A Zsigmond király elleni összeesküvés és fogsága 1401-ben
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku węgierskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku węgierskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
| |||||||||||||||||||||||||||||||
A Zsigmond király elleni összeesküvés és fogsága (pol. Spisek i uwięzienie króla Zygmunta) w 1401 r. – rewolucja pałacowa, w której 28 kwietnia 1401 r. król został uwięziony przez zbuntowanych szlachciców i zawiesił wykonywanie swoich suwerennych praw.
Spis treści
Tło historyczne
Po śmierci węgierskiej królowej Marii I (1395), po dwóch nieudanych próbach, król Zygmunt II. zamierzał ożenić się z jedną z córek księcia Filipa II Śmiałego z Burgundii, później z Joanną II, królową Neapolu, w przypadku której przegraa w obliczu oporu strony neapolitańskiej, zainteresował się księżną Małgorzatą Brzeską. W tym czasie Zygmunt spotkał się z księżniczką i natychmiast zaręczył się 11 maja 1396 r., z udziałem arcybiskupa Wrocławia, ale zaręczyny były nadal utrzymywane w tajemnicy. W tym czasie panna młoda wróciła do Brzegu, gdzie była przygotowana do roli przyszłej królowej, a jej ojciec starał się podnieść posag, lecz wkrótce zmarł w 1399 r. I od tego czasu została oddana pod opiekę swoich braci.[1] W 1401 r. Zygmunt wysłał wiernego mu Polaka, Ścibora ze Ściborzyc, wojewodę Siedmiogrodu, aby sprowadził jego narzeczoną na Węgry na wesele – poseł wyruszył przed Wielkanocą. Jednak na Węgrzech dalsze wydarzenia zniweczyły to małżeństwo.
Spisek
28 kwietnia 1401 r. liga Kanizsai i zbuntowani panowie pojmali króla Zygmunta Luksemburga w pałacu w Budzie i zawiesili go w sprawowaniu jego panowania. Najpierw został zamknięty w zamku wyszehradzkim, a władzę przekazano Radzie Królewskiej. Jednak z powodu rozłamu nie osiągnięto jedności co do kandydata na tron. W tym celu liga Garai staneła przy królu, uprowadzając Zygmunta do swojego zamku Siklós, gdzie zawarto sojusz.
Następstwa
Ze względu na tło, w którym aktywnie uczestniczyli Mikołaj II Garai i Hermann II Cillei, król ostatecznie porzucił ten plan małżeństwa z księżniczką Małgorzatą, co było również spowodowane tym, że przyszłe bliskie stosunki między bogatym Śląskiem a Węgrami przy wsparciu Czech stanowiły zagrożenie. Polski król Władysława, który poślubił Annę Cillei, został zneutralizowany jako potencjalny pretendent do tronu przez inną członkinię rodu, Barbarę. W ten sposób Małgorza nie została królową Węgier.[2]
Dzieło literackie
Wydarzeni to omawia powieść A siklósi vár foglya (Więzień zamku Siklós). Autorką jest Tuster Jolán Mária.
Przypisy
Zasoby
- Mályusz Elemér: Zsigmond király uralma Magyarországon 1387–1437, Gondolat, Budapest, 1984
- Ráth Károly: A magyar királyok hadjáratai, utazásai és tartózkodási helyei, Győr, nyomtatott Sauervein Gézánál, 1861
- Schönherr Gyula. Az Anjou-ház örökösei, w: Szilágyi Sándor (wyd.): A magyar nemzet története III. kötet. Budapest: Athenaeum Irodalmi és Nyomdai Részvénytársulat, str. 385–630. (1895). [dostęp:2019-07-12].
- Solymosi László (szerk.): Magyarország történeti kronológiája I. A kezdetektől 1526-ig, (főszerk.: Benda Kálmán), Akadémiai Kiadó, Budapest, 1981.
- Szalay József–Baróti Lajos. A magyar nemzet története. Budapest: Lampel Róbert: Wodianer (1895–1898). [dostęp: 2019-07-12].
- Wertner Mór. [„Zsigmond király egy ismeretlen házassági összeköttetéséről”. Századok 1889 (23), str. 772–776. [dostęp: 2019-07-12].
- Zsigmond visegrádi fogsága, In: Magyar katolikus lexikon XV. (Veszp–Zs). Főszerk. Diós István; szerk. Viczián János. Budapest: Szent István Társulat. 2010.
Więcej informacji
- Tuster Jolán Mária: A siklósi vár foglya, Palladis Rt., Budapest, 1942
.svg){kind=link}