Gvozd-hegységi csata
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł pochodzi z Wikipedii w języku polskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku polskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
|
W wyniku bezpotomnej śmierci Dymitra Zwonimira, władcy węgierscy wysuwali regularnie pretensje do chorwackiego tronu. Wykorzystując wewnętrzny nieład armia madziarska przekroczyła rzekę Drawę i pod wodzą króla Kolomana najechała terytorium chorwackie, starając się dotrzeć do wybrzeży Adriatyku. Po błyskawicznym zajęciu Dalmacji armia madziarska natrafiła na zdecydowany opór wojsk chorwackich w okolicach gór Gvozd pod wodzą króla Piotra Svačicia, który początkowo planował umocnić Knin i tam bronić się przed nieprzyjacielem. Bitwa zakończyła się zdecydowaną klęską Chorwacji. Strona chorwacka odniosła bardzo poważne straty, a w wyniku samej bitwy zginął Piotr Svačić, ostatni rodzimy król. Zwycięstwo Węgier umożliwiło kontynuowanie podboju Chorwacji, które zakończone zostało w 1102 roku, kiedy to Koloman koronował się na króla chorwackiego. Nawiązała się tym samym unia personalna pomiędzy Węgrami a Chorwacją, która przetrwała aż do 1918 roku. |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Bibliografia
- I. Goldstein: Povezanost hrvatskih zemalja u ranom srednjem vijeku i lokacija bitke na Gvozdu 1097 [w:] Radovi. Zavod za Hrvatsku Povijest, Tom 27, Zagreb 1994, s. 17-28. (chor.)
- I. Goldstein: Hrvatski rani srednji vijek, Zagreb 1995, s. 46. (chor.)
- B. Hóman, G. Szekfű: Magyar Történet, Budapeszt 1935. (węg.)
- N. Klaić, Povijest Hrvata u srednjem vijeku, Globus, Zagreb 1990, s. 152-153. (chor.)