnościs – Encyklopedia biograficzna] (II wydanie); Helikon Kiadó Kft., Budapest. ISBN 963-547-085-1.

Szécsényi Kónya (węg.) Konya (węg.) Konja Széchényi (chor.) — Ban Dalmacji i Chorwacji — Ban Dalmacji i Chorwacji Okres od 1366 do 1367 Poprzednik Szécsi Miklós Następca Lackfi I. Imre Dane biograficzne Ród Szécsényi Pochodzenie węgierskie Państwo Królestwo Węgier Urodziny data nieznana Śmierć 1367 Ojciec Szécsényi Tamás Matka Visontai ??? Żona Haschendorfer Elizabeth Dzieci Frank I. Miklós Simon