Eisenachi csata

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Eisenachi csata (pol. Bitwa pod Eisenach) w 908 r.[1] była miażdżącym zwycięstwem armii węgierskiej nad armią niemiecką złożoną z rycerzy z Frankonii, Saksonii i Turyngii.

Źródła

Gesta Regum Francorum excerpta, ex originali ampliata.

Tło

Ta bitwa jest częścią wojny węgiersko-niemieckiej, która rozpoczęła się w 900 roku po węgierskim podboju Panonii (Zadunaja) i trwała do 910 roku, bitwy pod Augsburgiem i Rednitz, obie zakończone katastrofalnymi klęskami niemieckimi, które zmusiły niemieckiego króla Ludwika IV Dziecięcia i księstwa niemieckie by zaakceptowały straty terytorialne i złożyły hołd Węgrom.[2]

Preludium

Po bitwie pod Pozsony zakończonej katastrofalną klęską atakujących armii wschodnich Franków pod wodzą księcia Bawarii Luitpolda, Węgrzy kierując się filozofią wojny nomadycznej: zniszczyć całkowicie wroga lub zmusić go do poddania się, najpierw zmusili księcia Bawarii [[Arnulf[[a do zapłacenia im daniny i pozwolenia ich armiom przekroczyć ziemie księstwa, by zaatakować inne terytoria niemieckie i chrześcijańskie[3], a następnie rozpoczęły dalekosiężne kampanie przeciwko innym księstwom frankijskim.

Plik:Europe and the Hungarian campaign of 908.jpg
Kampania węgierska w 908 roku i bitwa pod Eisenach

Pierwszym z nich był atak jednej armii węgierskiej na Turyngię i Saksonię. Nie był to jednak pierwszy atak Węgrów w Saksonii, bo dwa lata wcześniej dwie armie węgierskie po kolei zdewastowały księstwo, poproszone o przybycie przez słowiańskie plemię Dalamanci, mieszkające w pobliżu Miśni, zagrożone atakami Sasów i grabieżami. W swojej kampanii w 908 r. Węgrzy ponownie wykorzystali terytorium Dalamanci, aby zaatakować Turyngię i Saksonię, pochodząc z Czech lub Śląska, gdzie żyły plemiona słowiańskie, podobnie jak w 906 r.[3] Siły Turyngii i Saksonii pod dowództwem księcia Turyngii Burcharda spotkały się z Węgrami na polu bitwy pod Eisenach. Liczebność wojsk nie jest znana, ani dowódca wojsk węgierskich, choć możliwe, że był to ten sam dowódca, który doprowadził Węgrów do wielkich zwycięstw w bitwach pod Pozsony w 907 r., Augsburgiem i Rednitz w 910 r., ostatecznych w swych rozstrzygnięciach (unicestwienie sił wroga wraz z ich przywódcami).

Bitwa

Nie znamy wielu szczegółów na temat tej bitwy, ale wiemy, że była to miażdżąca klęska dla Niemców, a przywódca armii chrześcijańskiej: Burchard, książę Turyngii, został zabity wraz z Egino, księciem Turyngii i Rudolfem I, Biskup Würzburga wraz z większością niemieckich żołnierzy. Węgrzy następnie splądrowali Turyngię i Saksonię aż do Bremy [4], wracając do domu z wieloma łupami. [5] [6]

We do not know many details about this battle, but we know that it was a crushing defeat for the Germans, and the leader of the Christian army: Burchard, Duke of Thuringia was killed, along with Egino, Duke of Thuringia and Rudolf I, Bishop of Würzburg, together with the most part of the German soldiers. The Hungarians then plundered Thuringia and Saxonia as far north as Bremen,[4] returning home with many spoils.[5][6] 

Następstwa

Szablon:See also Szablon:See also

Po tym zwycięstwie węgierskie kampanie przeciwko księstwom niemieckim trwały do ​​910 r., Bitwy pod Augsburgiem i Rednitz zakończyły się katastrofalnymi klęskami niemieckimi, po których król niemiecki Ludwik Dzieciątko zawarł pokój z Księstwem Węgier, godząc się na złożenie hołdu temu drugiemu. oraz uznanie zdobyczy terytorialnych Węgier w czasie wojny. [2]

After this victory the Hungarian campaigns against the German duchies continued until 910, the  battles of Augsburg and Rednitz, ended with disastrous German defeats, after which the German king Louis the Child concluded peace with the Principality of Hungary, accepting to pay tribute to the latter, and recognizing the Hungarian territorial gains during the war.[2] 

Przypisy

  1. Csorba, Csaba (1997). Árpád népe (Árpád’s people). Budapest: Kulturtrade. str. 193. ISBN 963-9069-20-5.
  2. 2,0 2,1 Szabados, György. "Vereség háttér nélkül? Augsburg, 955". [dostęp:2014-08-02].
  3. 3,0 3,1 Bóna, István (2000). A magyarok és Európa a 9-10. században [Węgrzy i Europa w IX-X wieku]. Budapest: História - MTA Történettudományi Intézete. str. 36. ISBN 963-8312-67-X.
  4. Tarján Tamás, 908. augusztus 3. A kalandozó magyarok győzelme Eisenach mellett, Rubicon
  5. Reuter, Timothy. Germany in the Early Middle Ages 800–1056. New York: Longman, 1991., p. 129
  6. Chronicon Hermanni Contracti: Ex Inedito Hucusque Codice Augiensi, Unacum Eius Vita Et Continuatione A Bertholdo eius discipulo scripta. Praemittuntur Varia Anecdota. Subiicitur Chronicon Petershusanum Ineditum. 1, Typis San-Blasianis, 1790, p. CVIII, Text from: Gesta Francorum excerpta, ex originali ampliata, Latin text: "908 [...] Ungari in Saxones. Et Burchardus dux Toringorum, et Reodulfus epsicopus, Eginoque aliique quamplurimi occisi sunt devastata terra..". English translation: "908 [...] The Hungarians against the Saxons. And Burchard duke of the Thuringia, bishop Rudolf, and Egino were killed with many others and [the Hungarians] devastated the land"

Eisenachi csata (węg.)
Bitwa pod Eisenach (pol.)

Węgierskie najazdy na Europę
Czas 3 sierpnia 908
Miejsce Eisenach, Turyngia
Wynik Miażdżące zwycięstwo Węgier
Strony konfliktu
Państwo wschodniofrankijskie Księstwo Węgier
Dowódcy
Burchard, książę Turyngii
Egino, książę Turyngii
Rudolf I], biskup Würzburg
Nieznany dowódca węgierski
Siły
Nieznane Nieznane
Straty
Ciężkie, razem ze wszystkimi dowódcami Nieznane (prawdopodobnie lekkie)

{{{notes}}}
Węgierskie najazdy na Europę

Południowy Bug (896)  ♦  Brenta (899)  ♦  Pozsonyi (907)  ♦  Eisenach (908)  ♦  Lechfeld (910)  ♦  Rednit (910)  ♦  Aschbach (913)  ♦  Anchialos (917)  ♦  Püchen (919)  ♦  Bitwa nad Drawą (925 (?))  ♦  Riade (933)  ♦  W.l.n.d.r (934)  ♦  Fraxinet (942)  ♦  Hiszpania (942)  ♦  Wels (943)  ♦  Augsburg (955)  ♦  Bitwa nad Driną (ok.960)  ♦  Syrmia (ok.960)  ♦  Wojna bułgarsko-węgierska (880–1380)  ♦  Arcadiopolis (970)