Veliki Vojvoda Bosanski

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wielki książę bośniacki (bośniacki: Veliki Vojvoda Bosanski; łacina: Bosne supremus voivoda / Sicut supremus voivoda regni Bosniae)Błąd rozszerzenia cite: Brak znacznika zamykającego </ref> po otwartym znaczniku <ref>[1][2][3] Interpretowanie go jako urzędu, a nie rangi sądowej, może być dokładniejsze.[4][5]

Historia

W przeciwieństwie do użycia w Europie Zachodniej lub Europie Środkowej, a także w różnych krajach słowiańskich od Europy Środkowej do Północno-Wschodniej, gdzie analogia między Wielkim Księciem i Wielkim Księciem była znacząca, przy czym oba tytuły odpowiadały suwerenom niższym niż Król, ale wyższym niż Książę, w Tytuł wielkiego księcia Bośni bardziej odpowiadał bizantyjskiemu tytułowi wojskowemu megas doux.[5][6]

Podobnie jak w pozostałych krajach sąsiednich południowosłowiańskich, a wśród ich szlachty, w Bośni istniał również tytułowy knez lub veliki knez, nominalnie analogiczny do księcia i wielkiego księcia, ale w rzeczywistości był to średni feudalny właściciel ziemski, z odpowiednimi wpływami w bośniackim Stanaku (także Wielki Bośniacki Rusag (bośniacki: „veliki bosanski rusag”), Cała Bośnia (bośniacki: „sva Bosna”)), który był instytutem zgromadzenia całej bośniackiej szlachty, niezależnie od rangi i statusu. [8] Ogólnie słowiańskie słowo knez jest często nazywane władcą, czasami analogicznym do króla, dlatego veliki knez bardziej przypominał Najwyższego Króla niż Wielkiego Księcia[7].

Jednak w krajach sąsiednich tytuł książę, w słowiańskiej Wojwodinie, również miał znaczenie wojskowe, ale w tym sensie „wielki książę” był konkretnie, nawet wyłącznie, tytułem bośniackim[4].

W związku z tym tytuł wielkiego księcia Bośni został wyraźnie nadany przez bośniackiego władcę, w tym czasie odpowiednio Banem lub Królem / Królową, jego / jej najwyższym rangą dowódcom wojskowym[7]. Jako taki był raczej raczej urzędem niż rangą sądową, chociaż był również stopniem w sądowym porządku pierwszeństwa i często był w posiadaniu jednej osoby w tym czasie, rzadko dwóch[4].

Title-holders

Zobacz także

Szablon:Portal

Further reading

References

  1. Preveden, Francis Ralph (1962). A history of the Croatian people from their arrival on the shores of the Adriatic to the present day: with some account of the Gothic, Roman, Greek, Illyrian, and prehistoric periods of the ancient Illyricum and Pannonia. Philosophical Library. str. 98, 99, 100. [dostęp:2019-02-16].
  2. Zlatar, Zdenko (2007). The Poetics of Slavdom: The Mythopoeic Foundations of Yugoslavia. Peter Lang. str. 544. ISBN 9780820481357. [dostęp:2019-02-16].
  3. Cvetković, Branislav (19 grudnia 2014). "The Header to the Ten Commandments in the Hval Codex: a Contribution to the Semantics of Medieval Illumination". Ars Adriatica (po chorwacku i angielsku). hrcak.srce.hr. str. 155–172. [dostęp:2019-02-16].
  4. 4,0 4,1 4,2 Kurtović, Esad (2009). Veliki vojvoda bosanski Sandalj Hranić Kosača (PDF) (po bośniacku) (Historijske monografije; knj. 4 ed.). Institut za istoriju Sarajevo. ISBN 978-9958-649-01-1. Zarchiwizowane z oryginału (.pdf) 5 marca 2016. [dostęp:2016-01-10].
  5. 5,0 5,1 Fine, John Van Antwerp (1994). The Late Medieval Balkans: A Critical Survey from the Late Twelfth Century to the Ottoman Conquest. University of Michigan Press.
  6. Filipović, Emir O. (2010). "Viteske svecanosti u Budimu 1412. godine i ucesce bosanskih predstavnika (Festivities held in Buda in 1412 and the participation of Bosnian magnates)" (.pdf/.html). Spomenica Akademika Marka Šunjića (1927-1998), Filozofski Fakultet U Sarajevu (po bośniacku i angielsku). Filozofski fakultet u Sarajevu. [dostęp:2016-01-10].
  7. 7,0 7,1 Malcolm, Noel (2002). Bosnia: A Short History. Pan Books, Pan Macmillan of Macmillan Publishers Ltd. ISBN 978-0814755617.
{{#invoke:Check for unknown parameters|check|unknown=|preview=Page using Template:Reflist with unknown parameter "_VALUE_"|ignoreblank=y| 1 | colwidth | group | liststyle | refs }}

External links