Magyar Nagyfejedelemség

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Strona Autorzy Nota
[5] [6] Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Szablon:Infobox former country

Magyar Nagyfejedelemség (pol. Księstwo Węgier (principatum)[1][2][3][4][5][6][7] lub Księstwo Węgier (ducatus)[8][9] (: „Wielkie Księstwo Węgier”)[10] było najwcześniej udokumentowanym państwem węgierskim w Kotlinie Karpackiej, założone 895 lub 896[11][12][13][14][15], po podboju Kotliny Karpackiej przez Madziarów w IX wieku.

Węgrzy, lud pół-koczowniczy tworzący sojusz plemienny[13][16][17][18] kierowany przez Arpada, przybyli z Etelköz, które było ich wcześniejszym księstwem na wschód od Karpat.[19]

W tym okresie potęga węgierskiego Wielkiego Księcia wydawała się maleć niezależnie od powodzenia węgierskich najazdów wojskowych w całej Europie. Terytoria plemienne, rządzone przez węgierskich watażków (wodzów), stały się pół-niezależnymi państewkami (np. domena Gyula Młodszego w Siedmiogrodzie). Terytoria te zostały ponownie zjednoczone dopiero pod rządami św. Stefana. Pół-koczownicza ludność węgierska przyjęła osiadłe życie. Społeczeństwo plemienne zmieniło się w społeczeństwo państwowym. Od drugiej połowy X wieku zaczęło się szerzyć chrześcijaństwo. Księstwo zostało zastąpione przez chrześcijańskie Królestwo Węgier w wyniku koronacji św. Stefana I w Esztergom w Boże Narodzenie 1000 r. (Alternatywną datą jest 1 stycznia 1001 r.).[20][21][22]

Węgierska historiografia nazywa cały okres od 896 do 1000 roku „wiekiem księstwa”[14].

Name

Szablon:History of Hungary

Etnonim węgierskiego sojuszu plemiennego jest niepewny. Według jednego poglądu, zgodnie z opisem Anonima, federację nazwano „Hetumoger / Siedmiu Madziarów” („VII principales persone qui Hetumoger dicuntur”, „siedem książęcych osób zwanych Siedmioma Madziarami” [23]), chociaż słowo „Madziarowie” prawdopodobnie pochodzi od imienia najsłynniejszego węgierskiego plemienia, zwanego Megyer. Plemienna nazwa „Megyer” stała się „Magyar”, odnosząc się do całego narodu węgierskiego. [24] [25] Źródła pisane zwane Madziarami „Węgrami” przed podbiciem Kotliny Karpackiej, kiedy jeszcze mieszkali na stepach Europy Wschodniej (w 837 „Ungri” wspomniany przez Georgiusa Monachusa, w 862 „Ungri” Annalesa Bertinianiego, w 881 „Ungari” przez Annales ex Annalibus Iuvavensibus). 

The ethnonym of the Hungarian tribal alliance is uncertain. According to one view, following Anonymus's description, the federation was called "Hetumoger / Seven Magyars" ("VII principales persone qui Hetumoger dicuntur", "seven princely persons who are called Seven Magyars"[23]), though the word "Magyar" possibly comes from the name of the most prominent Hungarian tribe, called Megyer. The tribal name "Megyer" became "Magyar" referring to the Hungarian people as a whole.[24][25] Written sources called Magyars "Hungarians" prior to the conquest of the Carpathian Basin when they still lived on the steppes of Eastern Europe (in 837 "Ungri" mentioned by Georgius Monachus, in 862 "Ungri" by Annales Bertiniani, in 881 "Ungari" by the Annales ex Annalibus Iuvavensibus).

We współczesnych źródłach bizantyjskich, pisanych w języku greckim, kraj ten był nazywany „zachodnimi Turkami” [26] [27], w przeciwieństwie do Turków Wschodnich lub Chazarskich. Żydowski Hasdai ibn Shaprut około 960 r. W liście do Józefa Chazarów nazwał państwo „krajem Hungrinów” [28]. 

In contemporary Byzantine sources, written in Greek, the country was known as "Western Tourkia"[26] [27] w przeciwieństwie do wschodniej lub chazarskiej Tourki. Żydowski Hasdai ibn Shaprut około 960 r. W liście do Józefa Chazarów nazwał państwo „krajem Węgrów” [28].

