Veliki Vojvoda Bosanski
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
|
Wielki książę bośniacki (bośniacki: Veliki Vojvoda Bosanski; łacina: Bosne supremus voivoda / Sicut supremus voivoda regni Bosniae)Błąd rozszerzenia cite: Brak znacznika zamykającego Spis treściHistoriaW przeciwieństwie do użycia w Europie Zachodniej lub Europie Środkowej, a także w różnych krajach słowiańskich od Europy Środkowej do Północno-Wschodniej, gdzie analogia między Wielkim Księciem i Wielkim Księciem była znacząca, przy czym oba tytuły odpowiadały suwerenom niższym niż Król, ale wyższym niż Książę, w Tytuł wielkiego księcia Bośni bardziej odpowiadał bizantyjskiemu tytułowi wojskowemu megas doux.[5][6] Podobnie jak w pozostałych krajach sąsiednich południowosłowiańskich, a wśród ich szlachty, w Bośni istniał również tytułowy knez lub veliki knez, nominalnie analogiczny do księcia i wielkiego księcia, ale w rzeczywistości był to średni feudalny właściciel ziemski, z odpowiednimi wpływami w bośniackim Stanaku (także Wielki Bośniacki Rusag (bośniacki: „veliki bosanski rusag”), Cała Bośnia (bośniacki: „sva Bosna”)), który był instytutem zgromadzenia całej bośniackiej szlachty, niezależnie od rangi i statusu. [8] Ogólnie słowiańskie słowo knez jest często nazywane władcą, czasami analogicznym do króla, dlatego veliki knez bardziej przypominał Najwyższego Króla niż Wielkiego Księcia[7]. Jednak w krajach sąsiednich tytuł książę, w słowiańskiej Wojwodinie, również miał znaczenie wojskowe, ale w tym sensie „wielki książę” był konkretnie, nawet wyłącznie, tytułem bośniackim[4]. W związku z tym tytuł wielkiego księcia Bośni został wyraźnie nadany przez bośniackiego władcę, w tym czasie odpowiednio Banem lub Królem / Królową, jego / jej najwyższym rangą dowódcom wojskowym[7]. Jako taki był raczej raczej urzędem niż rangą sądową, chociaż był również stopniem w sądowym porządku pierwszeństwa i często był w posiadaniu jednej osoby w tym czasie, rzadko dwóch[4]. Title-holders
Zobacz także
Further reading
References
External links |