|
Bána Mihály, znany są również jako Bolondóci i Gönyűi (* XII, † XIIIw.), węgierski szlachcic, syn Apy. Koniuszy królewski i podczaszy królewski, kasztelan Bolondóc i ispán Bakonyi.
Między 1224 a 1225 r. był koniuszy królewski, wzmiankowany dopiero w 1231 r.; od tego czasu aż do 1234 r. był ponownie koniuszym królewskim i jednym z baronów narodowych w latach 1234–1235, do śmierci II. Andrása był podstolim. Około 1233 r. został sędzią komitatu Komárno, a W 1234 zorganizował przejście graniczne Rábaszentmihály w komitacie Győr. Po 1235 r. nie jest już w szeregach mężów stanu, ale gdy w 1241 r. dał się poznać królowi Beli IV na polu Rakos w bitwie z Tatarami, odnosząc dziewięć ran. W dowód uznania otrzymał fortecę w bolondóc, zaś w 1244 r. otrzymał ziemię dworską Gönyű w komitacie Győr z prawem do połowów na Dunaju. Przed 1225 r. Mihály był właścicielem ziemskim w Gönyű. Jako jeden z baronów kraju Mihály odegrał ważną rolę w publikacji podstawowego dokumentu węgierskiej konstytucyjności – Złotej Bulli.
Jeden z jego synów, Jakub, miecznik i főispán komitatu Trencsén, wzniósł zamek Cseszneki, tworząc w ten gniazdo rodziny Cseszneky, która prawdopodobnie jest ta samym, co współczesna rodzina barona i hrabiego Cseszneky, Pál Cseszneki który był także królewskim miecznikiem, a Mihály jest wymieniany jako właściciel Dolosd i Gönyű.
Przypisy
Zasoby
|
|