"Tenth-century Byzantine sources, speaking in cultural more than ethnic terms, acknowledged a wide zone of diffusion by referring to the Khazar lands as 'Eastern Tourkia' and Hungary as 'Western Tourkia.'" Carter Vaughn Findley, The Turks in the World History Szablon:Webarchive, Oxford University Press, 2005, p. 51, citing Peter B. Golden,  'Imperial Ideology and the Sources of Political Unity Amongst the Pre-Činggisid Nomads of Western Eurasia,' Archivum Eurasiae Medii Aevi 2 (1982), 37–76.</ref>[27] in contrast to eastern or Khazar Tourkia. The Jewish Hasdai ibn Shaprut around 960 called the polity "the land of the Hungrin" (the land of the Hungarians) in a letter to Joseph of the Khazars.[28]

History

Background

A detail of the Arrival of the Hungarians, Árpád Feszty's and his assistants' vast (1800 m2) cyclorama, painted to celebrate the 1000th anniversary of the Magyar conquest of Hungary, now displayed at the Ópusztaszer National Heritage Park in Hungary
Europe around 900
{{#invoke:Ikona|szablon}} Osobne artykuły: Hungarian Conquest of the Carpathian Basin i Hungarian prehistory.

W przededniu przybycia Węgrów (Madziarów), około 895 r., Terytorium Kotliny Karpackiej rządziły Wschodnia Francia, Pierwsze Cesarstwo Bułgarskie i Wielkie Morawy (państwo wasalne Wschodniej Francji) [29]. Węgrzy posiadali dużą wiedzę o tym regionie, ponieważ byli często zatrudniani jako najemnicy przez okoliczne władze i prowadzili własne kampanie na tym obszarze przez dziesięciolecia. [30] Obszar ten był słabo zaludniony [3] [31] od czasu zniszczenia przez Karola Wielkiego stanu Awarów w 803 r., A Madziarowie (Węgrzy) mogli poruszać się spokojnie i praktycznie bez sprzeciwu. [32] 

On the eve of the arrival of the Hungarians (Magyars), around 895, East Francia, the First Bulgarian Empire and Great Moravia (a vassal state of East Francia)[29] ruled the territory of the Carpathian Basin. The Hungarians had much knowledge about this region because they were frequently hired as mercenaries by the surrounding polities and had led their own campaigns in this area for decades.[30] This area had been sparsely populated[3][31] since Charlemagne's destruction of the Avar state in 803, and the Magyars (Hungarians) were able to move in peacefully and virtually unopposed.[32]

Nowo zjednoczeni Węgrzy, na czele z Árpádem, osiedlili się w Kotlinie Karpackiej od 895 r. Księstwo Balatonu, wschodnio-frankońskie państwo wasalne w Transdanubii, zostało podbite podczas kampanii węgierskiej w kierunku Włoch około 899–900. Wielkie Morawy zostały unicestwione w latach 902-907, a ich część, dawne Księstwo Nitry, weszła w skład państwa węgierskiego. Południowo-wschodnie części Kotliny Karpackiej znajdowały się pod panowaniem Pierwszego Cesarstwa Bułgarskiego, ale Bułgarzy stracili dominację w wyniku podboju Węgier. Kontrola przed osadnictwem węgierskim terytorium Solitudo Avarorum (głównie północna część Wielkiej Niziny Węgierskiej), gdzie żyły szczątki Awarów, nie została jeszcze w pełni wyjaśniona. 

The newly unified Hungarians, led by Árpád, settled in the Carpathian Basin starting in 895. The Balaton Principality, an East Frankish vassal state in Transdanubia, was subjugated during a Hungarian campaign in the direction of Italy around 899–900. Great Moravia was annihilated between 902 and 907 and a part of it, the former Principality of Nitra, became part of the Hungarian state. The south-eastern parts of the Carpathian Basin were under the rule of the First Bulgarian Empire, but the Bulgarians lost their dominance due to the Hungarian conquest. The control prior to the Hungarian settlement of the territory of the Solitudo Avarorum (mostly the northern part of Great Hungarian Plain), where remnants of the Avars lived, has not yet been entirely clarified.

Military achievements

Szablon:See also

Księstwo jako państwo wojownicze [1] z nowo odkrytą potęgą militarną przeprowadzało energiczne naloty, sięgające od Konstantynopola po środkową Hiszpanię. Trzy główne armie cesarskie Franków zostały ostatecznie pokonane przez Węgrów w latach 907–910 [33]. 

The principality as a warrior state,[1] with a new-found military might, conducted vigorous raids ranging widely from Constantinople to central Spain. Three major Frankish imperial armies were defeated decisively by the Hungarians between 907 and 910.[33]

Węgrom udało się przedłużyć granicę de iure bawarsko-węgierską do rzeki Enns (do 955 r.) [34], a księstwo nie było atakowane z tego kierunku przez 100 lat po bitwie pod Pressburgiem [21]. Przerywane kampanie węgierskie trwały do ​​970 r., Ale dwie klęski militarne w 955 (Lechfeld) i 970 (Arcadiopolis) oznaczały zmianę w ewolucji węgierskiego księstwa [35]. 

