Bitka na Zlatici
?
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
|
Bitka na Zlatici (pol. Bitwa pod Zlaticą) została stoczona 12 grudnia 1443 r. na Bałkanach[1][2] między wojskami Imperium Osmańskim a serbsko-węgierskimi.[3] Bitwa toczyła się na przełęczy Zlatitsa (bułg. Златишки проход, tur. Izladi Derbendi) w pobliżu miasta Zlatitsa na Bałkanach w Imperium Osmańskim (współczesna Bułgaria). Niecierpliwość króla Polski i surowość zimy zmusiły Jana Hunyadiego (luty 1444 r.) do powrotu do domu, ale nie wcześniej niż po całkowitym złamaniu władzy sułtana w Bośni, Hercegowinie, Serbii, Bułgarii i Albanii. Spis treściTłoW 1440 r. Jan Hunyadi został zaufanym doradcą i najbardziej cenionym żołnierzem króla Polski Władysława III. Hunyadi został nagrodzony kapitanem twierdzy Belgrad i dowodzony operacjami wojskowymi przeciwko Turkom. Król Władysław uznał zasługi Hunyadi, przyznając mu posiadłości we wschodnich Węgrzech. Hunyadi wkrótce pokazał i wykazał się niezwykłą zdolnością do gromadzenia obrony, mając do dyspozycji ograniczone zasoby. Zwyciężył w Semendrii nad Isak-Beg w 1441 r., Niedaleko Sibiu w Transylwanii, unicestwił siły osmańskie i odzyskał dla Węgier zwierzchnictwo Wołoszczyzny. W lipcu 1442 r. Pod Żelazną Bramą pokonał masową formację osmańską liczącą 80 000 dowodzoną przez Sehabbedina. Zwycięstwa te sprawiły, że Hunyadi stał się wybitnym wrogiem Osmanów i był znany w całym chrześcijaństwie, i był dla niego główną motywacją do rozpoczęcia w 1443 r. Wraz ze słynną wyprawą Króla Władysława znaną jako długa kampania ta kampania. Hunyadi był promowany przez Giuliano Cesariniego podczas tej kampanii. [4] Bitwa odbyła się na równinie między Bolvani i Nisem 3 listopada 1443 r. [2] Siły osmańskie były dowodzone przez Kasima Paszę, żebracza Rumelii, Turakhan Beg i Isak-Beg. [5] Po klęsce osmańskiej wycofujące się siły Kasima Paszy i Turakhana Bega spaliły wszystkie wioski między Niszem a Sofią [6]. Źródła osmańskie uzasadniają porażkę osmańską brakiem współpracy między armiami osmańskimi dowodzonymi przez różnych dowódców [7]. In 1440 John Hunyadi became the trusted adviser and most highly regarded soldier of the king Władysław III of Poland. Hunyadi was rewarded with the captaincy of the fortress of Belgrade and was put in charge of military operations against the Ottomans. The king Władysław recognized Hunyadi's merits by granting him estates in Eastern Hungary. Hunyadi soon showed and displayed extraordinary capacity in marshalling its defenses with the limited resources at his disposal. He was victorious in Semendria over Isak-Beg in 1441, not far from Nagyszeben in Transylvania he annihilated an Ottoman force and recovered for Hungary the suzerainty of Wallachia. In July 1442 at the Iron Gates he defeated a massed Ottoman formation of 80.000 led by Sehabbedin. These victories made Hunyadi a prominent enemy of the Ottomans and renowned throughout Christendom, and were prime motivators for him to undertake in 1443, along with King Władysław, the famous expedition known as the long campaign with the Battle of Niš as one of the battles of this campaign. Hunyadi was accompanied by Giuliano Cesarini during this campaign.[4] The battle took place in the plain between Bolvani and Niš on November 3, 1443.[2] Ottoman forces were led by Kasim Pasha, the beglerbeg of Rumelia, Turakhan Beg and Isak-Beg.[5] After the Ottoman defeat, the retreating forces of Kasim Pasha and Turakhan Beg burned all of the villages between Niš and Sofia.