Małgorzata Brzeska

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku węgierskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku węgierskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Małgorzata Brzeska (węg. "Margit", niem. Margareta von Brieg, cz. Markéta Lehnická) (* 1380/84, † po 2 października 1409), księżna Brzeska, od 1396 do 1401 roku narzeczona króla Węgier Zygmunta Luksemburskiego (po śmierci królowej Marii, aż do zaręczyn z [[Cillei Borbála|Barbarą Cylejską). Élete Córka Henryka VII, księcia Brzegu i Małgorzaty Mazowieckiej, córki księcia mazowieckiego [Siemiwita III. Księżniczka Małgorzata, podobnie jak jej narzeczony Zygmunt Luksemburski, miała czeskich królewskich przodków (Henryk VII przez swoją babcię ze strony ojca Małgorzatę Przemyślidkę, która była córką czeskiego króla Wacława II (prawny syn i następca czeskiego króla [[Ottokar II|Ottokara II). Matka księżnej Małgorzaty i Małgorzaty Mazowieckiej jest potomkiem bękartowej gałęzi czeskiego rodu Przemyśl. Ottokár, jako prawnuk króla czeskiego, a przez swoje pierwsze małżeństwo, był także szwagierką matki króla Zygmunta, niemiecko-rzymskiej cesarzowej Elżbiety Pomorskiej [1]. Małgorzata i Zygmunt byli więc blisko spokrewnieni od czasów ojca Małgorzaty i króla Zygmunta II. Jako prawnuki króla Wacława byli kuzynami drugiego stopnia. VIII. Książę Henryk z Domu Luksemburskiego i IV. Karol był oddanym wyznawcą i kanclerzem cesarza niemiecko-rzymskiego. Po śmierci królowej Węgier Marii I król Zygmunt po dwóch nieudanych próbach ożenku: pierwszej – z jedną z córek Filipa II śmiałego, księcia z Burgundii [2] oraz drugiej – z Joanną II, królową Neapolu (córką Karola III z Durazzo, krótkotrwałego króla Węgier z dynastii Andegawenów), które nie doszło do skutku w obliczu oporu ze strony Neapolu, zwrócił się do śląskiej księżniczki. Zygmunt spotkał się wtedy z księżną Małgorzatą i 11 maja 1396 r., z pomocą arcybiskupa wrocławskiego Wacława II legnickiego natychmiast się z nią zaręczył, jednak zaręczyny pozostawały w tajemnicy. Następnie panna młoda wróciła do Brzegu, gdzie była przygotowywana do roli przyszłej królowej, a jej ojciec starał się zgromadzić jej posag, lecz wkrótce zmarł w 1399 roku i odtąd Małgorzata była pod opiekę braci (Henryka IX lubińskiego i Ludwika II brzeskiego) [3]. W 1401 r. Zygmunt wysłał swojego wiernego Polaka Ścibora ze Ściborzyc, wojewodę Siedmiogrodu, aby przywiózł jego oblubienicę na Węgry na wesele, które wyruszył przed Wielkanocą. Jednak dalsze na Węgrzech wydarzenia zniweczyły to małżeństwo. 28 kwietnia 1401 roku król został pojmany przez zbuntowanych panów w zamku w Budzie i zawieszony w wykonywaniu swoich suwerennych praw. W wyniku porozumienia, w którym czynny udział brali Mikołaj II Garai i Hermann II Cillei, król ostatecznie porzucił ten plan małżeński z księżną Małgorzatą, który musiał spowodować, że przyszłe bliskie stosunki między bogatym Śląskiem a Węgrami przy wsparciu Czech stanowiły zagrożenie dla króla Polski Władysława II Jagieły, więc polski król, który poślubił Annę Cylejską, został zneutralizowany jako potencjalny pretendent do tronu przez zaręczyny innej panny Cillei, Barbary. Tak więc było tylko o włos od sytuacji, w której Małgorzata zostałaby królową Węgier. O spełnieniu małżeństwa po śmierci Barbary Zygmunt wciąż rozumiał Wciąż rozumiała i Borbáli Cillei, ale zmarł samotnie. Wertner wyjaśnia niespełnienie małżeństwa przedwczesną śmiercią księżniczki, ale można to wykluczyć w świetle później odkrytych i nieznanych Wertnerowi źródeł, nawet jeśli dokładna data śmierci nie jest znana dzisiaj, a więc na pewno w 1401 roku, ale przez kilka następnych lat. był ewidentnie żywy. [4] VIII. Henriknek, Brieg hercegének és Piast Margit mazóviai hercegnőnek a lánya. Margit hercegnő a vőlegényéhez, Luxemburgi Zsigmondhoz hasonlóan cseh királyi ősökkel is rendelkezett. VIII. Henrik az apai nagyanyja, Přemysl Margit briegi hercegné révén II. Vencel cseh király (II. Ottokár cseh király törvényes fia és utóda) dédunokája volt. Margit hercegnő édesanyja, Mazóviai Margit pedig anyai ágról a cseh Přemysl-ház fattyú ágának leszármazottja II. Ottokár cseh király ükunokájaként, és az első házassága révén Zsigmond király édesanyjának, Pomerániai Erzsébet német-római császárnénak a sógornője is volt. Margit és Zsigmond így közeli rokonságban állottak egymással, hiszen Margit apja és Zsigmond király II. Vencel cseh király dédunokáiként másodfokú unokatestvérek voltak. VIII. Henrik herceg a Luxemburgi-ház és IV. Károly német-római császár odaadó híve és kancellárja volt. I. Mária magyar királynő halála (1395) után