The Hungarians succeeded in extending the de iure Bavarian-Hungarian border to the River Enns (until 955),[34] and the principality was not attacked from this direction for 100 years after the Battle of Pressburg.[21] The intermittent Hungarian campaigns lasted until 970, but two military defeats in 955 (Lechfeld) and 970 (Arcadiopolis) marked a shift in the evolution of the Hungarian principality.[35]

Transition

Księstwo Węgier w 998 r

Przejście od społeczeństwa hierarchicznego do społeczeństwa państwowego było jednym z najważniejszych wydarzeń w tym czasie. [36] Początkowo Madziarowie prowadzili pół-koczowniczy tryb życia, uprawiając transhumans: wędrowali wzdłuż rzeki między pastwiskami zimowymi i letnimi, znajdując wodę dla swojego inwentarza [37]. Zgodnie z teorią Györffy'ego [38] wywodzącą się z nazw miejsc, zimowe kwatery Árpáda - wyraźnie po jego okupacji w Panonii w 900 roku - prawdopodobnie znajdowały się w „Árpádváros” (miasto Árpáda), obecnie dzielnicy Pécs i jego letnich kwaterach - co potwierdził Anonymus - byli na wyspie Csepel. [37] Później, zgodnie z tą teorią, jego nowa letnia kwatera znajdowała się w Csallóköz [37], jednak dyskusyjna jest dokładna lokalizacja wczesnego centrum państwa. Według Gyuli Kristó ośrodek znajdował się między Dunajem a Cisą [38], ale znaleziska archeologiczne wskazują na lokalizację w regionie Górnej Cisy [38]. 

The change from a ranked chiefdom society to a state society was one of the most important developments during this time.[36] Initially, the Magyars retained a semi-nomadic lifestyle, practising transhumance: they would migrate along a river between winter and summer pastures, finding water for their livestock.[37] According to Györffy's theory[38] derived from placenames, Árpád's winter quarters -clearly after his occupation of Pannonia in 900- were possibly in 'Árpádváros' (Árpád's town), now a district of Pécs, and his summer quarters -as confirmed by Anonymus- were on Csepel Island.[37] Later, his new summer quarters were in Csallóköz[37] according to this theory, however the exact location of the early center of the state is disputed. According to Gyula Kristó the center was located between the Danube and Tisza rivers,[38] but the archaeological findings imply a location in the region of the Upper Tisza.[38]

De Administrando Imperio Konstantyna VII, napisane około 950 r., Próbuje precyzyjnie zdefiniować cały kraj Węgrów, czyli Turków. [39] Konstantyn opisał dawnych mieszkańców Węgier (np. Morawian), opisał wczesne węgierskie osady i sąsiadów oraz zlokalizował węgierskie rzeki (Temes, Maros, Körös, Tisza, Tutisz). [39] Konstantyn miał dużo większą wiedzę o wschodnich częściach Węgier; dlatego też według jednej teorii Tourkia nie oznaczała ziemi całej federacji, ale osadę plemienną, a źródłem opisu Węgier mógł być Gyula, którego plemię zaludniło pięć rzek około 950 roku. [39] Według innej hipotezy, opartej głównie na opisie Konstantyna, Węgrzy zaczęli osiedlać zachodnie Węgry (Transdanubia) tak naprawdę dopiero po 950 roku, ponieważ wschodnia część kraju była bardziej przystosowana do koczowniczego trybu życia [39]. 

Constantine VII's De Administrando Imperio, written around 950 AD, tries to define precisely the whole land of the Hungarians, or Tourkia.[39] Constantine described the previous inhabitants of Hungary (e.g., the Moravians), described early Hungarian settlements and neighbors, and located Hungarian rivers (Temes, Maros, Körös, Tisza, Tutisz).[39] Constantine had much more knowledge about the eastern parts of Hungary; therefore, according to one theory, Tourkia did not mean the land of the whole federation, but a tribal settlement, and the source of the description of Hungary could have been Gyula whose tribe populated the five rivers around 950.[39] According to another hypothesis, mainly based on Constantine's description, the Hungarians started to really settle western Hungary (Transdanubia) only after 950, because the eastern part of the country was more suitable for a nomadic lifestyle.[39]

Ze względu na zmienioną sytuację gospodarczą, niewystarczające pastwiska na utrzymanie koczowniczego społeczeństwa i niemożność poruszania się [40], pół-koczowniczy styl życia Węgier zaczął się zmieniać, a Madziarowie przyjęli osiadłe życie i zwrócili się ku rolnictwu [29]. tej zmiany datuje się na VIII wiek. [6] Społeczeństwo stało się bardziej jednorodne: miejscowa ludność słowiańska i inne połączyły się z Węgrami. [40] Węgierscy przywódcy plemienni i ich klany założyli ufortyfikowane ośrodki w kraju, a później ich zamki stały się ośrodkami hrabstw. [32] Cały system wsi węgierskich rozwinął się w X wieku. [37] 

