Tarkan

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Tarkan lub Tarkán – wysokie stanowisko w państwowej organizacji Turków i Chazarów, dowódca subarmii, wzgl. był przywódcą plemienia.[1] Przywódca jednego z 10 plemion Turków Zachodnich nosił tytuł 'tarkan, a dokładniej 'tarkan csor. Słowo to wywodzi się ze składu tar 'termőföld' + kan 'úr' w znaczeniu 'földesúr', tj. „pan kraju”, którego dowódca wojskowy był także głównodowodzącym. Dlatego w imperium było ich więcej.[2]

Węgierska nazwa plemienna Tarján i nazwy miejsc Tarján wywodzą się z tego tytułu.[3]

Inni (np. Lajos Ligeti) twierdzą, że turecka etymologia tarkanu (tarẖan w źródłach irańskich, tarχan w języku tureckim, mongolski darqan w językach tureckich) jest nie do przyjęcia. Po raz pierwszy pojawia się na napisach tureckich, prawdopodobnie wysłanych Turkom przez Suzongów. Zgodnie z tymi poglądami niedopuszczalne jest również przyjmowanie raportu kowala i przyjmowanie jakiejś świętej instytucji kowalskiej. Jego wczesne znaczenie nie może też oznaczać „szlachetnego”, „człowieka wolnego od podatku”, ponieważ znaczenia te rozwinęły się w związku z nim w erze mongolskiej. Zgodnie z tym stanowiskiem nie tylko nazwa zwyczajowa Tarján i nazwy miejscowości, ale także nazwy miejscowości Tárkány wywodzą się z tej godności. [4]

Mások (pl. Ligeti Lajos) szerint a tarkan (iráni forrásokban tarẖan, török nyelvekben inkább tarχan, mongol darqan) török etimológiái elfogadhatatlanok. Türk feliratokon tűnik fel először, a türkökhoz szogd közvetítéssel került valószínűleg a zsuanzsuanoktól. E nézetek szerint elfogadhatatlan a kovács jelentés feltételezése és valamiféle szakrális kovács intézmény feltételezése is. Korai jelentése sem lehet 'nemes', 'adófizetéstől mentes ember', mert ezek a jelentések a mongol korban fejlődtek ki vele kapcsolatban. Ezen álláspont szerint nemcsak a Tarján törzsnév és helynevek, hanem a Tárkány helynevek is ebből a méltóságnévből erednek.[4] 

Jest również używany jako imię osobiste w obszarach języka tureckiego.

Przypisy

  1. Alföldi András: A tarchan méltóságnév eredete. Magyar Nyelv 28. (1932) 7-8. sz. str. 205-220.
  2. Dobrovits Mihály: A nyugati türkök tíz törzsének kialakulása. Antik Tanulmányok, XLVII. sz. (2004).
  3. Györffy György. 3 / Honfoglalás és megtelepedés., István király és műve. Gondolat Budapest 1983.
  4. Kristó Gyula (főszerk.), Engel Pál, Makk Ferenc, ur. (1994). Korai magyar történeti lexikon (9-14- század). Akadémiai Kiadó, Budapest. ISBN 963-05-6722-9.