Pozsonyi csata
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł pochodzi z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
| Strona | Autorzy | Nota |
| [3] | [4] | Ten artykuł pochodzi z Wikipedii w języku polskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku polskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Plik:Baiern unter den Carolingern im Jahre 900.jpg Bawaria i tereny zależne (w tym Morawy) w 900 roku, przed podbojem węgierskim Plik:A magyarok vandorlasa.jpg Droga Wegrów i podbój Kotliny Karpackiej; ziemie Bawarii i Moraw, zajęte po 900: jasnozielone; u góry po lewej: autentyczny wizerunek węgierskiego wojownika. Po początkowych sukcesach w walkach z Węgrami (bitwa nad rzeką Fischa w 901), kilka lat później w 907 hrabia Luitpold Bawarski zebrał swoje wojska w twierdzy granicznej Ennsburg, skąd zamierzał uderzyć na ziemie należące do Arpada. Trzy zgrupowania wojsk bawarskich wkroczyły na terytorium przeciwnika, gdzie zostały okrążone w rejonie Bratysławy (Pressburga) i poniosły druzgocącą klęskę. W bitwie śmierć ponieśli Luitpold, trzech biskupów i 19 hrabiów, a także większa część najlepszego bawarskiego rycerstwa. Zwycięstwo na Luitpoldem umożliwiło Węgrom zajęcie ziem Marchii Orientalis do roku 955. Zagrożenie ze strony węgierskiej ustało dopiero za rządów Ottona I Wielkiego. Bibliografia
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||