Due to changed economic circumstances, insufficient pasturage to support a nomadic society and the impossibility of moving on,[40] the semi-nomadic Hungarian lifestyle began to change and the Magyars adopted a settled life and turned to agriculture,[29] though the start of this change can be dated to the 8th century.[6] The society became more homogeneous: the local Slavic and other populations merged with the Hungarians.[40] The Hungarian tribal leaders and their clans established fortified centers in the country and later their castles became centers of the counties.[32] The whole system of Hungarian villages developed in the 10th century.[37]

Fajsz i Taksony, wielcy książęta Węgrów, rozpoczęli reformę struktury władzy. [41] [42] Po raz pierwszy zaprosili chrześcijańskich misjonarzy i zbudowali forty [41]. Taksony zlikwidował stare centrum księstwa węgierskiego (prawdopodobnie w Górnej Cisy) i szukał nowych w Székesfehérvár [42] i Esztergom. [43] Taksony przywrócił również dawną służbę wojskową, zmienił uzbrojenie armii i przeprowadził zorganizowane przesiedlenia ludności węgierskiej na dużą skalę. [42] 

Fajsz and Taksony, the Grand Princes of the Hungarians, began to reform the power structure.[41][42] They invited Christian missionaries for the first time and built forts.[41] Taksony abolished the old center of the Hungarian principality (possibly at Upper Tisza) and sought new ones at Székesfehérvár[42] and Esztergom.[43] Taksony also reintroduced the old style military service, changed the weaponry of the army, and implemented large-scale organized resettlements of the Hungarian population.[42]

Konsolidacja państwa węgierskiego rozpoczęła się za panowania Gézy [44]. Po bitwie pod Arcadiopolis Cesarstwo Bizantyjskie było głównym wrogiem Węgrów. [45] Ekspansja bizantyjska zagroziła Węgrom, ponieważ ujarzmione pierwsze imperium bułgarskie było w tym czasie sprzymierzone z Madziarami. [45] Sytuacja stała się trudniejsza dla księstwa, kiedy Cesarstwo Bizantyjskie i Święte Cesarstwo Rzymskie zawarły sojusz w 972 roku. [45] W 973 r. Dwunastu znamienitych posłów madziarskich, których prawdopodobnie mianował Géza, uczestniczyło w sejmie prowadzonym przez Ottona I, Świętego Cesarza Rzymskiego. Géza nawiązał bliskie stosunki z bawarskim dworem, zapraszając misjonarzy i poślubiając swojego syna Gisela, córkę księcia Henryka II. [40] Géza z dynastii Arpadów, wielki książę Węgrów, który rządził tylko częścią zjednoczonego terytorium, nominalny władca wszystkich siedmiu plemion Madziarów, zamierzał zintegrować Węgry z chrześcijańską Europą Zachodnią, odbudowując państwo zgodnie z zachodnim modelem politycznym i społecznym . Najstarszy syn Gézy, St Stephen (István, Stephen I Węgier) został pierwszym królem Węgier po pokonaniu swojego wuja Koppány, który również zasiadł na tronie. Zjednoczenia Węgier, fundamentu państwa chrześcijańskiego [46] i jego przekształcenia w europejską monarchię feudalną dokonał Stefan. 

The consolidation of the Hungarian state began during the reign of Géza.[44] After the battle of Arcadiopolis, the Byzantine Empire was the main enemy of the Hungarians.[45] The Byzantine expansion threatened the Hungarians, since the subjugated First Bulgarian Empire was allied with the Magyars at that time.[45] The situation became more difficult for the principality when the Byzantine Empire and the Holy Roman Empire made an alliance in 972.[45] In 973, twelve illustrious Magyar envoys, whom Géza had probably appointed, participated in the Diet held by Otto I, Holy Roman Emperor. Géza established close ties with the Bavarian court, inviting missionaries and marrying his son to Gisela, daughter of Duke Henry II.[40] Géza of the Árpád dynasty, Grand Prince of the Hungarians, who ruled only part of the united territory, the nominal overlord of all seven Magyar tribes, intended to integrate Hungary into Christian Western Europe, rebuilding the state according to the Western political and social model. Géza's eldest son St Stephen (István, Stephen I of Hungary) became the first King of Hungary after defeating his uncle Koppány, who also claimed the throne. The unification of Hungary, the foundation of the Christian state[46] and its transformation into a European feudal monarchy was accomplished by Stephen.

Christianization

{{#invoke:Ikona|szablon}} Osobny artykuł: History of Christianity in Hungary.

