Tarhacsi

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku węgierskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku węgierskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Tarkacsu, Tarhacsi lub Tarhos (gr. Tarkatzusz) – drugi najstarszy syn księcia Arpada. Wiemy o jego istnieniu od Konstantyna VII Porfirogenety, który urodził się w Biznacjum, a którego około 948 roku odwiedziła węgierska delegacja, opowiadając o Węgrach i rodzinie Arpada Pochodzenie jego imienia Németh Gyula uważał jego imię za zdrobnienie nazwy godności tarkan. Dezső Pais wywodzi od tureckiego czasownika oznaczającego „powstaje”. Na tej podstawie on i Kristó Gyula uważali go za tę samą osobę co Liüntika. Zakwaterowanie w terenie W przypadku Węgrów György Györffy przyjął tak zwany pół-koczowniczy, zimowo-letni tryb życia zmieniający pastwiska, podczas którego Arpad i jego synowie migrowali wzdłuż rzeki – z powodu zapotrzebowania zwierząt na wodę — między zimowym a letnim zakwaterowaniem. Badając nazwy miejscowości, doszedł do wniosku, że kwatera księcia znajdowała się na lewym brzegu Dunaju, „koczowała” między Pécs a wyspą Csepel, a zimowe kwatery jego synów znajdowały się po obu stronach Dunaju, wokół Tolny i Kalocsy. System ten mógł powstać dopiero wtedy, gdy Węgrzy zajęli już Panonię, czyli po 900 roku. Prawdopodobnie powstał on bardzo szybko, ponieważ po śmierci Kurszána (904) można zaobserwować jego modyfikację, gdy Arpad objął w posiadanie Dunaj wzdłuż Csallóköz, dołączając do niego obszar osadniczy Kurszána. Zgodnie z tym, zimowym zakwaterowaniem Tarkacsu miał strzec Tarhacsia-puszta w pobliżu Tolnavár, a on dokonał zmiany zakwaterowania wzdłuż potoku Sió–Kapos–Szék aż do swojego letniego zakwaterowania, dziś w Tarhos. Imiona jego potomków, Tevel i Tormás, również występują na obszarze, który prawdopodobnie stał się obszarem plemiennym jego rodu, na którym później powstał komitat Tolna. Nazwa miejscowości Al-Dunánál odnosi się do zakwaterowania w Tarkacsu w komitacie Keve, który po podboju był jednym z obszarów Kabarów, części dukata, który zwykle należał do następców tronu. Tarhos w komitacie Békés znajduje się na skraju dukátus Bihar, a kwatera w komitacie Heves znajduje się w rejonie zakwaterowania klanu Aba, który może być połączony z Kabarami. Jego życie Jeśli prawdziwe jest założenie Györffyego, że Arpad został następcą Szabolcsa, wodza, a Tarkacsu nadal żył, to mógł być następcą tronu obok Szabolcsa, o czym świadczy jego zakwaterowanie w dukatusie należącym do następcy tronu. Jego nazwisko pojawia się w postaci Dursac jako jednego z liderów włoskiej kampanii 921-922 w towarzystwie Bursac / Bogát. [1] [3] Według Liudpranda, Dursak i Bogát byli bardzo dobrymi przyjaciółmi króla Włoch Berengara, który również posiadał w tym czasie tytuł cesarza. Wyjeżdżający do Włoch Węgrzy pomogli mu w osiedleniu się z przeciwnikami, którzy właśnie zebrali się w Weronie. Węgrzy skutecznie zaskoczyli przeciwników Berengára, zabijając ich lub chwytając. [4] Neve Dursac alakban előfordul a 921–922-es itáliai hadjárat egyik vezetőjeként Bursac/Bogát társaságában.</ref> Liudprand szerint Dursak és Bogát igen jó barátságban volt Berengár itáliai királlyal, aki ekkor a császári címet is viselte. Az Itáliába induló magyarok segítettek neki leszámolni ellenfeleivel, akik éppen Veronában gyűltek össze. A magyarok sikerrel meglepték Berengár ellenfeleit lemészárolva vagy foglyul ejtve őket. Niektórzy, w tym Gyula Kristó, uważają, że został Wielkim Księciem po Árpád. [2] Néhányan, köztük Kristó Gyula, úgy gondolják, hogy Árpád után ő lett a nagyfejedelem. Następcy Horserad był także członkiem delegacji węgierskiej, która odwiedziła Bizancjum około 948 r., Na czele której stał Bulcsú Harka. Informacje uzyskane z narracji delegacji pozostawiono potomności w dziele cesarza Konstantyna, urodzonego w szkarłatnym kolorze, z którego wiemy, że syn Tarkacsu był Teveli, a jego syn, wnuk Tarkacsu, Książę Chrzan. [1] A 948 körül Bizáncban járt magyar küldöttségnek – amelynek vezetője Bulcsú harka volt – tagja volt Tormás is. A küldöttség elbeszéléséből szerzett információkat a császár, Bíborbanszületett Konstantin művében az utókorra hagyta, innen tudjuk, hogy Tarkacsu fia volt Teveli, az ő fia pedig, Tarkacsu unokája Tormás herceg.</ref> Konsekwencje bitwy pod Augsburgiem w 955 r. Zostały zmiecione przez oddziały dwóch synów Árpáda, Tarkacsu i Zoltá, którzy ostatecznie przejęli władzę Wielkiego Księcia, a następnie Króla. Wydaje się, że gałąź Juty i Kowadła krwawiła w tym czasie, a Liüntika nie wie o jego potomkach. [1] A 955-ös augsburgi csata következményeit Árpád két fiának ága úszta meg, Tarkacsué és a végül a nagyfejedelmi majd királyi hatalmat magához ragadó Zoltáé. Jutas és Üllő ága, úgy tűnik, ekkor kivérzett, Liüntikának pedig nem tudunk utódairól. Według Bálinta Hómana i György Györffy'ego Tar Zerind, ojciec Koppány, był także synem Teveli, a tym samym wnukiem Tarkacsu. Spośród gałęzi Tarkacsu i Zolta, oddział Zolty ostatecznie zwyciężył podczas walki o dominację między Koppány i Szent István. [1] Hóman Bálint és Györffy György szerint Tar Zerind, Koppány apja, szintén Teveli fia és így Tarkacsu unokája volt. Tarkacsu és Zolta ága közül végül Koppány és Szent István főhatalomért folytatott küzdelme során győzött Zolta ága. Jegyzetek Kategória:Magyar törzsszövetségi vezetők Kategória:Árpád-ház