[6] The Ottoman sources justify an Ottoman defeat by lack of cooperation between the Ottoman armies led by different commanders.[7] BitwaDo bitwy pod Zlaticą krzyżowcy nie spotkali dużej armii osmańskiej, tylko garnizony miejskie na ich drodze do Adrianopola. [8] Tylko w Zlaticy spotkali silne i dobrze ustawione siły obronne armii osmańskiej. [8] Ciężka zimowa pogoda sprzyjała pozycji osmańskich obrońców [9]. Siłami osmańskimi dowodził Kasim Pasza [10]. Krzyżowcy zamierzają kontynuować swą wyprawę w kierunku Adrianopola przez lasy Srednej Góry [10]. Kiedy dotarli do Zlaticy, nie byli w stanie kontynuować natarcia, ponieważ przełęcz została zablokowana przez bardzo silną armię osmańską, pogoda była bardzo zimno, bardzo trudno było im regularnie zdobywać zapasy swoich sił i wielokrotnie siły osmańskie Kasima Paszy zaatakował ich. [10] Until the Battle of Zlatica, crusaders had not meet a major Ottoman army, only town garrisons along their route toward Adrianople.[8] The severe winter cold weather favored the position of the Ottoman defenders.[9] The Ottoman forces were commanded by Kasim Pasha.[10] The crusaders intended to continue their advance toward Adrianople through the forests of Sredna Gora.[10] When they reached Zlatica, they were unable to continue their advance because the pass was blocked by the very strong Ottoman army, the weather was bitterly cold, it was very hard for them to obtain regular supplies of their forces and Ottoman forces of Kasim Pasha repeatedly attacked them.[10] SkutkiPo bitwie pod Zlaticą i późniejszym odwrocie krzyżowców pole bitwy i otaczający je region zostały całkowicie zniszczone. Serbia została zdewastowana, a Sofia zniszczona i spalona, zamieniona w „czarne pole”, a okoliczne wsie zamienione w „czarny węgiel drzewny” [11]. Tylko Đurađ Branković zyskał na kampanii w 1443 r. [12] After the Battle of Zlatica and subsequent retreat of the crusaders, the battlefield and surrounding region were completely destroyed. Serbia was devastated while Sofia was destroyed and burnt, turned into "black field" with its surrounding villages being turned into "black charcoal".[11] Only Đurađ Branković gained from 1443 campaign. Gdy jednak maszerowali do domu, krzyżowcy zastawili zasadzkę i pokonali pogoń za turecką siłą w bitwie pod Kunovicą, gdzie Mahmud Bey, zięć sułtana i brat wielkiego wezyra Çandarlı Halila Paszy został wzięty do niewoli [13]. ] As they marched home, however, the crusaders ambushed and defeated a pursuing Turkish force in the Battle of Kunovica, where Mahmud Bey, son-in-law of the Sultan and brother of the Grand Vizier Çandarlı Halil Pasha, was taken prisoner.[13] Źródła historyczneWśród historyków trwa debata na temat zwycięzcy bitwy [14] [15] Według Halila Inalcika „İzladi ve Varna Savaşları (1443-1444) Üzerinde Gazavatnâme” nieznanego autora jest teraz najbardziej wiarygodnym ze wszystkich kronik osmańskich na temat bitwy pod Zlaticą i bitwy pod Warną. [16] There is debate amongst historians as to the victor of the battle.[14][15] According to Halil Inalcik "İzladi ve Varna Savaşları (1443–1444) Üzerinde Gazavatnâme" of unknown author is most reliable of all Ottoman chronicles about the events related to Battle of Zlatica and Battle of Varna.[16] Przypisy
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
.svg){kind=link}
.svg){kind=link}
.svg){kind=link}
_(Border).svg){kind=link}