Szablon:See also

Nowe państwo węgierskie znalazło się na granicy chrześcijaństwa. [40] Od drugiej połowy X wieku chrześcijaństwo rozkwitło, gdy przybyli z Niemiec misjonarze katoliccy. Pomiędzy 945 a 963 głównymi urzędnikami Księstwa (Gyula i Horka) zgodzili się przejść na chrześcijaństwo. [47] [48] 

The new Hungarian state was on the frontier of Christendom.[40] From the second half of the 10th century, Christianity flourished as Catholic missionaries arrived from Germany. Between 945 and 963, the main office-holders of the Principality (the Gyula, and the Horka) agreed to convert to Christianity.[47][48]

W 973 r. Géza I i wszyscy jego domownicy zostali ochrzczeni, a cesarz Otton I zawarł formalny pokój; jednak pozostawał zasadniczo poganinem nawet po swoim chrzcie: [19] Géza był kształcony przez swojego ojca Taksony'ego jako pogański książę. [49] Pierwszy klasztor benedyktynów na Węgrzech został założony w 996 roku przez księcia Géza. Za panowania Gézy naród ostatecznie wyrzekł się koczowniczego trybu życia i w ciągu kilku dekad bitwy pod Lechfeld stał się królestwem chrześcijańskim. [19] 

In 973 Géza I and all his household were baptised, and a formal peace concluded with Emperor Otto I; however he remained essentially pagan even after his baptism:[19] Géza had been educated by his father Taksony as a pagan prince.[49] The first Hungarian Benedictine monastery was founded in 996 by Prince Géza. During Géza's reign, the nation conclusively renounced its nomadic way of life and within a few decades of the battle of Lechfeld became a Christian kingdom.[19]

Organization of the state

Aż do 907 (lub 904) państwo węgierskie znajdowało się pod wspólnym rządem (być może przejętym od Chazarów). Królestwo zostało podzielone między króla sakralnego (niektóre źródła podają tytuły „książę” [50] lub „khan” [51]) lub Kende i przywódcę wojskowego, czyli gyula. Nie wiadomo, która z dwóch ról została przypisana Árpádowi, a którą Kurszánowi.Szablonowi: Potrzebne źródło Możliwe, że po śmierci Kende Kurszána podział ten ustał i Árpád został jedynym władcą księstwa. Bizantyjski Konstantyn Porfirogenetos zwany Árpád „ho megas Tourkias archon” (wielki książę Tourkias) [52] i wszyscy książęta z X wieku, którzy rządzili krajem, posiadali ten tytuł. [5] Według starszeństwa Agnatic najstarsze członki klanu rządzącego odziedziczyli księstwo. Wielcy książęta węgierscy prawdopodobnie nie mieli nadrzędnej władzy, ponieważ podczas wypraw wojennych na zachód i południe początkowo silna [53] władza książęca zmalała. [52] Ponadto zapisy nie odnoszą się do Wielkich Książąt w pierwszej połowie X wieku, z wyjątkiem jednego przypadku, w którym wspominają o Taksony jako „księciu Węgier” (Taxis-dux, dux Tocsun) w 947 roku. [52] Rola dowódców wojskowych (Bulcsú, Lél) stała się bardziej znacząca. [52] Książęta z dynastii Arpadów nosili imiona tureckie, podobnie jak większość plemion węgierskich. [14] 

Until 907 (or 904), the Hungarian state was under joint rule (perhaps adopted from the Khazars). The kingship had been divided between the sacral king (some sources report the titles "prince"[50] or "khan"[51]), or Kende, and the military leader, or gyula. It is not known which of the two roles were assigned to Árpád and which to Kurszán.Szablon:Citation needed Possibly, after the Kende Kurszán's death, this division ceased and Árpád became the sole ruler of the principality. The Byzantine Constantine Porphyrogennetos called Árpád "ho megas Tourkias archon" (the great prince of Tourkia),[52] and all of the 10th-century princes who ruled the country held this title.[5] According to the Agnatic seniority the oldest members of the ruling clan inherited the principality. The Grand Princes of Hungary probably did not hold superior power, because during the military campaigns to the west and to the south the initially strong[53] princely power had decreased.[52] Moreover, the records do not refer to Grand Princes in the first half of the 10th century, except in one case, where they mention Taksony as 'duke of Hungary' (Taxis-dux, dux Tocsun) in 947.[52] The role of military leaders (Bulcsú, Lél) grew more significant.[52] The princes of the Árpád dynasty bore Turkic names as did the majority of the Hungarian tribes.[14]

Titles

  • Kende (w źródłach arabskich) lub megas archon (w źródłach bizantyjskich), rex (w źródłach łacińskich), Wielki Książę Węgrów (po 907 n.e.)
  • Gyla lub djila ( gyula) lub magnus princeps (w źródłach zachodnich), dowódca wojskowy [52] ( druga ranga), [52] Wielki Książę Węgrów [52]
  • Horca , Kharkhas , sędzia [54] (trzecia pozycja) [52]


  • Kende (in Arabic sources) or megas archon (in Byzantine sources), rex (in Latin sources), the Grand Prince of Hungarians (after 907 CE)
  • Gyla or djila (gyula) or magnus princeps (in western sources), the military leader[52] (second rank),[52] the Grand Prince of Hungarians[52]
  • Horca, Kharkhas, the judge[54] (third rank)[52]