Zsigmond király két sikertelen kísérletet követően, hogy egyrészt II. Fülöp burgundi herceg egyik lányát feleségül vegye, másrészt, hogy a későbbi II. Johanna nápolyi királynőnek, II. (Kis) Károly lányának a kezét elnyerje, ami viszont a nápolyi párt ellenállásán hiúsult meg, fordult a sziléziai hercegnő felé. Zsigmond ekkor ismerkedett meg Margit hercegnővel, és rögtön eljegyezte őt 1396. május 11-én a boroszlói érsek közreműködésével, de az eljegyzést ebben az időben még titokban tartották. A menyasszony ekkor még visszatért Briegbe, ahol jövendő királynéi szerepére készítették fel, és a hozományát igyekezett előteremteni az apja, aki azonban hamarosan, 1399-ben meghalt, és ettől kezdve bátyái gyámsága alá került. 1401-ben Zsigmond hű lengyelét, Stiborici Stibor erdélyi vajdát küldte a menyasszonyáért, hogy hozza Magyarországra az esküvőre, aki húsvét előtt el is indult. Magyarországon azonban a további események meghiúsították ezt a házasságot. 1401. április 28-án a budai palotában foglyul ejtették a királyt a fellázadt főurak, és felfüggesztették uralkodói jogainak gyakorlása alól. A háttéralkuk következtében, melyben Garai Miklós és Cillei Hermann tevékenyen részt vett, végül a király ejtette ezt a házassági tervét Margit hercegnővel, melyben bizonyára benne volt, hogy a gazdag Szilézia és Magyarország jövőbeli szoros kapcsolata Csehország támogatásával fenyegetést jelentett II. Ulászló lengyel király számára, így a Cillei Annát eljegyző lengyel királyt mint potenciális trónkövetelőt sikerült semlegesíteni egy másik Cillei lány, Cillei Borbála eljegyzésével. Briegi Margitból így csak egy hajszál híján múlt, hogy nem lett magyar királyné. Zsigmond és Cillei Borbála házasságának a beteljesülését még megérte, de hajadonon halt meg. Wertner a hercegnő korai halálával magyarázza a házasság beteljesületlenségét, de ez a később előkerült és Wertner előtt még ismeretlen források ismeretében kizárható, még ha a pontos halálozási dátum a mai napig sem ismert, tehát 1401-ben biztosan, de az azt követő pár évben is még igazolhatóan életben volt. Származása                                     16. V. Henrik liegnitzi herceg               8. III. Boleszláv briegi herceg                       17. Piast Erzsébet liegnitzi hercegné               4. I. Lajos briegi herceg                             18. II. Vencel cseh király               9. Přemysl Margit briegi hercegné                       19. Habsburg Judit cseh királyné               2. VIII. Henrik briegi herceg                                   20. I. Henrik glogaui herceg               10. II. Henrik glogaui herceg                       21. Braunschweigi Mechtild glogaui hercegné               5. Piast Ágnes briegi hercegné                             22. Hermann brandenburgi őrgróf               11. Brandenburgi Matild glogaui hercegné                       23. Habsburg Anna brandenburgi őrgrófné               1. Piast Margit briegi hercegnő                                         24. II. Boleszláv mazóviai herceg               12. I. Trojden mazóviai herceg                       25. Přemysl Kunigunda mazóviai hercegné               6. III. Ziemovit mazóviai herceg                             26. II. György halicsi király               13. Rurik Mária mazóviai hercegné                       27. Piast Eufémia halicsi királyné               3. Piast Margit pomerániai hercegné                                   28. I. Miklós troppaui herceg (II. Ottokár cseh király természetes fia)               14. II. Miklós troppaui herceg                       29. Habsburg Adelhaid troppaui hercegné               7. Přemysl Eufémia mazóviai hercegné                             30. Przemyslaw ratibori herceg               15. Piast Anna troppaui hercegné                       31. Piast Anna ratibori hercegné             Jegyzetek Zasoby Mályusz Elemér: Zsigmond király uralma Magyarországon 1387–1437, Gondolat, Budapest, 1984. Schönherr Gyula: Az Anjou-ház örökösei, W: Szilágyi Sándor (szerk.): A magyar nemzet története III. kötet, Athenaeum Irodalmi és Nyomdai Részvénytársulat, Budapest, str. 385–630, 1895. URL: Lásd Külső hivatkozások Wertner Mór. „Zsigmond király egy ismeretlen házassági összeköttetéséről”. Századok 1889 (23'), str. 772–776. [dostęp:2018-03-24]. További információk Silesia Genealogy/Dukes of Lüben and Brieg (Chapter 8.) – 2014. május 4. Genealogia-Mittelalter/Margarete von Schlesien-Brieg Verlobte von Kaiser Sigismund – 2014. május 4. Euweb/Piast Dynasty/Brieg and Lüben – 2014. május 4. Szilágyi Sándor (szerk.): A magyar nemzet története (MEK) – 2014. május 4.