Báthori III. István

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku polskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku polskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Strona	Autorzy	Nota
[3]	[4]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku węgierskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku węgierskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Poprzednik: Sędzia królewski (1435-1440) Następca: Pálóci Máté Kórógyi János Ecsedi Báthori István (pol. Stefan III Batory) (* nieznana, † 11 listopada 1444 pod Warną) – węgierski szlachcic, syn żupana komitatu Szabolcs-Szatmár-Bereg Jánosa Ecsedi Bátori i Katalin Pető z Szántó. Po raz pierwszy pojawia się w źródłach historycznych w 1393 r. Życiorys W 1410 roku nadal był uważany za mało znaczącego wiejskiego szlachcica, ale później został członkiem Zakonu Smoczego. Przed 1417 r., zgodnie z listem darowizny Zygmunta, odwiedził Francję, Niemcy, Lombardię i Anglię. W tym czasie był jeszcze szlachcicem żyjącym w niskiej linii, ale jako specialis familis króla należał do najbliższego otoczenia króla. W tym czasie prawdopodobnie był z Zygmuntem przez całą drogę. W sprawach dyplomatycznych służył Zygmuntowi w sprawach holenderskich, gdy brał udział w negocjacjach z księciem Geldern i hrabiami Holland-Hainaut. W 1416 r. towarzyszył Zygmuntowi w Anglii, tworząc Sojusz Canterbury (wd), a następnie brał udział w negocjacjach z bawarskim księciem Wilhelmem (Wd) z Wittelsbach, który go wspierał. Znajduje się na listach godności od 8 lutego 1419 roku. W późniejszym czasie Batory objął funkcję podskarbiego nadwornego oraz sędziego dworskiego. Od 1419 do 1431 był podczaszym królewskim, od marca 1435 do maja 1440 sędzią królewskim, kiedy po śmierci króla Alberta został zastąpiony przez królową Elżbietę. Następnie był foispánem komitatu Szatmár. Został zwolennikiem I. Ulászló, a od 1442 roku był országnagy. Zginął w bitwie pod Warną jako chorąży królewskiej.. Rodzina Trzykrotnie zawierał związki małżeńskie. Pierwszą żoną Batorego była Małgorzata Tarkői, drugą Urszula Kistapolcsai, zaś ostatnią Barbara Butkai. Potomstwo Pozostawił po sobie dziewięcioro dzieci: pięciu synów: Andrzeja – wielkiego koniuszego, Stefana – wojewodę siedmiogrodzkiego, Piotra, Pawła, Władysława – podczaszego, Mikołaja – biskupa Vác i trzy córki: Małgorzatę – żonę Michała Szilágyi i Pawła Bánfi, Elżbietę – żonę Jana Telegdi, Katarzynę – żonę Jerzego Marcali. Przypisy (? – Várna, 1444), országbíró, a várnai csatában esett el, mint királyi zászlótartó. Családja Három felesége közül az első Tarkói Margit – más forrás szerint a Somosi családból származott a második Butkai Borbála volt. István, a későbbi országbíró és erdélyi vajda, a kenyérmezei csata parancsnoka első vagy második feleségétől született. Harmadszorra Kistapolcsai Orsolyát vette feleségül. Összesen 6 fia (András, István, Péter, Pál, László, Miklós) és 3 lánya (Margit, Szilágyi Mihály kormányzó felesége, Erzsébet és Katalin) volt. Testvérei közül Benedek kb. 26, Mihály 17, János 25, Bertalan 35 évesen halt meg. Utódaik nem voltak. Hivatkozások Források Szablon:Hely {{#invoke:Citation/CS1|citation

CitationClass=journal }}Szablon:Halott link

Báthori III. István — Sędzia królewski — Sędzia królewski Okres od 1435 do 1440 Poprzednik Pálóci Máté Następca Kórógyi János Dane biograficzne Klan Gutkeled Ród Báthori Rodzina Báthori Ecsed Pochodzenie węgierskie Państwo Królestwo Węgier w unii personalnej z Królestwem Chorwacji Urodziny data nieznana Śmierć 1444 Miejsce Warna Przyczyna śmierć w bitwie Ojciec III. János Rodzeństwo Orsolya III. László VI. György II. Miklós Anna Veronika II. Domonkos Pelbart lub Gerhard Potentiana Adviga Margit IV. János 1464