Population

Szablon:See also 

There are various estimates of the size of the country's population in the 10th century, ranging from 250,000 to 1,500,000 in 900 AD. There is no archaeological evidence that the Hungarian nobles lived in castles in the 10th century.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Archaeology revealed only one fortified building dated to the late 9th century (the castle of Mosapurc).{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Only excavations of 11th century buildings give certain evidence of castle building.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} However, the result of the excavations in Borsod may imply that the prelates and nobles lived in stone houses as early as the 10th century.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Muslim geographers mentioned that Hungarians lived in tents.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Beside tents, the common people lived in pit-dwellings, though there is archaeological proof of the appearance of more-roomed{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} and wood-and-stone house types.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}}

Dalsze teorie

Niektórzy historycy uważają, że ludzie księcia Árpáda mówili po turecku, a Madziarowie byli w Zagłębiu od 680 roku. Ich głównym argumentem jest to, że cmentarze nowo przybyłych są zbyt małe, co wskazuje, że populacja nie była wystarczająco duża, aby uczynić Madziarskim językiem dominującym w Basen. Wydaje się jednak, że Árpád przewodził plemieniu Megyer i byłoby trudne, gdyby plemię Megyer mówiło po bułgarskim tureckim. Sablon: wyjaśnij Oczywiście w zasadzie wszystko może się zdarzyć w symbiozie. [55] 

Some historians believe that Prince Árpád's people spoke Turkic and the Magyars had been in the Basin since 680. Their main argument is that the newcomers' cemeteries are too small, indicating that the population wasn't big enough to make Magyar the dominant language in the Basin. However, it seems that Árpád led the Megyer tribe, and it would be tricky if the Megyer tribe would have spoken Bulgar Turkic.Szablon:Clarify Of course, in principle anything may happen in a symbiosis.[55]

Przypisy

  1. ↑ 1,0 1,1 S. Wise Bauer, The history of the medieval world: from the conversion of Constantine to the First Crusade, W. W. Norton & Company, 2010, str. 586
  2. ↑ George H. Hodos, The East-Central European region: an historical outline, Greenwood Publishing Group, 1999, str. 19
  3. ↑ 3,0 3,1 Alfried Wieczorek, Hans-Martin Hinz, Council of Europe. Art Exhibition, Europe's centre around AD 1000, Volume 1, Volume 1, Theiss, 2000, pp. 363-372
  4. ↑ Ferenc Glatz, Magyar Történelmi Társulat, Etudes historiques hongroises 1990: Environment and society in Hungary, Institute of History of the Hungarian Academy of Sciences, 1990, str. 10
  5. ↑ 5,0 5,1 Acta historica, Volumes 105-110, József Attila Tudom. Bölcs. Kar, 1998, str. 28
  6. ↑ 6,0 6,1 Antal Bartha, Hungarian society in the 9th and 10th centuries, Akadémiai Kiadó, 1975, pp- 53-84,
  7. ↑ Oksana Buranbaeva, Vanja Mladineo, Culture and Customs of Hungary, ABC-CLIO, 2011, str. 19
  8. ↑ Colin Davies, The emergence of Western society: European history A.D. 300-1200, Macmillan, 1969, str. 181
  9. ↑ Jennifer Lawler, Encyclopedia of the Byzantine Empire, McFarland & Co., 2004, str.13
  10. ↑ Hadtörténelmi közlemények, Volume 114, Hadtörténeti Intézet és Múzeum, 2001, str. 131
  11. ↑ The encyclopedia Americana, Volume 14, Grolier Incorporated, 2002, str. 581
  12. ↑ Encyclopedia Americana, Volume 1, Scholastic Library Pub., 2006, str. 581
  13. ↑ 13,0 13,1 Louis Komzsik, Cycles of Time: From Infinity to Eternity, Trafford Publishing, 2011 str. 54
  14. ↑ 14,0 14,1 14,2 Acta orientalia Academiae Scientiarum Hungaricae, Volume 36 Magyar Tudományos Akadémia (Hungarian Academy of Sciences), 1982, str. 419
  15. ↑ Zahava Szász Stessel, Wine and thorns in Tokay Valley: Jewish life in Hungary : the history of Abaújszántó, Fairleigh Dickinson Univ Press, 1995, str. 47
  16. ↑ Peter Linehan, Janet Laughland Nelson. 2001. str. 79
  17. ↑ Anatoly Michailovich Khazanov, André Wink. 2001. str. 103
  18. ↑ Lendvai. 2003. str. 15
  19. ↑ 19,0 19,1 19,2 Paul Lendvai, The Hungarians: a thousand years of victory in defeat, C. Hurst & Co. Publishers, 2003, str. 15-29, str. 533
  20. ↑ University of British Columbia. Committee for Medieval Studies, Studies in medieval and renaissance history, Committee for Medieval Studies, University of British Columbia, 1980, str. 159
  21. ↑ 21,0 21,1 Peter F. Sugar, Péter Hanák [1] A History of Hungary, Indiana University Press, 1994, pp 12-17
  22. ↑ Pál Engel, Tamás Pálosfalvi, Andrew Ayton, The Realm of St. Stephen: A History of Medieval Hungary, 895-1526, .B.Tauris, 2005, str. 27
  23. ↑ Gyula Decsy, A. J. Bodrogligeti, Ural-Altaische Jahrbücher, Volume 63, Otto Harrassowitz, 1991, p. 99
  24. ↑ György Balázs, Károly Szelényi, The Magyars: the birth of a European nation, Corvina, 1989, p. 8
  25. ↑ Alan W. Ertl, Toward an Understanding of Europe: A Political Economic Précis of Continental Integration, Universal-Publishers, 2008, p. 358
  26. ↑ Peter B. Golden, Nomads and their neighbours in the Russian steppe: Turks, Khazars and Qipchaqs, Ashgate/Variorum, 2003. „Źródła bizantyjskie z X wieku, mówiąc bardziej kulturowo niż etnicznie, uznały szeroką strefę rozpowszechnienia, nazywając ziemie chazarskie„ Turkami Wschodnimi ”, a Węgry„ Turkami Zachodnimi ”. Carter Vaughn Findley, Turcy na świecie Szablon historii: Webarchive, Oxford University Press, 2005, s. 51, cytując Petera B. Golden, „Imperial Ideology and the Sources of Political Unity Amongst the Pre-Chinggisid Nomads of Western Eurasia,” Archivum Eurasiae Medii Aevi 2 (1982), 37–76.
  27. ↑ Carter V. Findley, The Turks in world history, Oxford University Press, 2005, p. 51
  28. ↑ Raphael Patai, The Jews of Hungary: History, Culture, Psychology, Wayne State University Press, 1996, p. 29,
  29. ↑ 29,0 29,1 Kirschbaum, Stanislav J. (1995). A History of Slovakia: The Struggle for Survival. New York: Palgrave Macmillan; St. Martin's Press. str. 26. ISBN 978-0-312-10403-0. https://books.google.com/books?id=3JV_ARmBtYgC&printsec=frontcover&dq=A+History+of+Slovakia:+The+Struggle+for+Survival&hl=en&ei=41ZJTZDLJoHQhAeqlsXODg&sa=X&oi=book_result&ct=result&resnum=1&ved=0CDgQ6AEwAA#v=onepage&q&f=false. Pristupljeno 2009-10-09.  Cited: "Great Moravia was a vassal state of the Germanic Frankish Kingdom and paid an annual tribute to it."
  30. ↑ István Süli-Zakar, THE MOST IMPORTANT GEOPOLITICAL AND HISTOGEOGRAPHICAL QUESTIONS OF THE AGE OF THE CONQUEST AND THE FOUNDATION OF THE HUNGARIAN STATE, In: NEW RESULTS OF CROSS-BORDER CO-OPERATION, The Department of Social Geography and Regional Development Planning of the University of Debrecen & Institute for Euroregional Studies „Jean Monnet” European Centre of Excellence, 2011, str. 12,
  31. ↑ Bryan Cartledge, Bryan Cartledge (Sir.), The will to survive: a history of Hungary, Timewell Press, 2006, p.6
  32. ↑ 32,0 32,1 Dora Wiebenson, József Sisa, Pál Lövei, The architecture of historic Hungary, MIT Press, 1998, str. 11,
  33. ↑ Peter Heather, Empires and Barbarians: The Fall of Rome and the Birth of Europe, Pan Macmillan, 2012, str. 369,
  34. ↑ Clifford Rogers, The Oxford Encyclopedia of Medieval Warfare and Military Technology, Volume 1, Oxford University Press, 2010, str. 292
  35. ↑ Oksana Buranbaeva [2] Culture and Customs of Hungary
  36. ↑ The New Hungarian quarterly, Volumes 31-32, Corvina Press, 1990, str. 140
  37. ↑ 37,0 37,1 37,2 37,3 Lajos Gubcsi, Hungary in the Carpathian Basin, MoD Zrínyi Media Ltd, 2011
  38. ↑ 38,0 38,1 38,2 Révész, László (March 1996). A honfoglaló magyarok Északkelet- Magyarországon. Új Holnap 41. Arhivirano iz originala 25 April 2012. https://web.archive.org/web/20120425052913/http://oldwww.uni-miskolc.hu/city/Olvaso/ujholnap/marcius/revesz.htm. 
  39. ↑ 39,0 39,1 39,2 39,3 Günter Prinzing, Maciej Salamon, Byzanz und Ostmitteleuropa 950 - 1453: Beiträge einer table-ronde während des XIX. International Congress of Byzantine Studies, Copenhagen 1996, Otto Harrassowitz Verlag, 1999, pp. 27-33
  40. ↑ 40,0 40,1 40,2 40,3 Nóra Berend, At the gate of Christendom: Jews, Muslims, and "pagans" in medieval Hungary, c. 1000-c. 1300, Cambridge University Press, 2001, str. 19
  41. ↑ 41,0 41,1 László Kósa, István Soós, A companion to Hungarian studies, Akadémiai Kiadó, 1999, str. 113
  42. ↑ 42,0 42,1 42,2 Révész, László (2010-12-20). Hunok, Avarok, Magyarok (Huns, Avars, Magyars). Hitel folyóirat (Magazine of Hitel). Arhivirano iz originala 19 March 2012. https://web.archive.org/web/20120319062534/http://www.hitelfolyoirat.hu/dl/pdf/20110202-11330.pdf. 
  43. ↑ Révész, László (February 2008). A Felső-Tisza-vidék honfoglalás kori temetői. História (Magazine of História). http://www.historia.hu/. 
  44. ↑ Stanislav J. Kirschbaum [3] A History of Slovakia: The Struggle for Survival
  45. ↑ 45,0 45,1 45,2 József Attila Tudományegyetem., Bölcsészettudományi Kar (University of József Attila), Acta historica, Volumes 92-98, 1991, str. 3
  46. ↑ Miklós Molnár [4] A Concise History of Hungary
  47. ↑ András Gerő, A magyar történelem vitatott személyiségei, Volume 3, Kossuth, 2004, str. 13,
  48. ↑ Mark Whittow, The making of Byzantium, 600-1025, University of California Press, 1996, str. 294
  49. ↑ Ferenc Glatz, Magyarok a Kárpát-medencében, Pallas Lap- és Könyvkiadó Vállalat, 1988, str. 21
  50. ↑ Kevin Alan Brook, The Jews of Khazaria, Rowman & Littlefield, 2009, str. 253
  51. ↑ Victor Spinei, The Great Migrations in the East and South East of Europe from the Ninth to the Thirteenth Century: Hungarians, Pechenegs and Uzes, Hakkert, 2006, str. 42
  52. ↑ 52,00 52,01 52,02 52,03 52,04 52,05 52,06 52,07 52,08 52,09 52,10 52,11 Timothy Reuter, The New Cambridge Medieval History: c. 900-c. 1024, Cambridge University Press, 1995, str. 543-545,
  53. ↑ Michael David Harkavy, The new Webster's international encyclopedia: the new illustrated reference guide, Trident Press International, 1998, str. 70
  54. ↑ 54,0 54,1 András Róna-Tas, A honfoglaló magyar nép, Balassi Kiadó Budapest, 1997, Błąd rozszerzenia cite: Nieprawidłowy znacznik <ref>; nazwę „Róna-Tas” zdefiniowano więcej niż raz z różną zawartością
  55. ↑ Proto-Magyar Texts from the middle of 1st Middle of 1st Millenium? or Are they published or not? B. Lukács, President of Matter Evolution Subcommittee of the HAS. H-1525 Bp. 114. Pf. 49., Budapest, Hungary.

See also

Szablon:Portal Szablon:Div col

Szablon:Div col end

Drugorzędne źródła

  • Balassa, Iván, wyd. (1997). Magyar Néprajz IV [Etnografia węgierska IV.]. Budapest: Akadémiai Kiadó. ISBN 963-05-7325-3.
  • Berend, Nora; Urbańczyk, Przemysław; Wiszewski, Przemysław (2013). Central Europe in the High Middle Ages: Bohemia, Hungary and Poland, c. 900-c. 1300 [Europa Środkowa w średniowieczu: Czechy, Węgry i Polska, ok.900-ok.1300]. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-78156-5.
  • Wolf, Mária; Takács, Miklós (2011). Sáncok, földvárak [Wały, roboty ziemne] aut. Wolf, A középkori falusias települések feltárása [Wykopaliska średniowiecznych osad wiejskich] aut. Takács". W: Müller, Róbert (wyd.). Régészeti Kézikönyv [Podręcznik archeologii]. Magyar Régész Szövetség. str. 209–248. ISBN 978-963-08-0860-6.
  • Wolf, Mária (2008). A borsodi földvár (PDF). Művelődési Központ, Könyvtár és Múzeum, Edelény. ISBN 978-963-87047-3-3.

Dalsze czytanie

  • * Kozma, Gábor (Editor); et al. (grudzień 2011). "New Results of Cross-Border Co-operation" (PDF). The Department of Social Geography and Regional Development Planning of the University of Debrecen; et al. [dostęp:2012-06-02]. ISBN 9789638916730.
Źródło: „http://natusiewicz.pl/felczak/index.php?title=Magyar_Nagyfejedelemség&oldid=41087”